رويكرد اخير رسانه ملى به توليد كمى فيلم تلويزيونى به نوعى كيفيت اين آثار را به خصوص به واسطه تعجيل در روند توليد زير سئوال برده و حضور سينماگران در اين رسانه هم نتوانسته كيفيت آثار را ارتقاءء دهد. به گزارش مهر، مهمترين مسأله اى كه درباره رويكرد جديد تلويزيون براى ساخت تله فيلم ها مطرح مى شود، ارتقاء سطح كيفى آثار تلويزيونى به واسطه حضور سينماگران در تلويزيون است كه در شكل ايده آل خود باعث بالا بردن سطح سليقه مخاطب تلويزيونى و در وجه مقابل مى توانست فرهنگ سهل الوصول و از توليد به مصرف رسانه ملى را فراگير كرده و به اين آثار تسرى دهد. اما امروز با پخش گسترده اين آثار به نظر مى آيد اين نگرانى اصلى ترين معضلى است كه گريبان فيلم هاى تلويزيونى را گرفته و به جاى در اختيار گرفتن وسواس و سليقه سينمايى و انعكاس آن در تلويزيون، به نوعى عليه خود عمل و از كارگردانان حرفه اى سينما هم حضور كم مايه و ضعيف ثبت كرده است. به عنوان مثال كافى است حضور كارگردانانى چون سيروس الوند در «ستاره هاى سوخته»، ابراهيم شيبانى در «گزارش يك اعدام»، محمدرضا آهنج در «سكوت»، كامران قدكچيان در «اسكن»، كاظم معصومى در «پريش» و . .. را با ضعيف ترين فيلم سينمايى كارنامه شان مقايسه كنيم تا اين فرضيه به اثبات برسد كه حضور گسترده فيلمسازان سينمايى در عرصه تلويزيون نتوانسته به ارتقاء سطح كيفى توليدات اين رسانه بينجامد.وقتى كار به بررسى و تحليل كيفى تله فيلم هاى كارگردانان جوان و تازه كار مى افتد، از آنجا كه ملاكى براى قياس اين آثار در مجموعه كارهايشان وجود ندارد، به جاى اينكه به نتيجه اى بهتر منجر شود تأسف بارتر مى شود. فيلم هايى كه از همه وجوه فنى، ساختارى، تصويرى، روايى، بازى و . .. لطمه ديده و در واقع نقطه قوت براى دفاع ندارند. پس نقطه مثبت رويكرد رسانه ملى در ساخت تله فيلم كجاست ؟ واقعيت اين است كه متأسفانه ويژگى سهل الوصول بودن آثار تلويزيونى آنچنان پتانسيل قوى دارد كه به نوعى همه خلاقيت، وسواس، دقت نظر و . .. فيلمسازان را در سايه قرار داده و نتيجه كار هم چيزى مى شود كه كارگردان آن را توجيه، تهيه كننده انتقاد و بازيگر اعتراض مى كند و نهايتاً مخاطب تلويزيون به اين نتيجه مى رسد كه احتمالاً اسامى عوامل را در تيتراژ اشتباه ديده است! كافى است يك بازنگرى در گپ و گفت هاى انجام شده با كارگردان، تهيه كننده يا فيلمنامه نويس اين آثار پس از پخش از تلويزيون داشته باشيم.
علاوه بر رويكردهاى اشاره شده، نكته مشترك در حرف همه آنها اين است كه در بهترين شكل ممكن، فيلمنامه را در فرصتى حداكثر دو هفته اى و توليد را حداكثر در يك ماه به نجام رسانده و همه معتقدند اگر فرصت بيشتر براى توليد داشتند، كار از كيفيت بهترى برخوردار مى شد. همه و همه اين نكات يك علامت سئوال بزرگ را در ذهن ايجاد مى كند كه اين همه تعجيل براى ساخت يك فيلم تلويزيونى از كجا مى آيد و بنا به كدام مصلحت است ؟ مى توان اين رويكرد را در مورد فيلم هاى مناسبتى كه بايد در مقطع زمانى خاص مانند هفته نيروى انتظامى يا روز خاص پخش شوند، تا حدى توجيه كرد. ولى وقتى موضوع فيلم ها نه مناسبتى است و نه نياز كوتاه مدت مخاطب را برطرف مى كند، اين همه تعجيل از كجا مى آيد ؟ اين وجه انكارناپذير است كه تعجيل زيانى اساسى به كيفيت اين فيلم ها وارد كرده و هيچ پاسخ منطقى هم براى اين نقص آگاهانه وجود ندارد. آگاهانه از اين وجه كه با وجود روشن شدن لطمه به فيلم ها از اين وجه، ولى همچنان اين پروسه با سهل انگارى در حال پيگيرى است و مسئولان رسانه ملى هنوز به فكر آسيب شناسى اين روند نيفتاده اند. همانطور كه در مطلب قبل هم اشاره شد فرصت كمى كه براى نقد و تحليل و آسيب شناسى توليدات تلويزيون وجود دارد، به نوعى فيلمسازان را به سوى بى تفاوتى نسبت به بازخورد كارشان پيش مى برد. حتى نشست هاى نقد و بررسى كه شبكه ها براى به اصطلاح تحليل كارهاى انتخابى خود برگزار مى كنند، به قدرى از پيش تعيين شده و غيركاربردى است كه بيشتر مواقع عوامل اصلى كار در زمان ارزيابى حداقل يكى دو كار را پشت سر گذاشته اند. قرار است اين ارزيابى ها پاسخگوى نياز امروزمان باشد يا چند سال آينده ؟ با اين روند به نظر مى آيد يك چنين ارزيابى ريشه اى كه بايد سيستم روتين تلويزيون را مورد بازنگرى قرار دهد، حداقل تا يك سال آينده عملى نشود! چرا كه اين رسانه برنامه هاى طولانى مدت خود را حداقل براى يك سال آينده طراحى و اجرا مى كند و چنين نقد و نظرهاى كوتاه مدتى راه به اين سيستم ندارد. وجهى ديگر كه در اين روند رخ مى نمايد، همان نكته اى است كه در مطلب قبل به آن اشاره كرديم. اشاعه فرهنگ فرصت طلبى و دورى از شفافيت كه برخاسته از اصل حاكميت رابطه بر ضابطه در تلويزيون است. در همه انتقادهايى كه از روند توليد فيلم از سوى عوامل مطرح مى شود، كارگردانان يا نقدها را مى پذيرند يا توجيه مى كنند. تهيه كنندگان هم معمولاً انتقاد را به بقيه عوامل وارد مى كنند. در نهايت حتى اگر نقد روند بى دليل پرسرعت توليد مطرح مى شود، به قدرى ملايم و غيركاربردى است كه نتيجه ندارد. چرا ؟ چون فيلمساز يا تهيه كننده در انديشه كار بعدى است كه در مرحله ساخت دارد يا توليد شده و در آستانه پخش است! اينچنين است كه در نهايت روندى شكل مى گيرد كه همه با فاصله گرفتن از انتقاد كاربردى به نوعى يكديگر را تأييد مى كنند. حكايت همان چاقويى كه اين بار از وجهى ديگر دسته خودش را نمى برد!

امور بين الملل بنياد سينمايى فارابى اعلام كرد: اكران محدود فيلم «ميم مثل مادر» از ۲۱ دى تا ۴ بهمن ماه سال جارى در مركز «كريستوفر بى. اسميت» رافائل ايالت كاليفرنيا قطعى شده است. همچنين اعلام شده است: مسئولان كمپانى «سونى پيكچرز كلاسيك» پس از تماشاى فيلم «ميم مثل مادر» ساخته مرحوم رسول ملاقلى پور تحت تأثير اين فيلم قرار گرفتند. پس از بازبينى فيلم مسئولان اين كمپانى اعلام كردند: در كل از تماشاى فيلم لذت برديم و به شدت تحت تأثير هسته پرشور داستان قرار گرفتيم كه انگيزه يك مادر را براى حمايت از پسرش به تصوير مى كشد. آن ها درباره كارگردانى و بازى هاى فيلم گفتند: بازى هاى فيلم فوق العاده بود و كارگردانى بسيار محكم و حاكى از اعتماد به نفس داشت. اين فيلم پس از رايزنى هاى امور بين الملل بنياد سينمايى فارابى براى مسئولان كمپانى بين المللى سونى پيكچرز به نمايش درآمد. همچنين در ادامه رايزنى هاى بنياد سينمايى فارابى علاوه بر جشنواره پالم اسپرينگ؛ در بخشى مشابه كه ويترين اسكار محسوب مى شود، در سى ويكمين جشنواره بين المللى فيلم «پورتلند» (۱۴ بهمن تا ۴ اسفند- آمريكا ) نيز به روى پرده خواهد رفت.در ادامه اين گزارش آمده است: جدا از نمايش رسمى براى اعضاء هيأت انتخاب اسكار ، طى قراردادى در تاريخ ۱۹ نوامبر ،۲۰۰۷ اكران محدود فيلم از تاريخ ۱۱تا ۲۴ ژانويه (۲۱ دى تا ۴ بهمن ) در مركز كريستوفر بى .اسميت رافائل در شهر «سن رافائل ايالت كاليفرنيا» (كه فيلم ها را با توافق پخش كنندگان براى اعضاء آكادمى به نمايش مى گذارد) قطعى شده است.

اكران گسترده فيلم اقتباسى «جنگ چارلى ويلسون» ساخته «مايك نيكولز» از ۲۱ دسامبر (۳۰ آذر) در سينماهاى جهان آغاز شد. به گزارش ايسنا، «جنگ چارلى ويلسون» اقتباسى از كتاب «جورج كريل» است. اين فيلم كه از نقش آفرينى بازيگرانى چون «تام هنكس»، «جوليا رابرتز» «امى آدامز» بهره مى برد، فيلمنامه اش توسط «آرون سوركين» به نگارش درآمده است. داستان كتاب كريل كه در سال ۲۰۰۳ توانست عنوان پرفروش ترين اثر مكتوب سال را به خود اختصاص بدهد؛ به جنگ افغانستان و حضور آمريكا در اين كشور مى پردازد. فيلم «جنگ چارلى ويلسون» همچنين به فعاليت هاى مالى سيا (CIA) در افغانستان نيز مى پردازد. «فليپ سيمور» بازيگر اسكارى هاليوود در نقش «ويلسون» يكى از مأموران سازمان سيا در اين اثر نقش آفرينى مى كند. «مايكل نيكولز» كارگردان اين فيلم همچنين اقتباس هاى مشهورى چون «گرگ» و «چه كسى از ويرجينيا ولف مى ترسد» (بر اساس نمايشنامه اى از ادوارد آلبى) را در كارنامه خود به ثبت رسانده است. از ديگر آثار «جورج كريل» نويسنده كتاب «جنگ چارلى ويلسون» مى توان به «۶۰ دقيقه» اشاره كرد.

مهرشاد كارخانى از تلاش عوامل فيلم سينمايى «ريسمان باز» براى حضور دومين تجربه كارگردانى خود در جشنواره ۲۶ فيلم فجر خبر داد. كارگردان فيلم سينمايى «ريسمان باز» درباره روند توليد آن به مهر گفت: «صحنه هاى باقيمانده در حال فيلمبردارى است و تدوين و صداگذارى هم همزمان انجام مى شود. روند كنونى ما را به حضور فيلم در جشنواره امسال بسيار اميدوار كرده و با توجه به موضوع تازه و ساختار «ريسمان باز» به نمايش آن در جشنواره و استقبال مخاطبان بسيار خوشبينم.» «ريسمان باز» دومين ساخته كارخانى و روايتگر قصه دو دوست است كه ۲۴ ساعت مهلت دارند يك راس گاو را از نقطه اى از پايين شهر به مقصدى در شمال شهر برسانند. در اين فيلم كه فيلمنامه آن را به صورت مشترك كارخانى و بابك پناهى نوشته اند، پژمان بازغى، بابك حميديان، نرگس محمدى و كرامت رودساز بازى كرده اند. كارخانى درباره وضعيت اولين فيلم خود «گناه من» كه سال گذشته در جشنواره فجر شركت داشت نيز گفت: «اين فيلم در مرحله دريافت پروانه نمايش است و با پخش كننده مذاكرات اوليه براى پخش انجام شده تا در فصل زمستان اكران شود.» در فيلم «گناه من» بازيگرانى چون حميد گودرزى، نيوشا ضيغمى، افسانه ناصرى، افسانه چهره آزاد و . .. بازى كرده اند.

«سام ريمى» خالق سه گانه «مرد عنكبوتى» يك اثر دلهره آور (تريلر) فراطبيعى با عنوان «مرا تا جهنم بكش» را مى سازد. به گزارش ايسنا، فيلمنامه  كار جديد «ريمى» توسط خودش و با همكارى برادرش «ايوان ريمى» به نگارش درآمده است. «راب تاپرت» خالق آثارى چون «مرگ شيطان»، تهيه كنندگى «مرا تا جهنم بكش» را برعهده دارد. داستان فيلم درباره شخصى است كه به صورت ناخودآگاه اخبارى از عالم فراطبيعى دريافت مى كند و به اين طريق از دانسته هايش استفاده هاى بسيارى مى كند. فيلمبردارى «مرا تا جهنم بكش» سال آينده پس از كارگردانى، هوبيت توسط «ريمى» آغاز مى شود.اين فيلم به تهيه كنندگى «پيتر جكسون» ساخته خواهد شد. «سام ريمى» كه در سال ۱۹۷۷ با كارگردانى «اورموردل است» به سينما راه يافت تاكنون ۱۵ فيلم ساخته در ۲۳ فيلم به ايفاى نقش پرداخته و در تهيه ۳۵ فيلم به عنوان تهيه كننده حضور داشته است. او فيلمنامه اغلب آثارش را با همكارى برادرش ايوان به نگارش درآورده است.

سرويس سينمايى: مجموعه تلويزيونى «خانه دوست كجاست» به كارگردانى رامبد جوان در رامسر آغاز شد. اين مجموعه با نام قبلى «نشانى» به تهيه كنندگى مجيد اوجى در ۱۳ قسمت ۴۵ دقيقه اى توليد مى شود و داستان دخترى به نام ليلاست كه در پى ورشكستگى شركت عمه اش مجبور مى شود از دبى به ايران سفر كند. او دنبال صندوقى است كه عمه اش موقع خروج از ايران آن را در خانه پنهان كرده بود. در اين سريال آتنه فقيه نصيرى، پرويز پورحسينى، برزو ارجمند، پروانه معصومى، بهرام شاه محمدلو و كورش تهامى به ايفاى نقش مى پردازند.