مرتضى اميرى اسفندقه معتقد است: «حضور مردم در ادبيات پس از انقلاب، حضورى جدى و پررنگ است.» اين شاعر در گفتگو با ايسنا، عنوان كرد: «در همه دوره ها از آغاز تا الان، ادبيات جريان ساز بوده است و نه تنها در ادبيات ايران، بلكه در ادبيات جهان هيچ دوره اى را نمى توان سراغ گرفت كه جريان هاى ادبى بى تأثير بوده باشند؛ بنابراين ادبيات همواره در جريان هاى اجتماعى، فرهنگى و سياسى جامعه تأثيرگذار بوده است.» او در ادامه تأكيد كرد: «بويژه در سال هاى اخير يعنى در سده اخير از آغاز مشروطه تاكنون، تأثير ادبيات كاملا قابل ملاحظه است.» او همچنين متذكر شد: «رويكرد اعتراض شاعران در شعرهاى شان از جمله مهم ترين عوامل براى رساندن آگاهى به مردم تحت ستم بوده است و البته در كنار اين جريان هاى اعتراضى و آگاهى دهنده شعر، داستان نويسان نيز فعاليت خود را دنبال مى كنند.» اميرى اسفندقه با بيان اين كه شعر در سال هاى قبل از انقلاب و پيشتر از آن در حوزه رساندن آگاهى به مردم نقش بسيار مهمى دارد، افزود: «همان طور كه شعر و ادبيات جريان ساز بود و در شكل گيرى انقلاب نقش داشت، انقلاب نيز جريان ساز بوده است؛ چنانچه ما اين تأثير را در آثار شاعران پس از انقلاب مى بينيم.» او با بيان اين مطلب كه شعر پارسى، شعر آيينى بوده است، افزود: «با توجه به اين كه شعر پارسى در طول تاريخش متعهد به اصالت و اخلاق بوده، با وقوع انقلاب، اين ادبيات آيينى بيشتر خودش را به رخ مى كشد و مقوله اى به نام شعر عاشورايى را كه پيش از انقلاب نداشتيم، در دوران پس از انقلاب شكل مى گيرد و همچنين شعر و ادبيات دفاع مقدس كه پيش از انقلاب نبود، پس از انقلاب شكل گرفته است. هرچند ادبيات پارسى، ادبيات دفاع از مرزهاى هويتى فرهنگى جامعه بوده است، وقوع جنگ و پرداختن هنرمندان و شاعران به آن سبب شد كه چو ايران نباشد، تن من مباد جان دوباره بگيرد و خودش را بيشتر به رخ كشد، كه بايد از اين ظرفيت به نحو احسن استفاده شود. از سويى، پس از انقلاب، زندگى مردم با شعر راستين و شعر راستين با مردم گره خورده است؛ از اين رو مسئوليت شاعران سنگين تر شده و شايسته است و بايد كه شاعران با مردم روراست باشند. ضمن اين، مردم در همه ادوار به شعر راستين احترام گذاشته اند.» او در عين حال بر اين باور است كه انقلاب تا كنون به اندازه كافى موضوع ادبيات نبوده است و از سويى تأكيد دارد: «از سال ۴۲ كه نطفه انقلاب بسته شد، تا سال ۵۷ كه پيروز شد، همه اتفاقات ثبت نشده اند و از سويى ادبيات اين دوره انقلاب بررسى نشد و الان وقت بررسى ادبيات قبل از انقلاب رسيده است؛ بنابراين ضرورت دارد به آن پرداخته شود و به گفته پاسكال، براى نقد يك مورد بايد از آن فاصله اى معتدل داشت، كه ما هنوز به فاصله معتدل از انقلاب نرسيده ايم؛ زيرا هنوز در بطن انقلاب هستيم و بايد براى نگاه به آن به يك فاصله معتدل برسيم.» اين شاعر تصريح كرد: «ادبياتى كه موضوع آن به طور مستقيم يا غيرمستقيم، انقلاب است و به خصوصيات و ويژگى هاى انقلاب اشاره دارد، ادبيات انقلاب است. براى نگاهى دقيق به ادبيات انقلاب، آثار بايد غربال شوند و آن وقت متوجه مى شويم كه اين اثر ادبى كه خلق شده، اثرى انقلابى است يا نه.» اميرى اسفندقه با اشاره به اين كه طنز ارجمند از موضوع هاى انقلاب است، هزل را جزو ادبيات انقلاب ندانست و افزود: «به صرف اين كه اثرى در سال هاى انقلاب منتشر شده، نمى شود گفت آن اثر انقلابى است. آثارى در شمار آثار انقلابى به حساب مى آيند كه نويسنده آن ها در جريان انقلاب بازيگر بوده است؛ نه تماشاچى و با وجود و اعتقاد وارد گود مبارزه و انقلاب شده و نه براى منافع.»

گرافيك محيطى مهمترين و حساس ترين زيرشاخه هنر گرافيك و ابزارى مؤثر براى كاهش تشنجات عصبى و افزايش آرامش روانى افراد در جامعه است. عطيه واعظى؛ كارشناس و طراح گرافيك؛ در گفتگو با باشگاه خبرنگاران افزود: «گرافيك محيطى علاوه بر زيباسازى فضاى شهرى، وظايف بسيار مهم ديگرى را نيز برعهده دارد.» وى گفت: «برقرارى ارتباط براى راهنمايى و اطلاع رسانى به مخاطبان و فرهنگسازى از مهمترين وظايف اين هنر تجسمى است.» اين كارشناس و طراح گرافيك تصريح كرد: «اگر گرافيك محيطى با استاندارد هاى صحيح به كار گرفته شود مى تواند به راحتى افراد را از امكانات موجود در شهر آگاه ساخته و روابط اجتماعى آنان را تسهيل كرده و در ايمنى و جريان ترافيك مؤثر باشد.» وى تأكيد كرد: «اين هنر تجسمى مى تواند نقش مهمى را در تبليغات فرهنگى و تجارى ايفا كرده و تا حد بسيار زيادى در بهبود وضعيت فرهنگى جامعه مؤثر باشد.»

عباس جوانمرد درپى نامگذارى پلاتويى به نامش در تالار «سنگلج» اعلام كرد: «سپاس مرا بپذيريد و پلاتوى تئاتر سنگلج را بى هيچ نامى به طور دائم در اختيار دو گروه مستعد و منسجم قرار دهيد.» در اين نامه اين كارگردان پيشكسوت تئاتر خطاب به مسئولان مركز هنرهاى نمايشى آورده است:« پنجاه سال كار ناچيز من براى هنرى كه دوستش مى داشتم و براى آن صادقانه كوشيده ام، هرگز سزاوار پاداشى چنين با مقدار نبوده است. چشم اميد من از روز نخست نه به مسئولان محترم كه به جامعه و مردمى بوده است كه از آن ها تغذيه كرده ام و امروز شكفتن اين همه استعداد جوان و خلاقيت هاى شگفت انگيز آنان در همه عرصه ها بهترين پاداشى است كه مى گيرم.» او ادامه داده است: «سپاس مرا بپذيريد و ايضاً اين استدعاى مرا، كه آن پلاتوى تئاتر سنگلج را بى هيچ نامى ( تا كسى به نام حقير احساس دين نكند) و هيچ مراسم محدوديت برانگيزى به طور دائم در اختيار دو گروه مستعد و منسجم قرار دهيد كه به راستى بدون فرصت طلبى در راه اعتلاى هنر نمايش عاشقانه تجربه مى كنند و به حيات و دوام حيثيت نمايش ملى ما غنا مى بخشند.» عباس جوانمرد همچنين درپى تماس ايسنا گفت: «اين نامه هرگز به معناى رد پيشنهاد مركز هنرهاى نمايشى نيست بلكه تلاشى است براى آنكه اين سالن مفيد باشد.» او در پايان توضيح داد: «چرا كه همواره پيشنهاد كرده ام، جايى را براى فعاليت هنرمندان جوان اختصاص بدهند، به گونه اى كه آن ها سرپناهى داشته باشند و به دور از مشكلات و گرفتارى ها بتوانند به طور مداوم كار و تمرين كنند، بنابراين اكنون ساخت اين پلاتو بهترين فرصت براى عملى كردن اين پيشنهاد است.»

آيينه هنر: چاپ دوم رمان «شب ايوب» نوشته داود غفارزادگان توليد دفتر ادبيات و هنر مقاومت حوزه هنرى توسط انتشارات سوره مهر منتشر شد. به گزارش سوره مهر،چاپ اول «شب ايوب» در سال ۱۳۷۵ با عنوان زخمه منتشر شده بود. رمان روايتگر لحظات زندگى يك جانباز نابينا است، گوياى روزهايى كه تصميم مى گيرد به جبهه برود و شرط ورود به اين ميدان عظيم را غلبه بر ترسى مى داند كه با مرگ مادر در رودخانه آغاز شده است. از اين رو به رودخانه مى زند، در اين كتاب خاطرات وى قبل و پس از جنگ توسط اشو بيان مى شود . در بخش هايى از كتاب مى خوانيم: «آمده بوديم به شهر شما، تهران. هنوز مى ديدم. اصلاً كسى نگفته بود كه كار به اينجا مى كشد. نه ماه طول كشيد تا تاريكى مطلق. از درد ديگرى آمده بوديم آنجا. كدام بيمارستان حواسم نيست. دكتر، نرمى انگشتش را گذاشته بود روى شاهرگ گردنم و مى گشت  ... وقتى ايستاد، گفت: همين جاست! چيزى زير پوستم دل دل مى زد. گفت به چه درشتى!  ...» گفتنى است چاپ دوم كتاب «شب ايوب» در ۱۳۹ صفحه، قطع رقعى و با قيمت ۱۴۰۰ تومان در دسترس علاقه مندان قرار دارد.

آيينه هنر: نمايشگاه بزرگ فروش آثار هنرهاى تجسمى در نگارخانه اصلى فرهنگسراى نياوران برپا مى شود. بيست و ششم بهمن۸۶ ، براى دومين سال پياپى، گروه هنرى «هفت نگاه» نمايشگاه بزرگ سال را با محوريت فروش آثار هنرهاى تجسمى در نگارخانه اصلى فرهنگسراى نياوران برپا مى كند. مديران هفت نگارخانه آريا،  الهه،  دى،  گلستان،  والى،  هفت ثمر و ماه مهر در اين نمايشگاه از ۱۷۰ هنرمند ۱۷۰ نقاشى،  مجسمه،  خوشنويسى و خط نقاشى روى ديوار مى فرستند كه در ميان آنها نام هاى شاخص و برجسته اى نظير سيدمحمداحصايى،  على اكبر صادقى،  يدا... كابلى، نصرا... افجه اى،  غلامحسين نامى،  فرح اصولى،  نصرت ا... مسلميان،  گيزلا وارگاسينايى، فرشيد مثقالى، صادق تبريزى،  جلال شباهنگى، بهروز دارش،  پرويز كلانترى،  شيشه گران ، سيدجلال الدين خرمى نژاد و  ... ديده مى شود. از هريك از هنرمندان امكان فروش سه اثر فراهم شده است كه پس از فروش اثر عرضه شده،  اثر بعدى جايگزين مى شود. دومين نمايشگاه بزرگ سال «هفت نگاه»، حائز دو شاخصه بسيار مهم تلاش براى ساماندهى قيمت آثار تجسمى و ارائه يك نمايشگاه هنرى با كيفيت قابل ملاحظه است.

يك شاعر انگليسى براى نخستين بار نامزد عضويت در آكادمى زبان فرانسه شده است. به گزارش ايسنا، «مايكل ادواردز» - شاعر انگليسى - چنانچه رسما به عضويت آكادمى زبان فرانسه انتخاب شود، اولين انگليسى خواهد بود كه به ميان اين مجمع ۴۰نفره  معروف به «ماندگاران» راه مى يابد. «ماندگاران» از سوى اعضاى آكادمى زبان فرانسه و به پاس تلاش  در ترويج زبان فرانسوى انتخاب مى شوند. هم اكنون شش كرسى خالى در آكادمى زبان فرانسه وجود دارد كه به علت مرگ چند نفر از اعضاى اين آكادمى، كه جوان ترين آن ها ۶۰ ساله بود، اين كرسى ها خالى مانده اند. «ادواردز» با بيان اين كه از اين اتفاق خوشحال و هيجان زده است، گفت: «من عمرم را ميان انگليس و فرانسه بوده ام و كتاب ها و شعرهايم را عمدتا به فرانسوى نوشته ام.» آكادمى زبان فرانسه به سخت گيرى فراوان در انتخاب اعضا شهرت دارد، به طورى كه در اكتبر گذشته هيچ يك از نامزدها انتخاب نشدند.

آيينه هنر:سومين مجموعه  درس گفتارهايى درباره  فردوسى به شرح و تفسير «داستان سياوش» اختصاص دارد كه با سخنرانى قدمعلى سرامى در روزهاى چهارشنبه ۲۴ بهمن، اول، هشتم و پانزدهم اسفندماه در شهركتاب برگزار مى شود. نشستهاى درس گفتارهايى درباره فردوسى با سخنرانى قدمعلى سرامى در شهركتاب ادامه مى يابد. سياوش در شاهنامه مظهر كمال جسم و پاكى روح است. واقعيت اسطوره  شده  سياوش رأس زاويه اى است كه دو ضلع آن، شر كاووسى و خير خسروانه است. اين داستان مظلوميت مستدام مردم ايران را از هر اسطوره و تمثيل ديگر بهتر بازمى نماياند. علاقه مندان مى توانند با حضور در اين درس گفتارها، هزاروصدمين سال تولد فردوسى را پاس بدارند.

ژازه طباطبايى، هنرمند برجسته عرصه هنرهاى تجسمى، جمعه شب ۱۹ بهمن در بيمارستان آتيه تهران چشم از جهان فروبست. اين هنرمند نقاش و مجسمه ساز ۷۷ ساله، به دليل عوارض ناشى از عفونت ريه، مشكلات قلب، كليه و دستگاه تنفسى، دارفانى را وداع گفت. طباطبايى پايه گذار و مدير گالرى هنر مدرن ايران بود و آثارش در استراليا، چين، انگليس، فرانسه،  آلمان، يونان، هند، ايران، ايتاليا، موناكو، اسپانيا، سوئد،  تركيه، آمريكا و يوگسلاوى به نمايش گذاشته شده است. همچنين آثار وى به جشنواره هاى پاريس، سن پائولو و جشنواره دوسالانه ونيز رفته و بيش از ۱۰ جايزه جهانى دريافت كرده  است. ژازه طباطبايى از پيشگامان هنر مدرن در ايران و تلفيق آن با مايه هاى هنر سنتى و نقاش و حجم ساز برجسته معاصر بود كه بيشتر ماه هاى سال را در اسپانيا مى گذراند.

«اورهان پاموك» همزمان با انتشار كتاب جديدش به نام «موزه بى گناهى»، موزه اى را در نزديكى استانبول افتتاح خواهد كرد. به گزارش خبرگزارى دانشجويان، «پاموك» در اين باره گفت: «براى نوشتن اين رمان كه ابتدا به زبان تركى منتشر خواهد شد، ۱۰ سال وقت صرف كردم و براى كار تحقيقاتى از موزه هاى آسيايى و اروپايى بازديد كردم.» «پاموك» در حال ساخت اين موزه در منطقه اى در نزديكى استانبول است. او براى اين كار، از موزه «گوستاو مورو» در پاريس، كه خانه اين نقاش قرن نوزدهم بوده، الهام گرفته است. داستان جديد پاموك درباره يك مرد استانبولى ثروتمند است كه عاشق دخترى از يك خانواده فقير مى شود. او همچنين به كلكسيونر بودن علاقه مند است.

دو تابلوى شاهكار «پابلو پيكاسو» از يك نمايشگاه نقاشى در موزه سوييس به سرقت رفتند. به گزارش ايسنا ، اين دو تابلوى نقاشى اثر «پيكاسو» كه ارزش آن ها ميليون ها يورو برآورد شده است، شامگاه چهارشنبه، در ساعات پايانى برگزارى نمايشگاه، به سرقت رفتند. نقاشى هاى رنگ روغن، سر يك اسب و آثار شيشه اى اين نمايشگاه كه در شهر «فافيكان» در نزديكى زوريخ قرار دارد، از موزه «اشپرنگل» آلمان به صورت قرضى در اين نمايشگاه به نمايش گذاشته شده بودند. درحالى كه مقامات موزه سوييس از بيان ارزش دقيق اين دو اثر هنرى متعلق به پيكاسو خوددارى كرده اند، گفته مى شود كه چندين ميليون يورو ارزش اين آثار هنرى بوده است. پليس زوريخ احتمال مى دهد كه دزدان خود را در داخل نمايشگاه مخفى كرده و با از كار انداختن آژير خطر، اقدام به ربودن اين دو تابلوى نقاشى كرده اند. در اين نمايشگاه ۲۰ تابلوى نقاشى از پيكاسو؛ هنرمند اسپانيايى؛به نمايش گذاشته شده بود.