سرويس گردشگرى :تپه هگمتانه تپه اى تاريخى با پيشينه اى متعلق به دوران مادها است كه در شرق تپه باستانى هگمتانه و جنب گودال معروف فرانسويها قرار دارد. امروزه عموم باستان شناسان، تپه باستانى هگمتانه، واقع در مركز شهر همدان را - كه وسيع ترين تپه باستانى ايران است - بقاياى ابنيه كاسى، مادى، هخامنشى و بعد از آن مى دانند. مساحت اين تپه حدود ۳۰ هكتار مى باشد، كه با در نظر گرفتن بخش هايى كه جزء محدوده تپه باستانى بوده، ولى اينك ساختمانهاى مسكونى بر روى آن ساخته شده، به بيش از ۴۰ هكتار نيز مى رسد. اين تپه بيضى شكل، در داخل محدوده شهر فعلى همدان در دو سوى خيابان اكباتان واقع شده است. «هگمتانه» يا «هنگمتانه» كه به زبان پارسى قديم به معنى محل تجمع بوده، تركيبى از دو واژه «هنگ» به معنى «جا» و «متانه» به معنى «تجمع» است. اين واژه در زبان يونان به صورت «اكباتانا» در آمده است و در كتيبه هاى عيلامى به صورت «آگ ماتونو» آمده است. برخى نيز معتقدند: «امدانه» يا «آماداى» كه در كتيبه پليسر پادشاه آشور آمده، به اين محل اطلاق مى شده است. «هگمتانه» در زبان ارمنى «اهمتان»، در زبان سريانى و پهلوى «اهمدان» و در گويش نويسندگان عرب «همدان» و در تورات «احتمانا» گفته شده است. همچنين، سكه هايى از عهد ساسانى كشف شده كه محل ضرب آنها «اهمتان» قيد شده است. نخستين اشاره مكتوب به نام مادها و سرزمين ماد، در سالنامه بيست و چهارم سارل مانزر سوم (۸۳۶ قبل از ميلاد) و سارگن دوم (۷۱۵ قبل از ميلاد) بوده است كه از اين قوم و سرزمين آنان به نام «ماداى» يا «آماداى» ياد كرده اند. آشوريان باستان به شهرهاى قوم كاسى، عنوان «كار كاشى» داده بودند، كه كار به معنى قرارگاه يا منزلگاه و كاشى اسم قوم كاسى است. آشورشناسان و مادشناسان، جملگى اين كاركاشى (يا شهر كاسيان) را منطقه كنونى همدان دانسته اند. پروفسور گيريشمن، باستان شناس معروف فرانسوى، معتقد است كه اسم قبلى هگمتانه، «اكسايا» يعنى شهر كاسى ها بوده است و در مجموع اعتقاد غالب بر اين است كه شهر هگمتانه را يكى از اقوام آريايى بنام مادها ساخته اند و نخستين دولت ايرانى را در آن بنا نهاده اند. ولى نتايج تحقيقات، بيانگر آن است كه شهر هگمتانه، پيش از انتخاب به پايتختى توسط مادها وجود داشته و مردمانى از قوم كاسى در آن زيسته اند. سپس بازماندگان قوم كاسى، بعدها با طايفه اى از آريايى ها، قوم موسوم به ماد را پديد آورده اند و با غلبه بر دولت تجاوزگر آشورى، دولت ماد را بنيان گذاشته و پايتخت خود را «كاركاشى» قرار داده اند و از آن به بعد، اين شهر هگمتانه نام گرفته است.مادها، گروهى از اقوام آريايى بودند، كه از جنوب سيبرى به سمت فلات ايران حركت كرده و در غرب ايران ساكن شدند. عواملى مانند: رشد اجتماعى و فرهنگى، تماس با گروههاى بومى ساكن فلات ايران، وجود همسايگانى قدرتمند و احساس نيازهاى جديد سياسى و اجتماعى، آنها را وادار به اتحاد و ايجاد حكومتى مقتدر نمود، به طورى كه قوى ترين قوم آن روزگار يعنى آشورى ها را، براى هميشه از صفحه روزگار محو كردند. روايات مورخين يونانى نيز حاكى است كه اين شهر در دوره مادها (از اواخر قرن هشتم تا نيمه اول قرن ششم قبل از ميلاد)، مدتها مركز امپراتورى مادها بوده است و پس از انقراض آنها نيز به عنوان يكى از پايتخت هاى هخامنشى (پايتخت تابستانى و احتمالا محل خزانه آنها) به شمار مى رفته است. گفته هاى هردوت مورخ يونانى، در قرن پنجم قبل از ميلاد، مهم ترين ماخذ تاريخى در اين مورد است. وى بناى اوليه اين شهر را به «دايااكو» نخستين شهريار ماد نسبت مى دهد (۷۲۸ قبل از ميلاد). هردوت اوضاع سياسى و اقتصادى نامناسب قوم ماد را در دستيابى ديااكو به قدرت موثر مى داند. ديگر مورخين يونانى چون پلى بيوس، كنزياس، ژوستين و گزنفون نيز درباره هگمتانه مطالبى جمع آورى كرده اند. ديااكو پس از اينكه هگمتانه را به پايتختى خود برگزيد، تصميم به ساخت كاخى عظيم و مستحكم، به صورت هفت قلعه تو در تو، گرفت. به طورى كه كاخ پادشاهى و خزانه، در درون قلعه هفتم قرار داشته باشند. ديااكو به تقليد از رنگ آميزى قصرهاى بابلى دستور داده بود، كنگره هاى هر قلعه را به رنگى مخصوص در آورند. به اين ترتيب: رنگ كنگره هاى قلعه اول؛ سفيد، دومى؛ سياه، سومى؛ ارغوانى، چهارمى؛ آبى، پنجمى؛ نارنجى و كنگره در باروى داخلى؛ سيمين و زرين بودند. محيط بيرونى  ديوار قلعه، تقريبا به اندازه حصار شهر آتن بوده است. قصر شاهى، كه در آخرين قلعه درونى بر پا شده بود، داراى صدها اتاق بوده و مردم نيز خانه هاى خود را بيرون اين قلعه ها و در كنار آن ساخته بودند. بنا به درخواست ديااكو، قوم ماد شهرهاى كوچكى را كه در آن مى زيسته اند، رها ساخته و پايتخت را مورد توجه قرار دادند و در اطراف قلعه شاهى، خانه هاى خود را بنا كردند. پس از انقراض مادها، هر چند هگمتانه مركزيت نخستين را نيافت، ولى به جهت قرار گرفتن در مسير راه شاهى، كه پارسه (تخت جمشيد) را به سارد متصل مى كرد، به عنوان پايتخت تابستانى هخامنشيان مورد توجه خاص بود و از اين رو آن را آباد كردند. در زمانى كه داريوش سوم با اسكندر مواجه مى شود، هگمتانه به صورت ويرانه اى بوده است. ولى داريوش سوم بنا به پيشنهاد ياران خود، دستور مى دهد در ميانه شهر، كوشكى بزرگ كه آن را ساروق مى ناميدند، بسازند. در اين كوشك، سيصد مخفى گاه براى گنجينه ها و دارايى ها بر پا شد و براى آن هشت درب آهنين ساختند، كه همه دو اشكوبى (دو لختى) و هر اشكوب، به بلنداى دوازده گز بود. در حفارى هاى باستان شناسى سالهاى اخير در تپه هگمتانه مشخص شده است كه محل كاخ و بناهاى اشاره شده، در تپه هگمتانه كنونى واقع بوده است. از جمله ويژگيهاى شهر باستانى هگمتانه، معمارى و طرح و نقشه منظم اين شهر بوده، كه در بين آثار باستانى به دست آمده كم سابقه است. آثار كشف شده حاكى از وجود يك شبكه منظم و پيشرفته آب رسانى در شهر حكومتى مادها و پارت ها است. در فواصل بين كانالهاى آب رسانى، معابرى بر عرض ۵/۳ متر وجود داشته و كف اين معابر، تماما با آجرهاى مربع شكل و منظمى، مفروش بوده است. تحقيقات نشان داده كه در فواصل ۳۵ مترى بين معابر، دو سرى واحدهاى ساختمانى قرار دارند، كه هر كدام شامل يك حياط مركزى (هال) است، با اتاق ها و انبارهايى به صورت قرينه در گرداگرد آن. به شكلى كه هر واحد ساختمانى، فضايى در حدود ۵/۱۷ * ۵/۱۷ متر را در بر مى گيرد. معابر مذكور با عرض ۵/۳ متر و پى بندى آجرى در بخش وسيعى از تپه گسترش داشته و جهت شمال شرقى به جنوب غربى دارند.

نماينده منطقه اى آسيا و اقيانوسيه UNWTOگفت: دبير كل سازمان جهانى جهانگردى در هنگام بازگشت از آخرين سفر خود به ايران دستور داد كه ايران به دليل تنوع و تعداد انواع صنايع دستى، به عنوان مركز صنايع دستى در دنيا معرفى و مقر آن در تهران افتتاح شود. به گزارش ايرنا از روابط عمومى ستاد نمايشگاههاى سازمان ميراث فرهنگى، «شو جى تك» در جريان برگزارى نمايشگاه گردشگرى فيتور، ۲۰۰۸حضور ايران، در نمايشگاه فيتور را قوى و پررونق توصيف كرد و افزود: در ۱۰سال گذشته ايران در قالب تعداد اندكى از دست اندركاران بخش خصوصى و در وسعت بسيار كم در اين نمايشگاه شركت مى كرد. وى اظهار داشت: ولى امسال شاهد غرفه دو طبقه ايران و حضور گسترده بخش دولتى و خصوصى هستيم كه بسيار قابل ستايش است. «محمدحسين برزين» مسئول ستاد تبليغات و نمايشگاه ها با استقبال از اين پيشنهاد آمادگى سازمان ميراث فرهنگى، صنايع دستى و گردشگرى را جهت هرگونه همكارى جهت اجرايى شدن اين مهم اعلام داشت. نمايشگاه فيتور ۲۰۰۸كه ۱۰بهمن با حضور ايران در مادريد اسپانيا آغاز به كار كرده بود، با آنچه كه مسئول ستاد تبليغات و نمايشگاه ها از آن به عنوان كسب دستاوردى ارزشمند براى گردشگرى ايران در حضور بيش از ۱۳هزار و ۳۰۰شركت از ۱۷۰كشور جهان خواند، به كار خود پايان داد. در طول برگزارى نمايشگاه فيتور، ۲۰۰۸از سوى مسئولان گردشگرى ايران، ديدارها و مذاكرات مهمى با مقامات و دست اندركاران ارشد گردشگرى جهان از جمله معاونان سازمان جهانى جهانگردى صورت گرفت كه هر كدام در نوبه خود مى تواند سرآغازى نوين براى افزايش مبادلات گردشگرى ايران با جهان باشد.

رئيس سازمان ميراث فرهنگى، صنايع دستى و گردشگرى استان اصفهان گفت: اين استان به اندازه يك كشور بزرگ، اقليم متفاوت دارد. «احمد امين پور« در جمع هيات نمايندگان دفاتر اطلاع رسانى گردشگرى جمهورى اسلامى در خارج از كشور افزود: جاذبه هاى گردشگرى اين استان شامل كوهستان سرد تا كوير خشك است. به گزارش ايرنا وى اظهار داشت: در اين راستا مى توانيم معمارى و شهرسازى زيباى اين شهر را از جاذبه هاى گردشگرى طبيعى اين خطه توصيف كنيم. «محسن مصلحى«معاون گردشگرى سازمان ميراث فرهنگى، صنايع دستى و گردشگرى استان اصفهان نيز گفت: از مهمترين برنامه هاى اين سازمان، شفاف سازى و ايجاد نگرش مثبت از جمهورى اسلامى و جاذبه هاى گردشگرى آن در بخش فرهنگ و خدمات گردشگرى است. وى افزود: برغم تلاش جمهورى اسلامى براى ايجاد نگرش مثبت در جامعه بين الملل،، استكبار جهانى به دليل خصومت با كشور ما مى كوشد ملت ايران و فرهنگ ايرانى را حامى تروريسم معرفى كند. وى يادآور شد: با توجه به نظرسنجى انجام شده ۹۰درصد گردشگرانى كه به ايران سفر مى كنند هنگام ورود ذهنيت خوبى از ايران ندارند درحالى كه هنگام خروج ۹۵درصد از آنها ايران را يكى از امن ترين كشورها با داشتن جاذبه هاى بى نظير توصيف كرده اند. وى تصريح كرد: ما نيازمنديم چهره واقعى كشورمان را به جهانيان معرفى كنيم و تصوير مثبتى از ايران به آنها نشان دهيم. «حميدرضا رخشان» رئيس اتحاديه هتلداران استان اصفهان نيز گفت: اصفهان با داشتن ۴۵هتل و هتل آپارتمان و ظرفيت هفت هزار و ۵۰۰تخت، آماده پذيرايى از گردشگران خارجى است. نمايندگان دفاتر اطلاع رسانى گردشگرى جمهورى اسلامى در خارج از كشورهاى «سوريه»، «بحرين»، «كره جنوبى» و «پاكستان»براى بازديد از جاذبه هاى گردشگرى براى مدت يك روز به اصفهان سفر كردند.

هيأت وزيران بنابه پيشنهاد سازمان ميراث فرهنگى، صنايع دستى و گردشگرى منطقه «شانديز» مشهد را به عنوان منطقه نمونه گردشگرى بين المللى معرفى كرد. به گزارش ايرنا از روابط عمومى معاونت سرمايه گذارى سازمان ميراث فرهنگى، صنايع دستى و گردشگرى، دبير شوراى بررسى و تصويب طرح هاى مطالعاتى افزود: اين طرح توسط شركت مجتمع جهانگردى گلستان شانديز به عنوان سرمايه گذار تهيه و پس از بررسى در شورا تصويب و به سازمان ارائه شده است. «محمدرضا اكبرى» اظهار داشت: طرح جامع منطقه نمونه گردشگرى شانديز توسط مشاوران ايرانى و دو مشاور خارجى تهيه شده است. وى تصريح كرد: كليات طرح نيز توسط كارگروه گردشگرى استان خراسان رضوى به تصويب رسيده است. به گفته وى، بنا به پيشنهاد مجرى طرح و شركت مجتمع جهانگردى گلستان شانديز، شركت سرمايه گذارى و توسعه گردشگرى گلستان بينالود با مشاركت عموم مردم و اولويت افراد بومى منطقه تاسيس، اجراى طرح و ايجاد منطقه نمونه گردشگرى بين المللى شانديز را برعهده خواهد گرفت. اكبرى افزود: از مجموعه يك هزار و ۲۰۰هكتار منطقه، ۶۶۰هكتار آن به صورت حفاظت شده به شكل طبيعى و به منظور توسعه گردشگرى استفاده مى شود. وى گفت: ۵۴۰هكتار باقيمانده آن نيز براى توسعه گردشگرى متمركز در نظر گرفته شده است. دبيرشوراى بررسى و تصويب طرح هاى مطالعاتى معاونت سرمايه گذارى سازمان ميراث فرهنگى، صنايع دستى و گردشگرى با اشاره به اين كه طرح مذكور شامل ۳۵دهكده گردشگرى، توريستى و اكوتوريستى است، اظهار داشت: اين دهكده ها شامل دهكده سلامتى، تمدن ايرانى، كودك و طبيعت، گلف، موزه، فرهنگى، باغ هاى ايرانى، همايش، ورزشى و دانش است.

رئيس اداره ميراث فرهنگى، گردشگرى و صنايع دستى خلخال از برگزارى نخستين جشنواره ورزش هاى زمستانى كشور در اين منطقه خبر داد. غلامرضا فريدون زاده به ايرنا گفت: اين جشنواره ۲۱ بهمن ماه جارى با شركت ورزشكاران و هنرمندان سراسر كشور در منطقه گردشگرى اندبيل خلخال آغاز و با برگزارى برنامه هاى متنوع در پيست اسكى آلوارس سرعين و مجتمع تفريحى ورزشى شورابيل اردبيل به كار خود پايان مى دهد. وى برگزارى مسابقه هاى اسكى نوجوانان، تيراندازى با كمان، ساخت تنديس هاى يخى و برفى و مسابقه هاى ورزشى را از برنامه هاى پيش بينى شده براى اين جشنواره ذكر كرد و افزود: جاذبه ها و قابليت هاى گردشگرى استان در قالب پوستر، بروشور و عكس در اين جشنواره به نحو شايسته معرفى خواهد شد. وى در ادامه همه فصلى كردن گردشگرى و بهره گيرى مطلوب از قابليت هاى گردشگرى را نيازمند فرهنگ سازى توسط مطبوعات و رسانه ها دانست و گفت: شهرستان خلخال با داشتن جاذبه هاى تاريخى و گردشگرى بى بديل در صورت توجه و سرمايه گذارى هاى بيشتر مى تواند به يكى از كانون هاى گردشگرى كشور تبديل شود. در جريان سفر دوم رئيس جمهورى به استان اردبيل و بر اساس مصوبات هيأت دولت منطقه گردشگرى اندبيل خلخال به عنوان يكى از مناطق نمونه گردشگرى استان اردبيل تعيين شده است. تفرجگاه اندبيل خلخال معروف به گردشگاه ميرعادل در هفت كيلومترى شهر خلخال واقع است و با جنگل هاى انبوه و چشمه سارهاى زيبا يكى از مناطق ديدنى خلخال محسوب مى شود. شهرستان خلخال با ۹۵هزار نفر جمعيت در جنوب استان اردبيل واقع است.

رئيس اداره فضاى سبز شهردارى منطقه ۵ از احداث بزرگترين باغ گل تهران در بوستان الهام خبر داد. به گزارش CHN «رضا مددى» با بيان اينكه فاز يك اين باغ گل رز قرار بود دهه فجر افتتاح شود، افزود:« اقدامات لازم براى تكميل فاز يك اين باغ كه ۵/۲ هكتار است، در دستور كار اين حوزه قرار گرفته و پيش بينى مى شود كه در صورت مساعد بودن شرايط آب و هوايى هرچه زودتر مورد بهره بردارى قرار گيرد.» وى در مورد اقدامات انجام شده در فاز يك اين باغ گفت:« گل كارى، چمن كارى و تزيين آن با گونه هاى رز هلندى انجام شده و قرار است نصب ۳ آلاچيق نيز براى رفاه بيشتر شهروندان در دستور كار مسئولان قرار بگيرد.» مددى همچنين در مورد فاز ۲ اين باغ گل رز اظهار داشت: «در فاز ۲ اين باغ كه تا ۷ هكتار توسعه پيدا خواهد كرد نصب پايه چراغ بلند تلسكوپى ۱۲ مترى، پيست دوچرخه سوارى يا زمين اسكيت و فوتبال طراحى شده است.» وى تصريح كرد: «همچنين مخزن ۳ هزار مترمكعبى كه هدايت آب مازاد سازمان آب را عهده دار خواهد بود، نيز در فاز دوم اين باغ گل رز در نظر گرفته شده و در مرحله اجراست.»به گفته رئيس اداره فضاى سبز شهردارى منطقه عمليات اجرايى اين باغ گل رز، ارديبهشت آغاز شده و بزودى به بهره بردارى مى رسد.

پس از سه سال كاوش در اعماق درياى سياه، آخرين بقاياى ناوگان دريايى هيتلر شامل سه قايق جنگى سالم و دست نخورده كشف شد. به گزارش ايسنا، بقاياى سه قايق آلمانى كه از آن ها به عنوان آخرين بخش از ناوگان دريايى هيتلر نام برده مى شود، توسط باستان شناسان دريايى تركيه در اعماق درياى سياه كشف شدند. اين قايق ها كه در زمان خود پيشرفته ترين قايق هاى جنگى جهان محسوب مى شدند، در دوهزار مايلى خاك آلمان كشف شدند. طبق نظر مورخان جنگ جهانى دوم، ماموريت  اين قايق ها حمله به كشتى هاى شوروى سابق در حدود ۶۰ سال پيش بوده است. قايق هاى يادشده كه از آن ها به عنوان بخشى از ميراث جنگ جهانى دوم نامبرده مى شود، به وسيله گروهى از باستان شناسان دريايى كشور تركيه پس از سه سال كاوش كشف شدند. مايك ويليامز (Mike Williams) ـ دبير جامعه باستان شناسى دريايى درياى سياه ـ به فرانس پرس گفت: كشف اين قايق ها از آن نظر اهميت دارد كه هر سه قايق كاملا سالم اند، چون اين قايق ها توسط خدمه آن ها و براى آن كه به دست دشمن نيفتند، غرق شده اند. طبق اعلام مقامات اين پروژه، هر سه قايق در طول اين هفته و در جريان يك كنفرانس مطبوعاتى به نمايش درمى آيند.