برخى مقام هاى افغان سفر اخير چند تن از رهبران غرب به افغانستان را نشانه اهميت جهانى اين كشور دانسته و گفتند، احتمال دارد طرح راهبردى سازمان پيمان آتلانتيك شمالى (ناتو) در اين كشور تغيير كند. يك عضو مجلس نمايندگان افغانستان در گفتگو با ايرنا گفت: سفر بى سابقه رهبران غرب به كابل نشان مى دهد كه سرنوشت جهان و بخصوص ناتو با سرنوشت افغانستان گره خورده است. « داود» افزود: طى يك ماه گذشته رهبران برخى كشورهاى مهم غربى از جمله انگليس، آلمان، ايتاليا، آمريكا، فرانسه و نيز استراليا به كابل سفر كردند و اين نشانه علاقه مندى جامعه جهانى به افغانستان است . وى اضافه كرد:احتمال مى رود هدف اين سفرها مقدمه اى براى ايجاد تغيير در راهبرد ناتو باشد و نيز امكان دارد كه اين سازمان نوآورى در طرح خود بوجود آورد. اين عضو مجلس نمايندگان افغانستان اظهار داشت كه از جمله تغييرات در راهبرد ناتو، حل بحران يا معماى پيچيده « موسى قلعه» هلمند در جنوب اين كشور، اعزام سرباز بيشتر و تغيير موقعيت و پايگاه اجتماعى ناتو نزد افغان ها است.
وى در عين حال اظهار داشت كه اين سفرها همچنين مى تواند پاسخى براى مسايلى باشد كه ناتو در افغانستان براى آنها برنامه و راهبرد مشخص و واحدى ندارد. داود گفت: به نظرم رهبران غرب با سفر به افغانستان و ديدار با مقام هاى افغان و فرماندهان و سربازان خود در آستانه عيد كريسمس نشان دادند كه نسبت به حل مسأله افغانستان علاقه مند و اتفاق نظر دارند. اين عضو مجلس نمايندگان افغانستان تصريح كرد كه وضعيت اين كشور از نظر امنيتى نسبت به سال قبل بدترشده و ناتو مجبور است در طرح هاى امنيتى خود تجديد نظر كند. وى بر اين باور است، اگر ناتو در افغانستان شكست بخورد ديگر نامى از اين سازمان در جهان باقى نخواهد ماند. اين نماينده مجلس افغانستان ، سيستم و سياست فعلى ناتو در افغانستان را ناكارآمد خواند و گفت: افغانها حق دارند از برنامه هاى غرب در كشور خود انتقاد كنند. داود با طرح اين پرسش كه چرا گروه طالبان در حمله غرب به افغانستان در مدت كوتاه شكست خورد و تعقيب آنان ادامه پيدا نكرد، گفت: بايد ديد مشكل منابع مالى و انسانى تروريسم در كجااست و اينها مواردى است كه در ذهن افغان ها خطور مى كند و جواب قانع كننده اى براى آنها داده نشده است. «فروين مومند»ديگر عضو مجلس نمايندگان مشكل افغانستان را مشكل تمام جهان خواند و گفت: در شرايطى كه وضعيت در كشور مثبت نبود، جامعه جهانى متوجه اين مشكل شد. وى افزود: مشكلات افغانستان در سطح جهانى انعكاس خاص خود را دارد و به همين منظور رهبران برخى كشورهاى غرب كه سربازان آنها در اين كشور حضور دارند، مجبور به سفر به افغانستان شده اند. اين عضو مجلس نمايندگان افغانستان معضل امروز افغانستان را يك چالش جهانى دانست و اضافه كرد كه دنيا براى رفع اين مشكل نبايد اين كشور را تنها بگذارد. مومند خاطر نشان كرد: بروز برخى ناامنى ها و حملات مخالفان باعث شد تا رهبران غربى به بهانه عيد كريسمس،در اين مقطع زمانى به افغانستان سفر كنند و اصطلاحا روحيه نظاميان خود را تقويت كنند. «دين محمد مبارز راشدى» معاون وزير اطلاعات و فرهنگ افغانستان هم در مورد سفرهاى اخير چند تن از رهبران غرب به اين كشور با اهداف بازنگرى طرح هاى ناتو در اين كشور اشاره كرد و گفت: ناتو به علت شرايط منطقه اى بايد توجه بيشترى به افغانستان كند چون فعاليت هاى انجام شده انتظار مردم را برآورده نكرده است. وى افزود: ايجاد امنيت تنها مسئوليت دولت افغانستان نيست ، بايد اعضاى جامعه جهانى نيز در تأمين امنيت مشاركت بيشترى داشته باشند و عمليات خود را با همكارى و هماهنگى نيروهاى افغان و دولت انجام دهند. معاون وزير اطلاعات و فرهنگ افغانستان اضافه كرد: هرچند اين سفرها بيانگر اهميت افغانستان در نزد جامعه جهانى است ، اما باز هم توجه جامعه جهانى در حد توقع مردم نيست و اين توجه بايد بيشتر شود. برخى آگاهان امور هم بر اين باور هستند كه سفر رهبران غربى به افغانستان يك بازديد معمولى و تشريفاتى بوده و تأثيرى بر وضعيت جارى كشور نخواهد داشت. به گفته آنان، آمريكا خواهان اعزام سربازان بيشتر كشورهاى عضو ناتو و غرب به افغانستان است، ولى در اين سفرها هيچ يك از رهبران غربى قول اعزام سرباز بيشتر را نداده اند. براساس اين ديدگاه،اين سفرها دستاورد اقتصادى به همراه نداشت،«كوين راد» نخست وزير استرا ليا تنها وعده كمك ۱۱۰ميليون دلارى را داد. به باورآگاهان مسايل افغانستان، عدم هماهنگى ميان سربازان ناتو و افغان در عمليات نظامى، عدم آشنايى نظاميان بيگانه با فرهنگ افغان هاو عدم تجهيز ارتش و پليس افغان از عوامل ادامه ناامنى ها است. به اعتقاد آگاهان سياسى مشكلات كشور تا حدودى جنبه طرح ريزى شده دارد و مدت طولانى ادامه خواهد داشت. در اين ميان «همايون حميدزاده» سخنگوى دولت افغانستان در نشست هفتگى خود با خبرنگاران، سفر«نيكلا ساركوزى» رئيس جمهورى فرانسه، «رومانو پرودى» نخست وزير ايتاليا و «كوين راد» نخست وزير استراليا را كه روزهاى شنبه و يكشنبه به كابل انجام شد، با اهميت دانست. وى گفت آنان در گفتگو با«حامد كرزا ى»رئيس جمهورى افغانستان بر ادامه كمك نظامى و اقتصادى به دولت اطمينان دادند و با پيشرفت هاى سياسى،نظامى، اقتصادى و اجتماعى اين كشور بيشتر آشنا شدند.  ،۲۰۰۷ خونبارترين سال براى افغان ها وهم زمان با پايان ۲۰۰۷ افغانستان به طور كلى شاهد بيش از ۱۴۰ حمله بوده است. مقامات امنيتى افغانستان معتقدند به رغم افزايش عمليات نيروهاى امنيتى افغان و نيروهاى خارجى عليه طالبان مى توان گفت سال ۲۰۰۷ خونبارترين سال در افغانستان است. بر اساس آمارهاى مختلف تعداد حملات عليه غير نظاميان در طول اين سال افزايش يافت. در پى درگيرى هاى متعدد در سال ۲۰۰۷ بسيارى از نيروهاى خارجى به ويژه آمريكايى كه از دولت حامد كرزاى، رئيس جمهور افغانستان حمايت مى كردند، كشته شدند. به طور كلى ۲۲۰ نيروى خارجى طى درگيرى هاى متعدد كشته شدند در حاليكه در سال ۲۰۰۶ ، ۱۹۱ تن كشته شده بودند. طى اين درگيرى ها تعداد تلفات نيروهاى پليس افغان نيز به ۷۰۰ تن رسيده است و به طور كلى حدود هفت هزار تن به ويژه افراد مسلحى كه از سوى پاكستان حمايت مى شدند، كشته شدند. به گفته سخنگوى وزارت دفاع آمريكا اعضاى طالبان حملات شان را در انتقام خون رهبرانشان افزايش دادند. در سال ۲۰۰۷ كشورهاى هم پيمان خواستار افزايش يگان هاى خود در چارچوب فعاليت سازمان آتلانتيك شمالى (ناتو) در افغانستان شدند. از مهمترين مسايل ديگر در سال ۲۰۰۷ فوت ظاهرشاه، پادشاه سابق افغانستان بود. همچنين در اين سال كاشت ترياك در افغانستان افزايش يافت و ۹۳ درصد بازارهاى جهانى را به خود اختصاص داد. از ديگر اخبار مهم اين سال در افغانستان تسلط مجدد نيروهاى دولتى افغان در نيمه دسامبر بر منطقه موسى قلعه در جنوب كشور بود چرا كه اين منطقه مدتها در اختيار طالبان بود و آنها اين منطقه را تبديل به بزرگترين پايگاه خود كرده بودند.

به رغم اينكه اعدام صدام در آستانه آغاز سال ۲۰۰۷ صورت گرفت با اين حال مى توان گفت كه عراق در سال ۲۰۰۷ وارد مرحله  تازه اى شد. به گزارش ايسنا به نقل از روزنامه المستقبل چاپ لبنان در سال ۲۰۰۷ در عراق شاهد كاهش كلى خشونت ها بوده ايم. در اين جا ابتدا به اوضاع امنيتى عراق در سال ۲۰۰۷ مى پردازيم: به رغم طرح هاى امنيتى متعددى كه از نيمه فوريه گذشته در عراق به اجرا درآمد، اين طرح ها نتوانست امنيت را در مناطق پر تنش مانند الدوره، العامريه، العراقيه، الاعظيمه، الجامعه، العدل، الفضل، السيديه، العامل، الشعله و الصدر برقرار كند. اين در حالى است كه دولت عراق نيز ابراز اميدوارى كرد كه پايان عمليات امنيتى در عراق را به زودى اعلام كند. به ويژه اينكه طى سال ۲۰۰۷ نقش «شوراهاى بيدارى» نيز در مناطق سنى نشين به بهبود اوضاع امنيتى منجر شد. فعاليت شوراهاى بيدارى به طرد اعضاى القاعده و توقف خشونت هاى طايفه اى منجر شد. البته شوراهاى بيدارى قبل و بعد از ترور الشيخ عبدالستار ابوريشه، رئيس شوراى بيدارى الانبار در نابودى تروريست ها و برقرارى امنيت و ثبات در بسيارى از مناطق درگير در بغداد سهيم بوده اند. در واقع اعضاى شوراهاى بيدارى با حمايت ارتش آمريكا در درگيرى هاى شديد با القاعده مشاركت داشتند. به اين ترتيب ژوئن گذشته سرآغاز كاهش خشونت هاى طايفه اى با آغاز عمليات نظامى نيروهاى امنيتى در غرب بغداد بود چرا كه بسيارى از سران عشاير عرب اهل سنت به طور تدريجى به شوراهاى بيدارى كه به تعقيب اعضاى القاعده در مناطق شان اقدام مى كردند، پيوستند. ارتش آمريكا اول دسامبر اعلام كرد حدود ۸۰ هزار تن از اعراب اهل سنت به شوراهاى بيدارى جهت حمايت از مناطق مسكونى پيوستند و هر يك ۳۰۰ دلار ماهيانه از ارتش آمريكا حقوق مى گيرند. اين در حالى بود كه بسيارى اظهار داشتند آمريكا شبه نظاميان سابق را با پول براى برقرارى امنيت مى خرد. به رغم تمام اين مسايل هنوز آينده فعاليت شوراى بيدارى با توجه به همكارى آنها با ارتش آمريكا از يك سوء و دولت عراق از سوى ديگر مشخص نيست چرا كه بسيارى نگرانند كه مبادا اين گروه ها تبديل به شبه نظاميانى جديد شوند. تغيير سريع در وقايع عراق، اسامه بن لادن، رهبر القاعده را به حفظ وحدت ميان گروه هاى وابسته به خود واداشت. القاعده در چهارم دسامبر حملات جديد عليه شوراهاى بيدارى را خواستار شد. به رغم بهبود نسبى اوضاع امنيتى در بغداد رابرت گيتس، وزير دفاع آمريكا در جريان سفر اخيرش به عراق اعلام كرد كه ايجاد عراقى امن، مستقل و دموكرات نزديك است، بايد صبر داشته باشيم. وى همچنين به افزايش چالش ها عليه نيروهاى آمريكايى در عراق اذعان داشت. در همين حال ديويد پترائوس، فرمانده  كل نيروهاى آمريكايى در عراق اظهار داشت: نيروهاى آمريكايى همچنان از پيروزى واقعى در عراق دور هستند. وى تصريح كرده است، سال جارى براى نيروهاى آمريكايى بدترين سال بود چرا كه ۹۰۰ سرباز آمريكايى كشته شدند و اين تعداد كشته از سال ۲۰۰۴ تاكنون بيشترين تعداد بوده است. سال ۲۰۰۷ سال درگيرى هاى متعدد با افراد مسلح سنى در شهر فلوجه نيز بود. در اين راستا نمى توان اوضاع بحرانى استان هاى جنوب عراق را ناديده گرفت. بعيد نيست با توجه به اوضاع اين استان ها، استان هاى جنوب عراق طى ماه هاى آينده شاهد درگيرى هاى شديد ميان احزاب اصلى باشند. در كنار اوضاع امنيتى در فضاى سياسى نيز دولت ابتداى دسامبر از سازمان ملل خواست مدت حضور نيروهاى آمريكايى را در عراق تا پايان سال ۲۰۰۸ براى آخرين بار تمديد كند. اين درخواست در پى امضاى توافق نامه اى ميان جورج بوش، رئيس جمهور آمريكا و نورى مالكى، نخست وزير عراق در زمينه تحكيم روابط دو جانبه در طولانى مدت صورت گرفت. در عين حال مسأله كركوك و تعيين سرنوشت اين منطقه نيز بسيار در سال ۲۰۰۷ پررنگ بود. به گفته ناظران شهر كركوك كه سرشار از نفت است، بيش از هر شهر ديگر شاهد بحث و جدل بوده است. در همين حال به رغم اختلافات شديد داخلى تمام گروه هاى عراقى در رويارويى با تهديدات تركيه عليه شمال عراق متحد بوده اند. بحران ارتش تركيه و حزب كارگران كردستان تركيه ( پ.ك.ك) نيز مزيد بر علت شده و در سال ۲۰۰۷ به ناامنى هاى عراق افزود. به رغم اوضاع متشنج عراق دولت تركيه همچنان متعهد به ادامه حملات عليه شمال عراق است. در حاليكه دولت عراق، آمريكا و ديگر كشورهاى منطقه همواره تركيه را به خويشتن دارى فراخواندند. همچنين دولت مالكى نيز شاهد خروج وزيران از دولت و چالش هاى متعدد ديگر به علت مطرح شدن تصويب قانون نفت و گاز، قانون عدالت و دادخواهى به جاى قانون بعث زدايى و انتخاب شوراهاى استان ها در پارلمان بود. اين در حالى است كه طرح لايحه نفت و گاز و عدالت و دادخواهى هنوز در حال بررسى در پارلمان است. عراق همچنين در اين سال با بيشترين موج مهاجرت هاى داخلى و خارجى به علت تداوم خشونت هاى طايفه اى روبرو بود به طوريكه از هر هشت عراقى يك نفر اقدام به مهاجرت به مناطق ديگر در داخل عراق يا مهاجرت به خارج از عراق  كرد. همچنين اعدام سلطان هاشم، وزير دفاع سابق عراق از متهمان پرونده الانفال همچنان دست نخورده باقى مانده است وهيأت رياست جمهورى عراق اعدام وى را تصويب نكرده است. از مسايل مهم ديگر سال ۲۰۰۷ دستور تعليق فعاليت ارتش المهدى از سوى مقتدى صدر از روحانيون شيعه در عراق و تمديد اين مدت بود كه تأثير زيادى در كاهش خشونت ها داشت. اين تصميم مقتدى صدر در پى كشته شدن ۵۲ تن از زائران شيعه در درگيرى هاى شبه نظاميان و نيروهاى عراقى در كربلا در مراسم ميلاد امام مهدى (عج) بود. همچنين مسأله جالب توجه در عراق در سال ۲۰۰۷ اختلاف شديد ميان واشنگتن و بغداد درباره نقش شركت هاى امنيتى ويژه آمريكا و در راس آن شركت بلك واتر بود. اما مسأله اجراى حكم اعدام على حسن مجيد معروف به «على شيميايى» از معاونان صدام يكى ديگر از علل تنش ميان مقامات سياسى عراق بود. به طور كلى سال ۲۰۰۷ به رغم تنش ها و ناامنى ها در برخى مناطق عراق با فعاليت «شوراهاى بيدارى»، تعليق فعاليت ارتش المهدى و افزايش نيروهاى آمريكايى، خشونت ها كاهش يافت. اما مسأله بسيار مهم اين است كه در سال ۲۰۰۷ همچنان آشتى ملى واقعى محقق نشد و رهبران سياسى عراق با ادامه اختلافاتشان باز هم اين امر را دور از دسترس قرار دادند.