Abrar Newspaper

ابرار: واقعا هر عبارت و دخالت معين در اين سخن طى دهه گذشته با اندازه گيرى هاى ماهواره «cobe»، تلسكوپ هابل و پيشرفت هاى فيزيكى و ستاره شناسى تقويت شده و اعتبار بيشترى به دست آورده است. نشان يك فرضيه علمى درست قابل اعتماد اين است كه آن كاملاً قابل آزمايش و به طورعلمى قابل تكذيب شدن است و پيش بينى هاى درستى تهيه مى كند. مدل اصليات دكتر. روس به مدت تقريبا دو دهه در آزمايش زمان قرار گرفته است، واقعا از طريق منابعى چون مجله هاى فيزيك و ستاره شناسى كه به صورت ماهيانه مقاله هاى جديد منتشر مى كنند اعتبار بيشترى به دست مى آورند. من اعتقاد دارم كه شما از اين اطلاعات بى سابقه نوشته هوگ روس لذت خواهيد برد. من مى خواهم شما را به سال ۱۹۹۲ببرم .در آن روز، كشفى اعلام شد كه به قول فيزيكدان انگليسى استيون هاوكينگ، «كشف قرن است، نه همه دوران.» آنها به «حقيقت مقدس» كيهان شناسى پى برده اند. همان طور كه ما درباره اينكه اين حقيقت چقدر مقدس است صحبت مى كنيم، جورج اسموت كه تيم سى ستاره شناس فيزيكى آمريكايى كه اين كشف را انجام دادند را هدايت كرد، گفت: «آنچه ما يافته ايم شاهد پيدايش جهان است. اين مانند نگريستن به خدا است.» فردريك بورنهام، يك مورخ علمى، در واكنش به اين كشف گفت: «اين نظر كه خدا جهان را آفريد، امروزه بيشتر از هر زمان ديگر در ۱۰۰ سال گذشته، فرضيه اى معتبر است.» دليل اينكه من با اين نقل قول ها آغاز مى كنم اين است كه هر چيزى كه بزرگترين كشف قرن ناميده مى شود و هر چيز كه اعتقاد به خدا را به وجود مى آورد معتبرتر از آن است كه پيش ازهر فردى بايد از آن آگاه شود و آماده تقسيم آن با دوستانش در خانه، درهمسايگى و محل كار باشد. اكنون آنچه اين منجمان دقيقا كشف كردند، چه بود؟ آنها ۹۰ درصد جهان را كشف كردند. هر روزى كه شما ۹۰ درصد جهان را كشف مى كنيد يك روز به ياد ماندنى است. آنچه آنها لزوما يافتند، نوعى جديد از ماده بود. فيزيكدانان به مدت دو سال دچار شك شده بودند كه جهان بايد نوعى متفاوت از ماده داشته باشد. ماده معمولى ، جنسى است كه ما به آن عادت داريم. الكترون ها ، پروتون ها، نوترون ها ، هر آنچه ما اينجا در كره زمين مى بينيم ساخته شده از ماده معمولى است . ماده معمولى ، چيزى است كه شديدا با پرتو خورشيد عمل متقابل دارد، بنابراين براى ستاره شناسان كشف ماده نسبتا آسان تراست. اما ما به اين مشكل پى برديم كه اين بود: در سال ۱۹۹۰ ماهواره اكتشاف كننده گذشته جهان اثبات كرد كه جهان كاملا بى نظم است. در حقيقت جهان انتروپى ويژه اى به اندازه ۱۰۰۰۰۰۰۰۰۰ واحد دارد. انتروپى، كارامدى سيستمى كه گرما و نور را پرتو افشانى مى كند، اندازه گيرى مى نمايد و ناكارآمدى در آن ، ضعف كار را نشان مى دهد. جهان بى نظم ترين سيستم در كل هستى است. براى اينكه مقايسه اى را به شما ارائه دهيم، يك شمع سوزان،انتروپى ويژه دو دارد. يك شمع سوزان چيزى است كه ما در ساخت گرما و نور، سودمند و در انجام كار ، غير سودمند مى دانيم. جهان از يك شمع به ميزان خيلى بيشترى بى نظم تر است. اما اين موضوع به يك مشكل منجر شد. اگر جهان آن ميزان بالاى بى نظمى و همه مواد شديدا عمل متقابل با نور خورشيد داشته باشند، پس ماده بايد آرام پخش شود، اما اين طور نيست. همانطور كه شما به كهكشانها و دسته هاى آنها مى نگريد به جاى آنكه به آرامى مانند نور خورشيد از هم جدا شوند، به صورت انبوه و درهم هستند. ستاره شناسان مى خواهند علت اين موضوع را بدانند. ما دليلى داريم كه جهان در بى نظمى غيرقابل باور داغ و بزرگى خلق شد، اما چگونه ما كهكشان ها را توصيف كنيم؟ كشف ماده عجيب دسته هاى كهكشان ها را توصيف مى كند . ماده عجيب با پرتو خورشيد عمل متقابل ندارد، به همين دليل، مى تواند جدا از نور خورشيد زياد شود. از زمانى كه اين واقعا اهميت ندارد كه در جاذبه، ماده عجيب است يا معمولى، چون قوانين فيزيك همچنان اجرا مى شوند. تحت قانون جاذبه، دو جسم بزرگ يكديگر را جذب خواهند كرد، اگر يكى از آن اجسام بزرگ از ماده معمولى ساخته شده باشد و ديگرى از ماده عجيب، يكديگر را جذب خواهند كرد. وقتى ماده عجيب انبوه باشد، مى تواند ماده معمولى را به طرف خود بكشد و در نتيجه ما مى توانيم جهانى را كه امروزه مى بينيم داشته باشيم. پرتو خورشيد از هنوز به آرامى پخش مى شود، اما كهكشان ها و دسته هاى آنها انبوه هستند. ۲۳ آوريل سال ۱۹۹۲ نخست كشف يك فضانورد بود كه اين نوع ماده را ساخت. از آن زمان هفت كشف مستقل ديگر از اين ماده عجيب وجود داشته است.