محمد بهارلو معتقد است: «ادبيات داستانى ما از حيث زيبايى شناسى زبانى يا سبك شناختى  در مراتب بسيار نازلى قرار دارد. » اين داستان نويس در گفتگو با ايسنا، تصريح كرد: «نويسنده بايد زبانش درست و بى نقص باشد، ناب و پاكيزه و فاقد ضعف تأليف. با زبان بى انضباط و شلخته، زبانى كه وحدت تأثير ميان كلماتش برقرار نباشد، نمى توان ذوق ورزى و نوآورى كرد. ما به عنوان نويسنده بايد بتوانيم و بكوشيم رابطه اى ميان قوانين ساختارى زبان و جنبه خلاقانه زبان برقرار كنيم. به عبارت ديگر، كاركرد اديبانه ساختارهاى زبانى مى بايست با قوانين ساختارى خود زبان سازگار باشد.» بهارلو همچنين متذكر شد: «نويسنده بايد بتواند كلام را به قصد رساندن معنا در موجزترين و شيواترين و خوشايندترين شكل آن به كار برد. به تعبير جويس، كه او را نويسنده نويسنده ها مى شناسند، دستور زبان، دانش آغازين يك نويسنده است و چنانكه مى دانيم، خود جويس بيشتر عمر نويسندگى اش را وقف جست وجو در ساختار زبان و يافتن حقيقت كرد. از نظر او، جست وجوى حقيقت چيزى جز همان جست وجوى زبان كامل نيست، بويژه براى يك نويسنده.» اين داستان نويس اعتقاد دارد: «متأسفانه ادبيات داستانى ما از حيث زيبايى شناسى زبانى يا سبك شناختى، حتى در مقايسه با آثار نسل اول نويسندگان ما، در مراتب بسيار نازلى قرار دارد. علت آن هم اين است كه نويسنده ما دچار فقر زبانى يا ضعف تأليف است و همچون منتقدان ما الگوبردارى از نظريه هاى ادبى باب روز را به ارزش هاى طبيعى و ساختارى متن ادبى ترجيح مى دهد. در آثار ادبيات داستانى ما، آنچه كم تر به چشم مى خورد، تنوع افراد و تنوع زبان است؛ زيرا نويسندگان ما عموما دچار كج فهميدن اقتضاى زبان هستند و نوعى تكرار ملال آور از زبانى محدود (رسانه اى) و تنك مايه را بيان مى كنند. » بهارلو متذكر شد: «محدوديت زبانى نماينده محدويت ذهنى است و اين محدوديت معمولا خواننده را به بى ميلى و ملال مبتلا مى كند. حقيقت اين است كه ميان مايگى فقط ميان مايگى توليد مى كند و بازتوليد آن وقتى با خودبينى و كج فهمى آميخته شده باشد، ترحم انگيز است. نويسنده و منتقد ما،مسير را گم كرده اند. آن ها مى خواهند خلأ آفرينندگى را با هياهو- با نقد روزنامه اى و جايزه هاى چپ اندر قيچى مدعيان مديريت ادبى و هنرى جامعه- پر كنند. » محمد بهارلو در پايان يادآور شد: «واقعيت اين است كه ما كم تر به مطالعه زبانى ادبيات، كه پديده اى زيبايى شناختى است، پرداخته ايم. اين توجه باعث مى شود كه ما در باب خود ادبيات و اثر ادبى بحث كنيم. زبان فارسى بويژه زبان گفتارى ما، بسيار رنگين و كارآمد است و به خلاف آنچه برخى مدعى شده اند، زبان ما دچار انحطاط و بن بست نشده است. ما فروماندگى زبانى نداريم و اگر هم محدوديت ها و مشكلاتى داريم، از زبان هاى اقوام ديگر بيش تر نيست. قرن هاست كه ما در تبادل زبانى هيچ مشكلى نداشته ايم.»

طراحى صحنه تئاتر ايران وضعيت شفاف و روشنى ندارد و كمبود امكانات اين حوزه موجب آسيب به حوزه هاى ديگر تئاتر خواهد شد. پيام فروتن؛ مدرس دانشگاه و طراح صحنه تئاتر، كمبود امكانات در زمينه طراحى صحنه بخصوص نبود كارگاه هاى دكور را مشكل اصلى طراحى صحنه دانست و افزود: «طراحى صحنه وضعيت شفاف و روشنى ندارد و اگر وضع به همين منوال پيش رود اتفاق خوشايندى در اين عرصه نخواهد افتاد و در آينده اى نزديك بايد مجلس ترحيمى براى طراحى صحنه تئاتر برگزار كنيم.» به گزارش باشگاه خبرنگاران وى گفت: «طراحى صحنه در همه جاى دنيا تعريف خاص خود را دارد و طراح فقط بايد طراحى كند و بر ساخت دكور نظارت داشته باشد، در صورتى كه در حال حاضر حتى دويدن به دنبال نجار و چوب بر و آهنگر نيز به عهده طراح صحنه است.» اين طراح صحنه گفت: «از آنجا كه تئاتر ما دولتى است بايد در بدنه تئاتر دولتى  ما وسايل توليد تئاتر بوجود آيد، اما متأسفانه شاهد آنيم كه اين وسايل در حال حذف شدن هستند و اين در حالى است كه از گروه ها تقاضاى تئاتر حرفه اى، جذاب و پربيننده هم مى شود و همانطور كه مى دانيد اين دو با هم در تناقضند. »وى ادامه داد: «مشكلات موجود در طراحى صحنه اولين آسيب را به حوزه كارگردانى تئاتر مى رساند و بعد از آن حوزه بازيگرى دچار مشكل مى شود و در نهايت حوزه نماشنامه نويسى نيز دچار آسيب مى شود، اگر كارگردان نتواند ايده اجرايى خود را در كنار طرحش به منصه ظهور برساند، نماشنامه نويس هم دچار ترديد شده و نمى تواند آنچه را كه مد نظرش است بنويسد.»

توجه به روايت وقايع نبايد فداى تصاوير مستقيم از چهره حضرت رسول(ص) و اهل بيت(ع) شود بلكه تجلى معنا و وقايع  نگارى بايد مبناى آثار هنرى قرار گيرد. حسن بلخارى؛ محقق و مدرس دانشگاه در گفتگو با خبرگزارى قرآنى درباره چگونگى هنر شمايل نگارى ائمه(ع) گفت: «در طول تاريخ هنر اسلامى برهه هايى وجود دارد كه هنرمندان به شمايل نگارى عينى از ائمه اطهار(ع) پرداخته اند و بدون نقاب و پوشش، چهره هايى از اهل بيت را به تصوير كشيده اند كه در اين مورد مى توان به معراج نامه ها اشاره كرد. » اين پژوهشگر اذعان داشت: «واقعيت اين است كه هنر اسلامى برخلاف هنر مسيحى و بودايى اجازه شمايل نگارى صريح و مستقيم را نمى دهد و براى اين امر مى توان به دو علت اشاره كرد. دليل اول اين است كه هنر نمى تواند به ساحت قدسى خاندان نبوت دست يابد و علت دوم مخالفت نيز نگرانى از جايگزين شدن شمايل به جاى معنا است زيرا اين احتمال وجود دارد كه توجه به تصاوير مانع از تجلى معنا شود. » وى افزود: «بنابراين اصل بر اين است كه اگر به شمايل نگارى پرداخته مى شود، مبنا را بر تصوير كردن غيرمستقيم گذاشته و به جاى تصويرگرى صريح، واقعه را موضوع اثر قرار دهيم زيرا در فرهنگ اسلامى ترسيم و روايت وقايع بر تصويرگرى ارجح است.»

بيست داستان راه يافته به مرحله بعدى ششمين دوره مسابقه داستان كوتاه نويسى صادق هدايت معرفى شدند. به گزارش ايسنا، داستان هاى راه يافته به مرحله بعدى اين مسابقه از بين ۷۱۵ داستان فرستاده شده به دبيرخانه جايزه به ترتيب حروف الفبا عبارتند از: «ناخناتو نجو» سپيده ابرآويز، «مايل به خاكسترى» اميد پناهى آذر، «كلت كمرى» جواد پويان، «شبى در ونيز» مرضيه جوكار، «بنگر به صفحه كليد» فرهاد حيدرى گوران، «سايه ها» از امير رحيمى، «لعنتى» شيوا رمضانى، «بچه كه مرد، جلال كثافت» نوشته ميلاد صادقى، «عجب بهار كسالت آورى» مهرى فاتحى، «فنجان هاى خالى» فائزه فرهومند تهرانى، «كف دست» پيمان فيوضات، «يك راز كوچك خيلى خيلى بزرگ» عباس غديرمحسنى، «گورزا» از نسرين مدنى، «نقش بر آب» ويدا مشايخى، «خانه» نوشته مصطفى منوچهرى، «دكتر كندى هلن را در باغچه خانه دفن كرده بود» از خزر مهران فر، «پنتى منتو» نوشته جواد نادرى اسكندانى، «آقاى سزار غمگين است» از اميليا نظرى، «سد» ساسان نيك پسند، و «هى سى سالت» آنيتا يارمحمدى. از ميان داستان هاى يادشده، ۱۰ داستان به مرحله پايانى راه مى يابند و سه نفر برنده نهايى اين مسابقه ۲۸ بهمن ماه معرفى خواهند شد.

آيينه هنر: فرهنگستان هنر با همكارى نهادهاى ملى و بين المللى گردهمايى مكتب شيراز را برگزار مى كند. فرهنگستان هنر جمهورى اسلامى ايران با همكارى اداره كل ارشاد فارس، استاندارى فارس، بنياد فارس شناسى، دانشگاه شيراز، سازمان صدا و سيما، سازمان ملى يونسكو، سازمان ميراث فرهنگى، قطب علمى پژوهشهاى فرهنگى و ادبى فارس و كميسيون ملى آيسيسكو «گردهمايى مكتب شيراز سده هاى هفتم، هشتم و نهم هجرى» را در حوزه هاى نگارگرى، خوشنويسى، موسيقى، معمارى و شهرسازى، ادبيات و زبان شناسى، هنرهاى صناعى، حكمت و عرفان هنرى و نسخه شناسى در آذرماه ۱۳۸۷ برگزار مى كند. اساتيد، پژوهشگران و علاقمندان مى توانند چكيده مقالات خود را در هر يك از حوزه هاى نامبرده تا تاريخ ۱۵ ارديبهشت ۱۳۸۷ به نشانى دبيرخانه اين گردهمايى واقع در تهران، خيابان فلسطين جنوبى، خيابان لقمان الدوله ادهم، بن بست بوذرجمهر، شماره ۲۳ (معاونت پژوهشى) ارسال كنند. مهلت ارسال اصل مقالات ۳۰ شهريور ۱۳۸۷ خواهد بود.

«پائولو كوئليو» گفت: «فراهم ساختن امكان دسترسى خوانندگان به نسخه اينترنتى رايگان كتاب هايم، موجب افزايش فروش و متفاوت شدن آن ها شده است.» كوئليو در جريان برگزارى مجمع جهانى اقتصاد در داووس، در توضيح اين كه چرا فكر مى كند ارايه نسخه هاى اينترنتى كتاب ها، به فروش بيشتر آن ها منجر مى شود، گفت: «مطالعه كتاب در رايانه واقعا دشوار است. به همين دليل، مردم ابتدا نسخه هايى از آن را پرينت مى گيرند، اما وقتى  داستان كتاب مورد علاقه شان قرار بگيرد، پس از مطالعه ۳۰ يا ۴۰ صفحه از آن، اقدام به خريد نسخه منتشرشده كتاب مى كنند.» كوئليو در ادامه افزود: «ناشران فكر مى كنند كه دانلود رايگان كتاب ها، تهديدى براى فروش بالاى آثار است. اما آن ها بايد در مدل اقتصادى خود تغيير ايجاد كنند.» او همچنين گفت: «نمى دانم چرا ناشران متوجه نيستند كه اين روش جديد، قاتل كتاب ها نيست. من به اين دليل چنين اقدامى انجام داده ام كه لذت يك نويسنده به خوانده شدن آثارش است.»

كتاب «محتواگرايى و توليد علم» نوشته عماد افروغ توسط انتشارات سوره مهر منتشر شد. اين اثر يكى از ۹ اثر افروغ است كه به تازگى توسط اين انتشارات آماده چاپ شده اند. افروغ در اين كتاب از يك سو با نگاهى آسيب شناسانه به نظام آموزش و رويكردهاى قالب علمى در ايران پرداخته و از سويى به معرفت هاى حسى و تجربى انتقادات اساسى وارد كرده است. عماد افروغ در گفتگو با سوره مهر درباره اين كتاب گفت: «همواره بحث توليد علم يكى از دغدغه هاى جدى من بوده است. اين اثر را با عنوان محتواگرايى و توليد علم نوشته ام، چون معتقدم علم با آزادى، خلاقيت و محتواگرايى پيوند خورده است. جايى كه براى علم قالب هاى تنگ، تعيين مى كنيم، علم مطمئناً رشد نمى كند. به هر حال علم قدرت مانور، آزادى و خلاقيت مى خواهد و ما واقعاً از اين خلاقيت ها و آزادى به دور هستيم و علم بدون اينها حاصل نمى شود. متأسفانه آفتى كه گريبانگير ما و غرب شده، اين است كه وقتى بحث آزادى را مطرح مى كنيم براى رسيدن به يك معرفت حسى و تجربى صرف است.»محتواگرايى و توليد علم در ۱۹۵ صفحه، با قطع رقعى و به قيمت ۲۰۰۰ تومان منتشر شده است.

با موضوع فلسفه هدايت انسان ها، نمايشگاه نقاشى «جلال الدين مشمولى» در تهران برگزار مى شود. به گزارش خبرگزارى دانشجويان، اين نمايشگاه ۲۰ تا ۲۵ بهمن ماه جارى تدارك ديده شده كه با نمايش ۱۶ اثر در نگارخانه نامى - خانه هنرمندان ايران - همراه است. گويا محور اصلى اين نقاشى ها فلسفه هدايت انسان ها در زمان حاضر است كه به موضوع هويت انسانى و خارج شدن انسان امروز از آن و نابه سامانى هويتى مى پردازد كه با ناديده گرفتن مسايل اخلاقى دچار چالش هاى اجتماعى فراوانى شده است. او تاكنون ۱۰ نمايشگاه انفرادى و ۴۰ نمايشگاه گروهى در ايران و خارج از كشور برگزار كرده كه دانشگاه كلمبياى آمريكا، نگارخانه هاى سعدآباد، خانه هنرمندان، صبا، آثار، دريابيگى و... از آن جمله هستند.

تالار تاريخى اپراى «بلشويى» مسكو پس از بازسازى هايى كه براى نجات آن از ويرانى انجام گرفت، در نوامبر ۲۰۰۹ بازگشايى مى شود. به گزارش ميراث خبر، اين بناى تاريخى سه سال پيش به دليل ريزش ديوارها و جا به جايى زيربنايش تعطيل شده بود. در حالى كه بازسازى اين بنا قرار بود تا پايان سال ۲۰۰۸ به اتمام برسد، سرپرستان اين پروژه، تاريخ بازگشايى را به تعويق انداختند چرا كه دريافتند ۷۵ درصد از ساختمان به حالت ناپايدار درآمده است. بدين ترتيب، اركستر ايتاليايى La Scala نيز در نوامبر ۲۰۰۹ در اين تالار روى صحنه مى رود. بيش از ۱۰۰۰ كارگر براى بازسازى اين بنا كه بيش از ۳۰۰ سال قدمت دارد، به كار گرفته شده اند و تنها بازسازى تالار اصلى آن ۱۸ ميليارد روبل (۳۷۰ ميليون پوند) هزينه مى برد. بودجه بازسازى اين بنا توسط دولت روسيه تأمين شده است.