پونتياك - وايب - ۲۰۰۷
پونتياك - وايب (Pontiac Vibe) توسط شركت سرمايه گذارى مشتركى كه بين جنرال موتورز و تويوتا (NUMMI) تأسيس شده توليد مى گردد كه از ديگر خودرو هاى اين سرمايه گذارى مى توان به تويوتا - ماتريكس (Toyota Matrix) اشاره نمود. پونتياك - وايب (Pontiac Vibe) خودرويى است استيشن واگن(Station Wagon) كه شباهت زيادى به خودرو هاى شاسى بلند (SUV) دارد. دوج - كاليبر (Dodoge Caliber)، فورد فوكوس (Ford Focus) و مزدا ۳ (Mazda ۳) از رقباى اين خودرو محسوب مى شوند. پيشرانه استاندارد پونتياك - وايب ۴ سيلندر خطى بوده به حجم ۱‎/۸ ليتر كه اين موتور قادر است نيرويى برابر با ۱۳۰ اسب بخار راتوليد و به چرخهاى جلو انتقال مى دهد.
ساب - ۵-۹ - ۲۰۰۶
ساب - ۵-۹ (Saab ۵-۹) استيشن خودرويى است چهار در كه در كلاس اس تيشن واگن ها (Station Wagon) مى باشد و از لحاظ ابعادى بزرگتر از مدل - ۳-۹ (Saab ۳-۹) اين كمپانى است. از پيشرانه هاى استاندارد ساب ۵-۹ مى توان به موتور ۴ سيلندر ۲‎/۳ ليترى خودرو اشاره كرد كه توسط پرخوران موتور (Turbocharger) قادر به توليد ۲۶۰ اسب بخار قدرت مى باشد. انتقال نيرو در اين خودرو به چرخهاى جلو مى باشد.
اشكودا - اكتاويا - آر اس - ۲۰۰۷
اشكودا - اكتاويا (Skoda Octavia) در گروه خودروهاى كوچك خانوادگى (Small Family Car) قرار دارد و در دو بدنه بدون صندوق (Hatchback) و استيشن واگن (Station wagon) توليد مى گردد. نسل اول اين خودرو در سال ۱۹۹۶ به روى خط توليد كمپانى رفت و تا سال ۲۰۰۴ كه اشكودا نسل دوم را معرفى نمود بدون تغيير باقى ماند. اشكودا - اكتاويا (Skoda Octavia) بر روى اى پلت فرم گروه فولكس واگن (A Platform) توليد مى شود كه مى توان آئودى -  اى ۳ (Audi A3) را نيز در اين پلت فرم دانست. در سال ۲۰۰۶ مدل بيابانى اكتاويا (Off-Road) نيز به علاقه مندان معرفى گرديد. از رقباى اصلى اشكودا - اكتاويا (Skoda Octavia)، به فورد - فوكوس (Ford Focus)، اپل - آسترا (Opel Astra) و پژو ۳۰۶ (Peugeot ۳۰۶) مى توان اشاره كرد. پيشرانه قابل سفارش در اين خودرو ۴ سيلندر خطى به حجم ۲ ليتر بوده كه قادر به توليد ۱۹۸ اسب بخار نيرو نيز مى باشد.
ولو - وى۵۰ - ۲۰۰۶
ولوو - وى ۵۰ (Volvo V50) خودرويى است چهاردر واگن (wagon) كه از مشخصه هاى آن مى توان به چراغ هاى بزرگ و بلند عقب اشاره كرد. از جمله رقباى آن فولكس واگن پاسات واگن (VolkWagen Passat) و دوج مگنوم (Dodge Magnum)مى باشد. از موتورى ۵ سيلندر خطى (Line) به حجم ۲‎/۴ ليتر و قدرت ۱۶۸ اسب بخار سود مى برد. انتقال نيروى موتور نيز به چرخ هاى جلو مى باشد.

مدتى است كه خبرهايى مبنى بر عرضه نيسان مورانو در كشور به گوش مى رسد. حال شركت نيسان مدل ۲۰۰۹ (نسل جديد) اين خودرو را به دنيا معرفى كرد كه در ادامه به بررسى آن مى پردازيم. اين خودرو نسبت به نسل قبلى مورانو كه در سال ۲۰۰۳ به عنوان مدل ۲۰۰۴ معرفى شده بود از جهاتى كامل تر است. شركت نيسان مورانوى جديد را يك كراس اوور مينامد چرا كه نسبت به ساير اس يو وى ها از قابليت هاى بيشترى در زمينه ديناميكى برخوردار است و همچنين ابعاد آن خيلى بزرگ نيست. در حقيقت مورانو يك اس يو وى شهرى است و طبعاً بر روى پلاتفرم يك خودروى سدان ساخته شده است. پلاتفرمى كه مورانو بر روى آن قرار گرفته متعلق به نسل قبلى نيسان آلتيما مى باشد. فاصله بين دو محور در اين خودرو همانند نسل قبلى برابر ۲۸۲ سانتيمتر مى باشد. كمك فنرهاى اين خودرو نيز همانند نسل قبل مستقل بوده و در جلو از نوع «استرات» و در عقب از نوع «مولتى لينك» مى باشد. انتقال قدرت در اين خودرو به هر چهار چرخ صورت مى گيرد تا در كنار سيستم ESP كه به صورت استاندارد بر روى اين خودرو نصب مى شود پايدارى مناسبى را براى اين خودرو به ارمغان بياورد.