تئاتر در آلمان قدمت زيادى دارد و هيچ كشورى به اندازه آلمان خانه اپرا و سالن نمايش ندارد. ديتر كومل، كارگردان آلمانى نمايش «شيطان و سه موى طلايى» (كه به اشتباه «سه شاخ طلايى» ترجمه شده) در گفت وگو با «مهر» در پاسخ به اين پرسش كه دولت آلمان چگونه از تئاتر حمايت مى كند گفت: «حمايت ها انواع مختلف دارد. بعضى از اين حمايت ها توسط دولت انجام مى شود، بعضى توسط شهردارى و بعضى هم توسط سياستگذاران ايالت. ضمن اينكه در كنار اين حمايت ها، گروههاى مختلف تئاترى هم هستند كه به صورت آزاد كار مى كنند. شيوه حمايت از آنها هم به اين شكل است كه دولت با بهترين گروهى كه در سال كار تئاتر مى كند، به طور پروژه اى براى مثلا چهار سال قرارداد مى بندد.»وى افزود: «در كنار اين گروهها، گروههاى خصوصى با بودجه خود و به صورت مستقل كار مى كنند و در نتيجه نمى توانند سطح هنرى و انديشه اى مقبولى نسبت به گروههاى آزاد و دولتى داشته باشند، چرا كه آنها با پايين آوردن سطح انديشه در نمايش خود، بيشتر به فكر جلب مخاطب هستند.» وى ادامه داد: «ما يك گروه آزاد هستيم. ولى براى تامين پروژه هايمان از سوى شهردارى و فرماندارى ايالت حمايت مى شويم.
|
|
|
جشنواره ها در كشور ما انواع مختلف دارد و در سطح وسيعى، با شكل هاى مختلف اجرا مى شود. مثلا يك جشنواره است كه «سياست آزاد» نام دارد. در اين جشنواره هر كارگردانى با هر گرايشى كه دارد مى تواند عقيده و نظرش را نسبت به كشورش بى پرده و صريح بيان كند.»
وى افزود: «ما تئاترهاى سنتى زيادى داريم كه به «تئاتر بلوار» معروف هستند. اين نوع تئاترها قدمت زيادى دارند و طرفداران
بى شمارى از آنها استقبال مى كنند. يك نوع تئاتر مذهبى هم داريم كه به صورت دوره اى در همه جا اجرا مى شود و به مصائب مسيح بازمى گردد. نمى خواهم با تعزيه مقايسه كنم، ولى تم هاى مشخصى دارد.»
«شيطان و سه موى طلايى» بر اساس داستان هاى معروف برادران گريم، نوشته يكى از معروفترين كاريكاتوريست هاى آلمانى، به كارگردانى ديتر كومل، برگردانى از همان داستان هاست. برادران گريم از پايه گذاران قصه هاى عاميانه و افسانه اى كشور آلمان هستند.لازم به ذكر است اين نمايشنامه در بخش بين الملل جشنواره فجر اجرا شد.