نقاشى قبل از انقلاب به خاطر وجود هنرمندان تحصيل كرده در غرب، هنرى تقليدى بود كه همه چيز خود را،از مضمون گرفته تا تكنيك از هنر غرب وام گرفته بود. حال آنكه هنر بايد از درون هنرمند بجوشد و حاصل انديشه او باشد. به گزارش برنا،يك مبناى تاريخى براى بررسى نقاشى قبل از انقلاب مرگ كمال الملك است كه يكى از هنرمندان تأثيرگذار دوره قاجار و حدفاصل قاجار و پهلوى اين اتفاق با شكل گيرى دانشكده هنرهاى معاصر در سال ۱۳۱۹ گشت. سال ۱۳۱۹ شروع ايجاد يك حركت جديدى در تحولات نقاشى معاصر ايران و تحولاتى كه در ديگر عرصه هاى هنرى كشور صورت گرفت، بود. تأسيس دانشكده هنر از يك سو و فقدان كمال الملك از سوى ديگر باعث شد حركت هاى نوجويانه اى در جهت شكستن سنت هاى پيشين با يك زاويه كوچك اما با چشم اندازى فراخ ايجاد شود. حضور بعضى از دانشجويانى كه در خارج از كشور تحصيل كرده بودند و فرانسوى ها در ايران يك تحول و نگرش جديدى را در عرصه نقاشى شكل داد. از طرفى تعدادى از شاگردان كمال الملك كه در دانشكده هنر تا مدت ها تأثيرگذار بودند، بعد از مدتى ديگر نتوانستند جلوى اين روند رو به انقراض مكتب كمال الملك را بگيرند. دگرگونى هاى اجتماعى ديگرى هم بعد از جنگ جهانى به نوعى بر سرعت روند نوگرايى هنر و نقاشى ايران تأثير گذاشت.اولين جرقه هاى اين نوگرايى را مى توان در سال ۱۳۲۵ ديد كه اولين نمايشگاه هنرهاى زيباى تهران تشكيل شد كه تأثيرات نوجويانه هنرمندان آن روزگار در اين نمايشگاه كاملا مشهود بود. منظور از نوگرايى حركتى است كه تقابل با سنت هاى پيشين دارد. در نقاشى سنتى ، تمايلات ناتوراليستى و رئاليستى است و از طرف هنرمندانى مثل كمال الملك مطرح شد. گرچه اين حركت ها در مقايسه با نقاشى نويى كه در اروپاى آن زمان جريان داشت خيلى تازه به نظر نمى رسيد اما به هر حال حركت خاص و تحول جديدى بود. از طرفى مطبوعات داخلى هم با انتشار مطالب اجتماعى، ادبى، تاريخى و نقد هنرهاى تجسمى تلاش داشتند تا در قالب اين مقالات قسمت هايى از نقاشى غرب را به جامعه ايران معرفى كنند.اين تبليغ نقاشى مدرن با انتشار مقالات و طرح مباحث جديد تا حدود سال ۱۳۲۸ ادامه پيدا كرد. در اين دوران جليل ضياپور از فرانسه وارد ايران شد و بحث هاى جديدى را درباره سبكى به نام كوبيسم مطرح كرد. ضياپور علاقه زيادى به اين قالب داشت و فكر مى كرد اين سبك مى تواند هنر نقاشى ايران را متحول كند. وى مجله اى را به عنوان «خروس جنگى» منتشر كرد و سخنرانى هايى هم در آن به چاپ رسيد. اين تنوع آرا و بحث نو و كهنه اى كه ضياپور مطرح كرد به علاوه تمايلات طبيعت گرايانه اى كه به صورت سنتى ادامه داشت، يك جور آشفتگى در فضاى هنرى ايران بوجود آورد. در سال هاى دهه ۳۰ تا ۵۰ روند تجربه اندوزى هنرمندان ايرانى، كشف يافته هاى نو و توجه به هويت ملى در تركيب با هم در آثار نقاشان و هنرمندان نمود پيدا كرد. با وجود نگاه نوجويانه، هنرمندان خواه ناخواه چيزهايى كه از غرب وام گرفته بودند، بكار مى بردند. هرچند همواره هر آنچه از غرب دريافت مى كردند، خواسته و ناخواسته نگرش ايرانى و شرقى هم در آن تركيب مى شد. با اين حال نوعى تناقض و ناهماهنگى در آثار آن زمان به خوبى ديده مى شد. تأكيد بر نوگرايى افراطى و عدم توجه به مخاطب باعث شد جريان «هنر نو» مورد انتقاد قرار بگيرد. در اين اوضاع در عرصه نقاشى آرام آرام شاخه هاى جديدى بوجود آمد. شاخه اى به نام تمايلات امپرسيونيستى كه به طور جدى و به صورت يك جريان مطرح شد و نيز شاخه اى به نام جريانات كوبيستى كه نمايندگان خاص خود را داشت و هنرمندان زيادى را گرد خود جمع كرد. اين شاخه هاى مختلف نقاشى با برگزارى نمايشگاه ها و شركت در بى ينال هاى مختلف بالاخره باعث انحطاط مكتب كمال الملك بعد از نزديك به ۳۰ سال شدند. اين انحطاط محو شدن چهره انسان از پرده هاى نقاشى و حركت به سوى انتزاع در مضامين را در پى داشت. در سال هاى نزديك به انقلاب نيز جريان هاى خاصى در كنار جريان هنر پيش از انقلاب بوجود آمد. از جمله تمايلات امپرسيونيستى، تمايلات آبستره و اكسپرسيونيستى، تمايلات انتزاعى و نوجويانه كه سعى داشتند هنر سنتى را با باورهاى مردمى در قالب «پاپ آرت» تركيب كنند. همچنين جريان نگارگرى سنتى نيز در كنار اين جريانات خيلى كم رمق راه خود را طى مى كرد. با نزديك شدن به دوره انقلاب، هنر اعتراض در آثار هنرمندان نمود يافت. اين نقاشى ابتدا خودش را در قالب نقاشى سياه نشان داد و با كنايه هاى خاص خود كه به «هنر معترض» تبديل شد به خاطر آشكار بودنش براى مردم قابل فهم تر شد. در كنار تمام اين جريانات جريان «خط نقاشى» در قالب «كالى گراف» نيز بوجود آمد. هنرمندان در اين عرصه سعى داشتند پا را فراتر از سنت هاى خوشنويسى كهن بگذارند و در قالب نقاشى، آثارى را بيافرينند. جريان ديگر، مكتب سقاخانه اى بود كه مجموعه اى از هنرمندان را كه سعى داشتند از مفاهيم و نقشمايه هاى سنتى، دينى و ملى خود استفاده كنند، دور هم جمع كرد.

به گفته رحمت ا... فتاحى، وجود مشكل در ساختار و روش نظام آموزشى در سطوح مختلف تحصيلى، كتابخانه ها را به قرائتخانه تبديل كرده  است. رحمت ا... فتاحى،  رئيس انجمن كتابدارى و اطلاع رسانى ايران و استاد دانشكده كتابدارى دانشگاه فردوسى مشهد به ايبنا، گفت: «برنامه هاى مبتنى بر يك منبع، عدم هدايت دانش آموزان و دانشجويان به سوى كارهاى تحقيقى و نبود يا كمبود منابع و خدمات متنوع، از دلايل ركود كتابخانه هاى كشور در سال هاى اخير است.» اين مدرس دانشگاه،  در ادامه به نظام آموزش كتابدارى دانشگاه هاى كشور اشاره كرد و گفت: «نظام آموزش عالى كتابدارى ايران به واسطه تحولات سريع در همه زمينه ها، در حال تحول است و در بسيارى از گروه هاى كتابدارى، استادان تلاش مى كنند كه مفاهيم و نظريه هاى جديد را به دانشجويان ارائه دهند.» وى بر اهميت توجه به آموزش تفكر منطقى و روش شناختى در دانشكده هاى كتابدارى تأكيد كرد و افزود: «توانايى تحليل وضعيت، تصميم گيرى و برنامه ريزى بر اساس نيازها قابليتى است كه از دانش آموخته رشته كتابدارى انتظار داريم.» فتاحى در پايان تصريح كرد: «اكنون،  كتابخانه ها و مراكز اطلاع رسانى به  منزله شاخص پيشرفت هر جامعه تلقى مى شوند و ايران به داشتن كتابخانه هاى بزرگ و مهم در تاريخ به خود مى بالد. هراندازه به توسعه كتابخانه ها بيشتر توجه شود، رشد فعاليت هاى علمى، آموزشى و در نتيجه سوق دادن كشور به سوى جامعه اطلاعاتى و دانايى محور ممكن مى شود.»

آيينه هنر: كتاب «راهنماى ميان فرهنگى اجرا براى بازيگر» با همكارى دبيرخانه بيست و ششمين جشنواره بين المللى تئاتر فجر و سازمان مطالعه و تدوين كتب علوم انسانى دانشگاه ها منتشر شد. اين كتاب نوشته جان مارتين است كه در بخش «سمينار بين المللى تئاتر شرق» در كميته پژوهش جشنواره بيست و ششم تئاتر فجر و در راستاى ارتقاءى سطح كيفى و كمى منابع علمى و پژوهشى در اين حوزه براى علاقه مندان و دانشجويان رشته هنر تئاتر منتشر شده است. «راهنماى ميان فرهنگى اجرا براى بازيگر» به عنوان راهنما و يك فرآيند تمرينى مشخص براى تمرين خلاق به بازيگران و يا كارگردانان تئاتر مدرن در پنج فصل كشف انرژى، به كارگيرى انرژى، انرژى ريتم، بداهه پردازى و انرژى و صدا تدوين و ارائه شده است.

آيينه هنر: نقاشى هاى سقاخانه اى حسين زنده رودى توسط منصوره عاليخانى، نقاش، امروز در حوزه هنرى نقد و بررسى مى شود. به گزارش حوزه هنرى، تاريخچه نقاشى سقاخانه اى و خاستگاه اجتماعى آن، تأثير فضاى سياسى و اجتماعى بر اين سبك و بررسى آثار زنده رودى از جمله مباحثى است كه عاليخانى در سخنرانى خود به آنها خواهد پرداخت. علاقه مندان براى حضور مى توانند ساعت ۳۰/۱۵ امروز به طبقه چهارم حوزه هنرى واقع در تقاطع خيابان هاى حافظ و سميه مراجعه كنند.

آيينه هنر: نخستين مسابقه پژوهشى طراحى گرافيك در عرصه تاليف و ترجمه برگزار مى شود. مقاله هاى اين مسابقه را فرزاد اديبى، ابراهيم حقيقى، لادن رضايى، مسعود سپهر و بهرام كلهرنيا داورى مى كنند. انجمن صفنى طراحان گرافيك ايران براى ترويج مباحث نظرى، از صاحبان مقاله هاى پژوهشى در دو شاخه تاليف و ترجمه دعوت كرده  است كه مقاله هايشان را حداكثر تا ۲۰ فروردين ماه سال آينده به نشانى info@graphiciran.com ارسال كنند. در مقاله هاى ترجمه شده محدوديتى براى زبان مبدا وجود ندارد، اما نشانى دقيق اصل مطالب و تصوير صفحات زبان اصلى در هنگام ارسال مقاله ها ضرورى اعلام است. موضوع و محور مقاله ها، مسايل بنيادين طراحى گرافيك است و به همه مقاله هاى پذيرفته شده در آيين روز جهانى گرافيك گواهى نامه پذيرش واحد پژوهش اهدا خواهد شد.

هادى مرزبان قصد دارد دو نمايشنامه «دكتر نون» و «خانمچه و مهتابى» را در سال ۸۷ به صحنه ببرد. اين كارگردان تئاتر، گفت: «نمايشنامه دكتر نون در اولويت كارى من قرار دارد و اميدوارم همان طور كه وعده اجراى اين نمايش از سوى مديران تئاتر به من داده شده، بتوانم آن را در تالار وحدت به صحنه ببرم. اما در صورتى كه شرايط اجراى اين نمايش در سال ۸۷ فراهم نشود، نمايشنامه خانمچه و مهتابى ديگر متن اكبر رادى است كه آن را اجرا خواهم كرد.» به گزارش ايسنا، هادى مرزبان از مدت ها پيش قصد داشت نمايش «دكتر نون» نوشته حسين پاكدل را كه براساس رمان «دكتر نون زنش را از مصدق بيشتر دوست دارد» (شهرام رحيميان) به نگارش درآمده است، اجرا كند. اما اجراى اين نمايش تاكنون محقق نشده و اين درحالى است كه سال جارى مرزبان تمرينات اين نمايش را با حضور جمشيد مشايخى و الهام شاكردوست آغاز كرده بود.

آيينه هنر: نمايش «مهمانان ناخوانده» با نويسندگى مشترك منوچهر اكبرلو و امير مشهدى عباس بعد از بيست وششمين جشنواره بين المللى تئاتر فجر در تالار هنر به صحنه مى رود. نمايش «مهمانان ناخوانده» با تكنينك عروسكى «بونراكو» و ميله اى اجرا مى شود و كارى مناسبتى براى ايام محرم و صفر است كه داستان دختر و پسرى با نام زهرا و على را روايت مى كند كه در خانه منتظر هستند تا پدر و مادرشان از هيأت بازگردند و در همين فاصله همسايه براى آنها غذاى نذرى مى آورد... اين نمايش به مدت ۶۰ دقيقه ساعت ۱۸:۳۰ در تالار هنر به صحنه مى رود.

نشست سخنرانى محمدمنصور هاشمى درباره «رمان و فلسفه» برگزار مى شود. به گزارش خبرگزارى دانشجويان، اين نشست ساعت ۱۱ فردا پنجشنبه ۲۵ بهمن ماه جارى در مؤسسه معرفت و پژوهش برپا خواهد شد. اين مؤسسه در ميدان انقلاب، خيابان  ۱۶ آذر، كوچه بهنام، پلاك  ۳۶ واقع شده است.

در آستانه هشتادمين سال تولد «كارلوس فوئنتس» و نيز سالگرد پنجاهمين سال انتشار اولين كتاب او، اين نويسنده مكزيكى تجليل مى شود. كارلوس فوئنتس يكى از برترين رمان نويسان اسپانيولى زبان آمريكاى لاتين است. اولين رمان اين نويسنده كه «منطقه روشن» نام دارد، جامعه سنتى و رعيتى مكزيك را به تصوير مى كشد كه در حال برداشتن اولين گامها به سوى مدرنيته است. با تصويب اعضاى سنا قرار شده است در سال ۲۰۰۸ از اين نويسنده به مناسبت هشتاد سالگى و نيز پنجاهمين سال انتشار اولين رمان تجليل شود. از آثار فوئنتس مى توان به «آئورا»، «مرگ آرتميوكروز»، «آينه پنهان»، «گرينگوى پير»، «مرز بلورين»، «تخت عقاب»، «اين چيزى است كه معتقدم» و «سالهايى با لورا دياز» اشاره كرد.

دولت يونان پس از بحث و مذاكرات بسيار دو مجسمه مرمرين باستانى را كه به صورت غيرقانونى از خاك آلبانى خارج شده بودند به اين كشور بازگرداند. به گزارش ميراث آريا، اين مجسمه هاى بدون سر كه متعلق به خدايان افسانه اى آرتيميس و آپولو است متعلق به قرن دوم پيش از ميلاد و قرن دوم پس از ميلاد است كه در سال ۱۹۹۰ از منطقه «بوترنيت» آلبانى كه در فهرست ميراث جهانى يونسكو ثبت شده و در مرز ميان آلبانى و يونان است ربوده شده بودند. اين حركت يونانى ها آخرين فعاليت آنها براى مقابله با نگهدارى غيرقانونى اشيا تاريخى ربوده شده است.

شمارى از تابلوهاى نفيس و ارزشمند موزه زوريخ سوييس به ارزش ده ها ميليون يورو به سرقت رفت. به گفته پليس سوييس، اين آثار هنرى نفيس متعلق به نقاشان مشهورى چون سزان، دگا، فان كوخ و مونه از نقاشان مشهور جهان مى شود. به گزارش ايرنا، پليس سوييس ارزش تابلوهاى به سرقت رفته را ۶۶ ميليون يورو اعلام، اما از ارائه اطلاعات بيشتر در اين باره خوددارى كرده است. هفته گذشته نيز در يك نمايشگاه، دو تابلوى رنگ و روغن متعلق به «پابلو پيكاسو» نقاش مشهور اسپانيايى به سرقت رفت. ارزش اين دو تابلوى نقاشى سه ميليون يورو تخمين زده شده است.