موسيقى اگر قرار است براى تسهيل انتقال مفهوم يك هنر دينى همراه باشد بايد از لحاظ فرمى، با مضمون دينى يا مذهبى آن اثر مرتبط باشد و اين ارتباط به ويژه در مضامين قرآنى ضرورى تر است. نادر مشايخى؛ رهبر اركستر و آهنگساز موسيقى كلاسيك؛ در گفتگو با خبرگزارى قرآنى درباره همراهى و انتخاب موسيقى براى نمايشگاه هاى هنر دينى و قرآنى گفت: «اگر انتخاب موسيقى آگاهانه باشد، تلفيق در هر زمينه اى به جا خواهد بود. موسيقى مى تواند از لحاظ فرمى با مضمون دينى يا مذهبى به ويژه مضامين قرآنى نمايشگاه مرتبط باشد.» وى ادامه داد: «اگر آهنگساز براى نمايشگاهى كار مى كند بايد ديدش را با تعمق در آثار نمايشگاه عوض كند زيرا مبحث اصلى نمايشگاه است. موسيقى چنين نمايشگاهى نبايد زياد تغيير كند و بيشتر در زمينه حركت كند. گذشت زمان نيز در آن نباشد.» اين آهنگساز درباره ارتباط موسيقى و خط گفت: «موسيقى از زمانى كه داراى خط شد از لحاظ گرافيكى با خط نوشتارى، شباهت يافت كه من نيز به عنوان يك آهنگساز ايرانى، شباهت هاى عميقى بين خط حامل موسيقى و خوشنويسى پيدا كردم؛ البته اين تشابه در ظاهر نيست بلكه در باطن است.» وى در توضيح بيشتر افزود: «در باطن موسيقى سه نشانه براى راهنمايى نوازنده وجود دارد دسته اول آن قوانين است كه در خط موسيقى مى آيد و بايد همانگونه اجرا شود، مانند نت ها. دسته دوم قوانينى مانند تمپو(سرعت اجرا) است كه اگر چه نوشته شده اما در نهايت به انتخاب رهبر و نوازنده وابسته است و دسته سوم نشانه هايى است كه آزادى كامل دارد و در صورت رعايت نكردنش اشتباه رخ نمى دهد، مانند استكاتو(نشانه اى كه ارزش زمانى نت را به نيم كاهش مى دهد) كه نوازنده به دلخواه و اختيار خود آن را رعايت مى كند.» مشايخى تصريح كرد: «اين آزادى به طور كامل در خوشنويسى ايران وجود دارد. اگر دقت كنيم مهمترين وجه خط كه امكان خوب خواندن و قانونمند كردن آن را به ما مى دهد، اعراب گذارى است كه ما آن را نمى گذاريم اما به طور ذهنى رعايت مى كنيم بنابراين آزادى خواندن آن مانند آزادى نوازنده در خواندن خط موسيقى است كه امكان كاربرد آن را در موسيقى به ما مى دهد. من به طور پيوسته از سال ۱۹۵۵ در آهنگسازى از اين خطوط استفاده مى كنم كه نمونه آن قطعات براى ۱۱۰ سنج، كوراتت زهى و آنسامبل نام دارد.» آهنگساز سمفونى ملكوت در ادامه اشاره كرد: «اختراع خط موسيقى باعث چندصدايى شدن آن شد كه با آهنگسازى بدون خط بسيار تفاوت دارد. موسيقى اى كه خط ندارد، منسجم نيست و در فضا از بين مى رود اما با خط موسيقى آهنگساز مى تواند روى ساخته خود، بازنگرى كند البته معتقدم خط موسيقى اروپايى براى موسيقى ايران مناسب نيست و يكى از دلايل اين حرفم اين است كه اگر نوازنده يا خواننده اى بخواهد رديف موسيقى را از روى يك مجموعه رديف مكتوب موسيقى بزند، نتيجه اى نمى گيرد مگر اينكه در كنار استاد باشد.» وى افزود: «اين مورد درباره آهنگسازان كلاسيك نيز وجود دارد. در خط موسيقى آهنگسازى مانند موتزارت، نوعى نشانه گذارى و خلاصه نويسى وجود دارد و ما اكنون فكر مى كنيم كه قطعات او را بايد ديناميك(شدت و ضعف صدا در نوازندگى) اجرا كرد در صورتى كه در موسيقى آن زمان ديناميك هنوز وجود نداشت كه اجراى اينگونه آثار وى با اشكال همراه مى شود.» مشايخى درباره ارتباط موسيقى و خوشنويسى توضيح داد: «اولين جنبه مشترك موسيقى و خط انتزاعى بودن و تجريدى بودن آن دو است. مورد ديگر كاربرد آن دو براى ارائه زيبايى صرف است و اينكه هيچ هدف و مقصودى در پشت آن وجود ندارد. در اين صورت معنى خط و موسيقى فقط نزد بيننده و شنونده است اين زيبايى معنى خاصى ندارد و براى ترغيب يا منع شنونده و خواننده ساخته نشده است؛ فقط زيبا است.» وى اظهار داشت: «خوشنويسى در ذهن مخاطب هميشه معما ايجاد مى كند و بيننده بايد در خواندن و كشف آن دقت بيشترى به خرج بدهد. درك اين معنى با تعمق بيشتر حاصل مى شود. اين مسأله براى شخص من به وجود آمد كه بسيارى اشعار بزرگان ادب فارسى را از روى آثار خوشنويسى درك كردم زيرا با اين نحوه، دريافت ها در ذهن ماندگار است.»

محمدجواد صافيان گفت: «تفكر فلسفى اساس زندگى انسان ها را تشكيل مى دهد و تمام تمدن ها بر اساس اين تفكر سامان يافته اند.» عضو هيأت علمى دانشگاه اصفهان در گفتگويى با خبرگزارى دانشجويان، با بيان اين كه تفكر فلسفى اساس فرهنگ است، گفت: «تفكر صورت هاى مختلفى دارد و فلسفه يكى از آن صورت هاست. به طور كلى تفكر حق طلبى است؛ امرى كه به ذات و حقيقت انسان مربوط مى شود. به همين دليل در تعريف تفكر گفته اند كه راهى است از باطل به سوى حق.» او در ادامه افزود: «در تفكر فلسفى است كه ارزش ها تعيين مى شوند و زندگى و زيبايى معنا مى يابد. جايگاه هر چيز با تفكر روشن مى شود. درواقع تفكر و فلسفه نوعى خودآگاهى هستند. يكى از مزاياى اين خودآگاهى سعه صدرى است كه در متفكران مى بينيم؛ زيرا پس از مدتى بينش وسعت مى يابد.» صافيان گفت: «اگر در جامعه اى تفكر حضور نداشته باشد، يا از شأن و منزلت برخوردار نباشد، آشفتگى در آن راه مى يابد؛ به صورتى كه حتى افراد نمى توانند مسائل روزمره شان را حل كنند. اين درماندگى ها نتيجه فقر تفكر است؛ بنابراين تفكر فلسفى اساس زندگى اجتماعى انسان را تشكيل مى دهد. اگر تمدن ها را بررسى  كنيد، مى بينيد نقطه مركزى آن ها، متفكرانى بوده اند كه سازنده آن تمدن ها هستند. لايه هاى بيرونى تر تمدن هم فرهنگ است؛ بنابراين مى شود گفت، تفكر فلسفى اساس فرهنگ است.» اين پژوهشگر با بيان اين كه فلسفه نيازمند كسانى است كه با درد و پرسش وارد اين عرصه مى شوند، اظهار كرد: «نظام آموزشى فعلى با روح تفكر فلسفى مناسبت ندارد. تا رسيدن به وضع مطلوب فاصله داريم، هم از حيث توجه جامعه به تفكر و فلسفه و هم از نظر اهتمام مسئولان و دست اندركاران. راه حل اين مشكل اين است كه مانند كشورهاى غربى از سطح دبيرستان، آموزش قوى فلسفى براى عموم دانش آموزان آغاز شود و اهل فن به تدريس فلسفه بپردازند. متأسفانه آموزش و پرورش ما براى تدريس فلسفه از كارشناسان اين رشته استفاده نمى كند و اين يك نقد جدى به اين سازمان است كه اگر اصلاح شود، به تدريج شاهد بهبود وضع آموزش فلسفه خواهيم بود.»

گفت: بايد خطر كرد. تنها هنگامى معجزه زندگى را به راستى درك مى كنيم كه بگذاريم نامنتظره رخ دهد. خداوند هر روز- همراه با خورشيد- لحظه اى را به ما مى بخشد كه در آن مى توانيم هر آن چه را كه ما را ناشاد مى كند، دگرگون كنيم. هر روز مى كوشيم وانمود كنيم كه اين لحظه را نمى فهميم، كه وجود ندارد، كه امروز مانند ديروز است و همچون فردا خواهد بود. اما هركس به روز خود توجه كند، آن لحظه جادويى را كشف مى كند. اين جادو مى تواند در همان لحظه اى نهفته باشد كه بامدادان، كليدى را در قفل در مى چرخانيم، در لحظه سكوت بعد از شام، در هزار و يك چيزى كه مشابه مى نمايند. اين لحظه وجود دارد- لحظه اى كه در آن همه توان ستارگان به ما مى رسد و مى گذارد معجزه كنيم. خوشبختى گاهى يك بركت است- اما معمولاً يك فتح است. لحظه جادويى روز يارى مان مى كند تا دگرگون شويم، وادارمان مى كند به جست وجوى رؤياهامان برويم. رنج خواهيم برد، لحظه هاى دشوارى خواهيم داشت، مأيوس مى شويم- اما همه اين ها گذرايند و اثرى برجا نمى گذارند و در آينه، مى توانيم مغرورانه و با ايمان به گذشته بنگريم. بدبخت كسى كه مى ترسد خطر كند. چون شايد او همچون كسى كه رؤيايى براى دنبال كردن دارد، با نوميدى و يأس رنج روبه رو نشود. اما هنگامى كه به گذشته مى نگرد- چرا كه ما همواره به گذشته مى نگريم- آواى قلبش را مى شنود كه: «با معجزاتى كه خدا در هر روز تو كاشته بود، چه كردى؟ با استعدادهايى كه پروردگارت به تو سپرده بود، چه كردى؟ در گودالى دفن شان كردى، چون مى ترسيدى از دست شان بدهى. پس ميراث تو اين است: يقين كه زندگى ات را به هدر داده اى.» بدبخت كسى كه اين واژه ها را بشنود. چون در آن هنگام به معجزات ايمان خواهد آورد، اما لحظه هاى جادويى زندگى گذشته اند.
* پائولو كوئليو
پاره اى از داستان «كنار رود پيدرا نشستم و گريستم»

كارشناسان و سياستمداران شوراى شهر «صوفيه» ،پايتخت بلغارستان در تلاش هستند تا مركز تاريخى اين شهر قديمى را براى ثبت در فهرست ميراث جهانى يونسكو معرفى كنند. به گزارش ميراث آريا، با توجه به تصميم هاى جديد، شوراى شهر صوفيه به طور موقف هرگونه ساخت و ساز را در مركز شهر ممنوع اعلام كرده است. بر اين اساس تا زمانى كه محدوده بناهاى تاريخى در نظر گرفته شده براى ثبت جهانى به طور كامل و قطعى مشخص نشود اين تعليق ادامه خواهد داشت. به گفته مسئولان دولتى شهر، اين نظريه براى نخستين بار سال گذشته مطرح شد كه به دليل مخالفت حاميان ساخت مركز خريد بزرگ صوفيه و طرح بازسازى هتل بزرگ بلغارستان بررسى آن به تعويق افتاد. خاطرنشان مى شود شهر تاريخى صوفيه يكى از قديمى ترين شهرهاى اروپا به شمار مى رود كه تاريخ آن به قرن ۸ ميلادى برمى گردد.

آيينه هنر: موزه هنرهاى معاصر فلسطين فردا از عاشقانه ترين تجلى معراج سرخ حسينيان به روايت ۱۲ نقاش برجسته ايرانى پرده بردارى مى كند. روابط عمومى موزه هنرهاى معاصر فلسطين اعلام كرد فردا، سه شنبه دوم بهمن، ۱۲ روايت از تركيب بند محتشم كاشانى به قلم ۱۲ نقاش برجسته پرده بردارى مى شود. اين تابلوها به سفارش فرهنگستان هنر بر اساس ۱۲ تركيب بند محتشم كاشانى اجرا شده و تجلى درخشش آفتاب عشق و ايثار را در نگاه اين نقاشان به نمايش مى گذارد. ايرج اسكندرى، مهدى حسينى، مصطفى گودرزى، حبيب ا... صادقى، مرتضى اسدى، زهرا رهنورد، غلامعلى طاهرى، عبدالحميد قديريان، صداقت جبارى، محمدعلى بنى اسدى،  كاظم چليپا و حسين شناور ۱۲ هنرمندى هستند كه كار تكميل اين اثر عظيم را به مثابه سندى ماندگار از جلوه ارادت و عشق هنرمندان معاصر ايران به امام حسين (ع) به انتها رسانده اند. مراسم پرده بردارى از اين ۱۲ اثر همراه با نمايشگاه نقاشى هاى عاشورايى هنرمندان كشور فردا در موزه هنرهاى معاصر فلسطين در حضور هنرمندان و عموم علاقمندان انجام خواهد شد.

مركز همايش هاى مجموعه فرهنگى هنرى تهران، نخستين مسابقه داستان خود را با عنوان «كشف لحظه ها» برگزار مى كند. پس از برگزارى اين مسابقه، كتاب «صد داستانك برگزيده» نيز منتشر خواهد شد. به گزارش خبرگزارى كتاب، تمام نويسندگانى فارسى زبان با ارسال ۳ داستانك با موضوع آزاد مى توانند در اين مسابقه شركت كند. متونى از نظر مسابقه  «كشف لحظه ها» داستانك تلقى مى شوند كه از اصلى ترين عناصر داستانى، يعنى «روايت» و «گفتگو» برخوردار بوده و حداكثر صد و پنجاه (۱۵۰) كلمه باشند. آخرين مهلت ارسال داستانك ها براى شركت درمسابقه  «كشف لحظه ها» ۱۵اسفند ماه ۱۳۸۶ است. برندگان اين مسابقه در ۳ مرحله اعلام و هدايا و جوايز طى مراسمى به شركت كنندگان تقديم مى شود. در پايان اين مسابقه نيز تمامى يكصد داستانك برگزيده  «كشف لحظه ها» در كتابى با عنوان «صد داستانك برگزيده» منتشر خواهد شد. علاقمندان مى توانند آثار خود را به آدرس اينترنتى award@iran-tcac.com ارسال كنند.

آيينه هنر: نخستين جشنواره سراسرى عكس ايران ما به همت انجمن سينماى جوانان دفتر اروميه و مشاركت اداره كل ارشاد آذربايجان غربى از ۲۸ بهمن تا پنجم اسفندماه در اروميه برگزار مى شود. جشنواره عكس ايران ما، شامل سه بخش «بازتاب جوشش مردمى در راهپيمايى هاى ۲۲ بهمن از سال ۵۷ تا امروز»، «سفرهاى استانى رئيس جمهور» و «نماز و نيايش» است. دهم بهمن آخرين مهلت دريافت ارسال آثار به دبيرخانه جشنواره است و عكاسان علاقمند مى توانند آثار خود را به نشانى اروميه، خيابان ارشاد، اداره كل ارشاد آذربايجان غربى ارسال كنند. جشنواره عكس ايران ما در هر بخش از سه عكاس و در مجموع از ۹ عكاس با اهداء جوايز هشتصد، ششصد و ۴۰۰ هزار تومانى تقدير مى كند.

يك مجموعه از آثار نفيس و ارزشمند «رامبراند» هنرمند مشهور جهان به يك موزه در سوئيس اهدا شد. به گزارش باشگاه خبرنگاران، اين مجموعه كه شامل صد اثر «رامبراند» مى شود از سوى مجموعه دارانى به نام ابرهارد و كرنفلد به موزه هنر شهر بازل سوئيس اهدا شده است. اين گزارش مى افزايد: ارزش اين مجموعه نفيس هنرى ميليون ها  دلار اعلام شده است. گفتنى است، «رامبراند» نقاش شهير جهان از سال ۱۶۰۶ تا ۱۶۶۹ ميلادى مى زيسته است.

يك گلدان متعلق به سال ۵۱۵ پيش از ميلاد مسيح كه چندى پيش به سرقت رفته بود، به ايتاليا بازگردانده شد. به گزارش باشگاه خبرنگاران، اين گلدان تاريخى كه در سال ۲۰۰۶ ميلادى در انتقال به موزه «متروپليتان» اين كشور به سرقت رفته و در آمريكا به فروش رسيده بود، سرانجام توسط مأموران پليس كشف و به جايگاه اصلى خود بازگردانده شد. بنابراين گزارش، اين گلدان در سال ۱۹۷۱ ميلادى در يك حفارى در شهر «رم» كشف شده بود. يادآور مى شود، بنابر اظهارات كارشناسان اين گلدان دست كم ۱۰ ميليون يورو ارزش دارد.

نشست نقد و بررسى نمايش «افرا» به كارگردانى بهرام بيضايى به همت انجمن منتقدان و نويسندگان خانه تئاتر فردا در تالار وحدت برگزار مى شود. در جلسه نقد و بررسى «افرا» كه از ساعت ۱۴ تا ۱۶ فردا، سه شنبه دوم بهمن ماه برگزار مى شود، بيضايى هم حضور خواهد داشت. اجراى اين نشست بر عهده حسين شاكرى است و حضور عموم علاقمندان در آن آزاد است. به گزارش مهر، نمايش «افرا» داستان زندگى معلمى جوان به نام افرا سزاوار است كه در محل زندگى وى مشكلاتى برايش پيش مى آيد. اين نمايش با حضور بازيگرانى چون حسن پورشيرازى، بهرام شامحمدلو، مرضيه برومند و مژده شمسايى از ۱۲ دى در تالار وحدت روى صحنه رفته و مورد استقبال علاقمندان تئاتر قرار گرفته است.

حسن معجونى نمايش «باغ آلبالو» نوشته آنتوان چخوف را تابستان سال ۸۷ اجرا مى كند. به گزارش ايسنا، اين كارگردان و بازيگر تئاتر قصد دارد اين نمايش را اوايل تابستان در تالار مولوى به صحنه ببرد. او كه پيش از اين قصد داشت، «باغ آلبالو» را زمستان سال جارى اجرا كند درباره گروه بازيگران آن توضيح داد: «هيچ گونه تغييرى در گروه اجرايى نخواهيم داشت و با همان گروه قبلى نمايش را اجرا مى كنيم.» اين نمايش با حضور بازيگرانى چون هما روستا، رضا بهبودى، سعيد چنگيزيان، داريوش موفق و افشين خورشيد باخترى به روى صحنه مى رود.