|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
آزادسازى تجارت در بخش كشاورزى الزاماً به كاهش فقر منتهى نمى شود
|
|
آزادسازى تجارت در بخش كشاورزى الزاماً به كاهش فقر نخواهد انجاميد. به گزارش ايسنا ، دفتر مطالعات زيربنايى مركز پژوهش هاى مجلس كه وضعيت بخش كشاورزى در صورت آزادسازى تجارى را ارزيابى كرده است خاطرنشان كرد كه مدافعان آزادسازى تجارت معتقدند كه اين فرآيند، افزايش كارآيى توليد را به دنبال خواهد داشت و حداكثر رفاه را در اختيار بخش روستايى قرار خواهد داد و در نهايت منجر به بهبود و پيشرفت همه جانبه ملل جهان خواهد شد. به اين صورت كه از يك طرف واردات كالاهاى كشاورزى مى تواند مكملى براى توليدات داخلى بوده و با افزايش دامنه انتخاب محصولات، منابع ديگرى را براى تغذيه جامعه معرفى كند. از طرف ديگر صادرات توليدات داخلى، بازارهاى جديدى را براى عرضه كنندگان محصولات فراهم آورده و سرانجام منجر به ايجاد اشتغال و درآمدزايى مى شود. اين در حالى است كه اولاً تمام اقشار فعال در بخش كشاورزى اين امكان را ندارند و در بيش تر موارد معيشت كشاورزان خرده پا و نيروى كار موجود در بخش كشاورزى رو به ضعف و تحليل مى رود و به طور كلى واقعيت اين است كه توسعه و آزادسازى تجارت هميشه به معناى كاهش فقر نخواهد بود. مركز پژوهش هاى مجلس سپس با تشريح علل قطعى نبودن نتيجه آزادسازى تجارت در كاهش فقر فعالان بخش كشاورزى افزود: در درجه اول حجم وسيعى از كالاهاى كشاورزى توليدى براى مصارف داخلى بوده و فقط سهم اندكى از توليدات كشاورزى (حدود۱۰ درصد) در بازارهاى جهانى معامله مى شود و در بازارهاى صادراتى نيز كانال هاى فروش، محدود به عده كمى از كشاورزان عمده است و ساير توليدكنندگان، محصولات خود را در بازارهاى داخلى به فروش مى رسانند. به علاوه در كشورهاى مقصد هيچ ضمانتى براى خريد كالاهاى صادراتى وجود ندارد. زيرا دستيابى به بازار كشورهاى پيشرفته مستلزم توانايى توليدكنندگان در رسيدن به استانداردهاى بين المللى از قبيل امنيت غذايى، كيفيت بسته بندى و . . . است؛ اين در حالى است كه بسيارى از كشورهاى كم تر توسعه يافته، ظرفيت و زيرساخت هاى مورد نياز براى رسيدن به اين معيارهاى جهانى را ندارند، بنابراين صادرات آن ها با عضويت در سازمان جهانى تجارت محدود خواهد شد. هم چنين آزادسازى تجارى به معناى گشودن در بازارهاى داخلى بر روى سطوح بالاتر واردات است كه اين امر منجر به كاهش امنيت غذايى خواهد شد؛ چرا كه محصولات وارداتى مى توانند جايگزين كالاهاى داخلى شوند.س وانگهى، كشورهاى توسعه يافته هنگام واردات ديگران، سطح توليد خود را بالا نگه داشته و مازاد محصول را با قيمت هايى كم تر از هزينه توليد در داخل كشور ، صادر مى كنند كه اين موضوع به دامپينگ يا قيمت شكنى معروف است و اين پديده مى تواند ناشى از پرداخت مستقيم دولت به صادركنندگان در قالب يارانه صادراتى باشد.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|