با گذشت ۶۰ سال از كشف بخشى از بقاياى شهرى چند هزار ساله در هند، بار ديگر بخش هايى از اين شهر تاريخى نمايان شد. به گزارش ايسنا، باستان شناسان از كشف بقاياى يك شهر تاريخى دو هزار و ۵۰۰ ساله منحصر به فرد كه وسعت آن از شهر آتن دوران باستان نيز بيشتر است، خبر دادند. براساس اعلام منابع خبرى كشور هندوستان، بقاياى اين شهر پس از سال ها كاوش در زير ويرانه هاى يك قلعه تاريخى كشف شده است. بقاياى اين شهر تاريخى كه سيشوپالگاره (Sishupalgarh) نام دارد، نخستين بار حدود ۶۰ سال پيش پيدا شد. در آن زمان، آثارى از اين شهر شامل ۱۸ ستون كشف شدند؛ ولى پس از كشف آثار يادشده، ديگر هيچ اثرى از ديگر قسمت هاى اين شهر به دست نيامد تا اين كه روز گذشته، دوباره بخش هايى از اين شهر تاريخى همراه صدها شىء ارزشمند كشف شدند. تاكنون در ويرانه هاى اين شهر، هزاران ظرف و زيورآلات سفالى و بقاياى چند خانه كشف شد ه اند. در اين باره، مونيكا اسميت (Monica Smith) از دانشگاه كاليفرنيا كه هدايت پروژه كاوش براى كشف بقاياى اين شهر تاريخى را برعهده دارد، به خبرنگاران گفت: شهر تاريخى سيشوپالگاره يك مدرك معتبر از غناى فرهنگ و هنر شبه قاره هند مى تواند باشد. او افزود: از آنجا كه طبق بررسى هاى انجام شده حدود ۲۵ هزار نفر در اين شهر مى زيسته اند، اين شهر تاريخى در دنياى باستان حتى از شهر آتن نيز معروف تر و مهم تر بوده، چون جمعيت شهر آتن در كشور يونان، حداكثر ۱۰ هزار نفر بوده است. از سال ها پيش، ۱۲ باستان شناس دانشگاه كاليفرنيا آمريكا همراه گروهى از باستان شناسان هندى مشغول كاوش براى كشف بخش هاى ديگرى از شهر تاريخى سيشوپالگاره بوده اند. يكى ديگر از اعضاى گروه كاوش دانشگاه كاليفرنيا بر اين باور است كه بقاياى اين شهر تاريخى، نشان از وجود شهرى با معمارى غنى در هزاران سال قبل دارد. باستان شناسان بر اين باورند كه سنگ بناى شهر تاريخى سيسشوپالگاره در زمان حكومت پادشاه هاى سلسله كالينگا (Kalinga) گذاشته شده است.در همين حال، مقامات صنعت گردشگرى هند اميدوارند، با معرفى اين شهر تاريخى به جهانيان مقدمات جذب هزاران گردشگر و ثبت آن را به عنوان يكى از محوطه هاى تاريخى كشور هندوستان در فهرست ميراث جهانى يونسكو فراهم كنند.

با روش «واچينى» و «دوباره چينى»، ساختمان هاى قديمى دو روستا در منطقه گيلان، به موزه ميراث فرهنگى گيلان منتقل شد. «طرح موزه ميراث فرهنگى گيلان» در بيست و يكمين جشنواره بين المللى خوارزمى رتبه دوم پژوهش هاى كاربردى را كسب كرد. محمود طالقانى مجرى طرح «موزه ميراث فرهنگى گيلان» در گفت وگو با ايرنا گفت اين موزه در كيلومتر ۱۸جاده رشت - تهران در پارك جنگلى ساراوان در زمينى به مساحت ۲۵۰هكتار در حال احداث است. وى هدف از اجراى اين طرح را حفظ و صيانت از ميراث مادى و معنوى روستايى دانست. استاد دانشگاه تهران در خصوص اين طرح توضيح داد: در اجراى طرح موزه ميراث فرهنگى گيلان، براساس مطالعات مردم شناسى و گونه شناسى معمارى، گيلان به ۹حوزه فرهنگى و معمارى تقسيم شد كه هر يك از اين حوزه ها در قالب يك روستاى كامل با ساختمان هاى مخصوص هر منطقه، در موزه جاى مى گيرد. طالقانى گفت: در ادامه اجراى اين طرح، خانه هاى روستايى با قدمت بيش از يكصدسال شناسايى شدند كه تمام اين خانه ها با انجام تحقيقات و مطالعات علمى و به روش كاملا علمى از ابتدا «واچينى» و به همان شكل در موزه «دوباره چينى» مى شوند. وى افزود: اين طرح از سال ۱۳۸۱آغاز شد و تا كنون دو روستا دراين موزه كامل شده است كه پيش بينى شده در صورت تخصيص اعتبارات لازم، تا پايان سال ۱۳۸۸به اتمام برسد. به گفته وى اين طرح مصوب مجلس و هيات دولت است و براى اجراى آن مبلغ ۱۱ميليارد تومان بودجه در نظر گرفته شده است كه البته تاكنون براى اجراى هربخش حداكثر ۴۰تا ۵۰درصد آن تخصيص يافته است. استاد دانشگاه تهران گفت: حدود ۲۵سال پيش كشور فرانسه در نظر داشت چنين طرحى را در لبنان پياده كند كه به دليل اختلافات داخلى اين طرح اجرايى نشد و ايران با اجرايى كردن آن نخستين كشور در خاورميانه است كه چنين موزه اصيل (اكوموزه) را ايجاد كرده است. وى اظهار داشت: وقتى وارد موزه مى شوى مى بينى كه زندگى درآن جريان دارد، زن روستايى در حال آشپزى، مرد روستايى در حال كار كردن. در محوطه خانه هاى روستايى موزه، گاو، گوسفند، مرغ و انواع پرندگان خانگى منطقه در حال چريدن و گشت زدن هستند. طالقانى گفت: آشنا كردن نسل امروز با ميراث فرهنگى گذشته نزديك و ايجاد پيوند بين آنان وظيفه مسوولان ذيربط است تا جوانان بدانند كه نياكانشان در گذشته داراى چه معمارى و هنرى بودند. به گفته وى، در برخى از اين روستاها خانه هايى ديده مى شود كه ۲۲متر ارتفاع دارند و يا برف ۱۳۸۳را كه باعث ويرانى نزديك به ۲۷هزار واحد مسكونى شد، تحمل كردند.

رئيس پژوهشگاه سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى در گفتگو با ميراث خبر از نهايى شدن پرونده ثبت نوروز ايران و هفت كشور ديگر خبر داد. تدوين و نهايى شدن پرونده نوروز پاكستان و افغانستان نيز تا ارديبهشت ماه تكميل خواهد شد. هشت كشور پرونده هاى ثبت نوروز را نهايى كرده اند و پرونده افغانستان و پاكستان هم در دست بررسى است. تدوين اسناد مربوط به پرونده ثبت جهانى نوروز در يونسكو به شكل منطقه اى و با همكارى دو كشور آسيايى تهيه مى شود. به گفته هاشمى، ايران به عنوان يكى از كشورهاى عضو در اين پرونده، اسناد بومى نوروز ايران را تدوين و گردآورى كرده است. وى همچنين گفت: « در حال حاضر براساس آخرين گزارش ها ۸ كشور پرونده ثبت نوروز را تكميل كرده اند. » بررسى نهايى پرونده هاى ثبت نوروز ارديبهشت ماه در اجلاس منطقه اى در ايران صورت مى گيرد. به گفته هاشمى تا آن زمان پرونده پاكستان و افغانستان نيز تكميل خواهد شد و در آن نشست به بررسى نهايى پرونده ها، اعمال نظر در آن و ارايه به يونسكو خواهيم پرداخت. ثبت نوروز به عنوان ميراث معنوى ده كشور آسيايى دو سال پيش براى ثبت جهانى پيشنهاد شد. ثبت اين ميراث ارزشمند مى تواند در توسعه منطقه اى و ترويج جهانى آن موثر باشد.

«كى دونگ باى» باستان شناس برجسته كره جنوبى از كشف مناطق غنى مربوط به عصر آهن در غارهاى ارتفاعات «دره سامدور» در استان گيلان خبر داد. گروهى از باستان شناسان كره جنوبى به سرپرستى «كى دونگ باى» تحقيقات خود را در استان گيلان متمركز كرده اند تا فرضيه حركت انسان ها از آفريقا به سمت آسياى مركزى از مسير جنوب درياى خزر را ثابت كنند. به گزارش ايرنا، كى دونگ باى در يك نشست خبرى در تهران با اظهار خرسندى از يافته هاى تازه در استان گيلان، گفت: ما از ۲۴تيرماه امسال (۱۵ژوييه )۲۰۰۷بيش از ۲۰محل را مورد بررسى قرار داده ايم كه مهم ترين يافته اين پروژه غارى در «يارشالدمان» است. كى دونگ باى از كشف يك وسيله خراش دهنده (موستريان) و فسيل چند حيوان (بوويدا) در اين غار آهكى خبر داد. باستان شناس كره اى افزود: اين يك يافته كاملا نو در اين استان ويژه محسوب مى شود و حاكى ازآن است كه يافته هاى بيشترى مربوط به دوران پالئوليتيك دراين منطقه پيدا خواهد شد كه خود چراغ راه براى تحقيقات باستانى آتى در گيلان خواهد بود. اين محقق خاور دور هدف اصلى خود از انجام اين تحقيقات را شناساندن اين منطقه قديمى به عنوان يك مدرك مهم براى درك پراكندگى انسانى در آسياى مركزى و نيز شمال شرق آسيا برشمرد و افزود: اين نظر تازه اى در درك مهاجرت انسانى به شرق آسيا محسوب مى شود زيرا براساس توضيحات قديمى راه اين مهاجرات به هند و از طريق جنوب شرق آسيا به شمال شرق آسيا بوده است. وى افزود: ما معتقديم كه راه ابريشم در دوران پس از تاريخ، مى تواند بار ديگر مورد توجه قرار گيرد و به راهى مطمئن و عمده براى گسترش تبادلات انسانى در قاره «اروپا - آسيا» تبديل شود. كى دونگ باى تصريح كرد: لازم است اين پيشنهاد تازه كه از طريق تحقيقات موشكافانه و چند جانبه باستانى كه ما در گيلان انجام داده ايم مورد بررسى و آزمايش قرار گيرد. در كنار اين پژوهش ها از سوى موسسه ميراث فرهنگى كره جنوبى وابسته به دانشگاه «هان يانگ» تحقيقات جداگانه اى نيز توسط قوم شناسان و برخى مورخان انجام شده است. كارشناسان مختلف توسعه زرتشتى گرى و بسط كوزه گرى و فن آورى آهن در دوران باستان و بسط هنرهاى تزيينى و منسوجات و در كشورهاى مختلف از جمله در مغولستان و غيره را تحت بررسى قرار داده اند. اين باستان شناس كره اى در ادامه با ابراز خرسندى از اين كاوش ها، اظهار اميدوارى كرد كه به واسطه اين كاوش ها يك الگوى بزرگ مهاجرت انسانى و حركت فرهنگى در قاره اروپا - آسيا كشف شود، افزود: ايران قلب بسيارى از فرهنگ هاى اروپايى- آسيايى و همچنين جذب و انتقال فرهنگ از شرق به غرب و از غرب به شرق مى باشد.

متروى تهران با دارا بودن ۴۴۰ اثر هنرى نقش برجسته از بيش از ۱۰۰ هنرمند ايرانى به يكى از گنجينه هاى بزرگ زيرزمينى جهان تبديل شده است. از مجموع ۴۴۰ تابلوى هنرى خطوط سه گانه متروى تهران ۲۵۳ اثر خط يك ۱۶۰ اثر در خط دو و ۲۷ اثر در خط پنج واقع شده اند كه بنابر موضوع اثر و تناسب آن با نام و محل در ايستگاه هاى مختلف نصب شده اند. آثار هنرى شبكه متروى پايتخت كه توسط هنرمندان معاصر كشورمان آفريده شده اند، با هدف تلطيف روحى مسافران از طريق ايجاد آرامش محيطى و بومى كردن فضاهاى قابل رويت شهروندان نصب شدهاند. آثار هنرى نصب شده در ايستگاه ها و مسير متروى پايتخت كه ريشه در آداب و سنن و فرهنگ كشورمان دارندف عمدتا از جنس سراميك، سنگ و فلز تهيه شده اند تا علاوه بر زيبايى از عمر طولانى تر و امكان نظافت بهترى برخوردار باشند.

دروازه تاريخى شهر سئول كره جنوبى كه چند صد سال قدمت داشت و يكى از جاذبه هاى گردشگرى اين شهر محسوب مى شد، در آتش سوخت. به گزارش ايسنا، دروازه چوبى ۶۰۰ ساله شهر سئول كه از آن به عنوان يكى از جاذبه هاى گردشگرى كره جنوبى نام برده مى شود، در آتش سوخت. تلاش براى نجات اين دروازه تاريخى با گذشت دقايقى از آتش گرفتن آن آغاز شد؛ اما به دليل اين كه اين دروازه از چوب ساخته شده بود، پنج ساعت تلاش ۳۶۰ آتش نشان نتيجه نداد و سرانجام اين اثر كه نامديمون (Namdeamun) نام داشت و يكى از گنجينه هاى ملى كره جنوبى محسوب مى شد، به شكل كامل تخريب شد. دروازه تاريخى سئول در قرن ۱۴ ميلادى توسط پادشاه هاى سلسله جوسيون (Joseon) به عنوان بخشى از ديوارى كه شهر سئول را احاطه مى كرد، ساخته شده است. مقامات پليس سئول از اظهار نظر درباره عمدى يا غير عمدى بودن اين حادثه خوددارى كرده اند. ازسوى ديگر، يكى از مقامات فرهنگى كره جنوبى، هزينه بازسازى اين دروازه را ۲۱ ميليون دلار اعلام كرد. او بر اين باور است كه با توجه به وضعيت پيش آمده براى اين دروازه، تعداد گردشگران شهر سئول به صورت چشمگيرى كاهش خواهد يافت.

مدير پايگاه ميراث فرهنگى ماسوله گفت: مرمت فضاهاى مسكونى ماسوله با مشاركت مالكان بناها انجام مى شود و اين مشاركت هيچ تغييرى در اعمال ضوابط به وجود نياورده است. نيكروز مبرهن شفيعى در گفت وگو با ايسنا، در اين باره توضيح داد: پس از چند سال، اين مساله جا افتاده است كه مرمت فضاهاى مسكونى ماسوله با مشاركت مالكان آنها انجام شود كه در نتيجه اين مشاركت، ميزان ملاحظات ما در فضا بيشتر مى شود. وى با اشاره به اين كه بخش عمده مرمت  در سقف ها و پشت بام ها انجام مى شود، اظهار كرد: البته به دليل مقدار كم اعتبارها، فعاليت هاى ما محدودند كه با مشاركت مالكان تا حدى اين اعتبار اضافه مى شود تا مرمت ها انجام شوند. او بيان كرد: در بخش پژوهش، مطالعات، بررسى، تهيه بروشور و نقشه به دليل كمبود اعتبار نتوانستيم فعاليت كنيم و فقط دومين كتاب را درباره ماسوله چاپ كرديم و كتاب سوم كه با نام جلوه هاى ويژه ماسوله و بسيار باارزش است، به دليل مساله اعتبار به چاپ نرسيده است. به گفته شفيعى، طرح سامان دهى ماسوله نهايى شده كه قرار است تا پايان سال ۱۳۸۶ توسط هيات راهبردى پايگاه بررسى شود.