«اصولاً ما با نقد فنى و علمى آشنا نيستيم و آن را به يك بنگاه دوست يابى يا دشمن تراشى بدل كرده ايم.» اكبر اكسير؛ نويسنده؛ به شبستان گفت: «درباره مفهوم نقد در دانشگاه نخست بايد به اصل و صورت بپردازيم و بعد راه حل ارائه دهيم. به عنوان مثال در حال حاضر با توجه به اينكه هيچ نشانى از ادبيات معاصر در دانشگاه هاى ما نيست چگونه ممكن است منتظر نقد ادبى باشيم.» وى افزود: «در تمام جوامع، دانشگاه به عنوان منبع نقد و همچنين اتاق فكر جامعه محسوب مى شود اما متأسفانه ما در بخش هاى مختلف دانشگاه هاى خود شاهد چنين كاركردى از دانشگاه نبوده ايم و معمولاً دانشگاه ها را به عنوان مكانى مى شناسيم كه ورود به آن مشكل و خروج از آن بسيار آسان است و در واقع همان قيف وارونه است.» اين نويسنده ادامه داد: «انتظار مهمى كه هر جامعه اى از مركز فكر و انديشه دارد اين است كه تمام حركت ها را در محدوده تخصصى خود بررسى كند و نظر قاطع ارائه دهد اگر در حوزه دانشگاهى ما استادانى چون شفيعى كدكنى وجود نداشت سرنوشت نقد در حوزه متون كلاسيك مشخص نمى شد و ما در اين زمينه دچار فاجعه مى شديم.» اكسير عنوان كرد: «در حال حاضر جامعه امروز ما به عنوان يك جامعه جوان و پرانرژى تلقى مى شود و انتظار بسيار بيشترى از دانشگاه ها به ويژه در مقوله نقد ادبى وجود دارد بنابراين اگر امروز به نوعى با بحران در حوزه ادبيات و مخاطب آن روبه رو شده ايم علت آن نبود نقد منطقى و عالمانه است.» اين طنزپرداز عنوان كرد: «چقدر خوب مى شد كه دانشكده هاى ادبيات ما مجهز به اتاق نقد در حوزه مفاهيم تازه، سبك هاى جديد و جريان هاى طبيعى روز مى شد و به جاى اينكه شعرا يا نويسندگان و مترجمان در فرهنگسراها و انجمن هاى ادبى و نهادهاى غيرتخصصى جمع مى شدند به دانشگاه ها روى مى آورند و با درايت و تيزبينى هر حركت تازه ادبى را زيرنظر مى گرفتند.» وى به دلايل ضعف نقد در جامعه ما اشاره كرد و گفت: «از عمده ترين دلايل ضعف نقد در جامعه ما اين است كه اصولاً ما با نقد فنى و علمى آشنا نيستيم و آن را به يك بنگاه دوست يابى يا دشمن تراشى بدل كرده ايم در حالى كه وظيفه عمده نقد راه يافتن به كنار متن وگشودن سپهر تازه اى به سوى مخاطب است و نقد حتى نيز باعث شكفتگى جامعه ادبى مى شود و توليدات فكرى به بار مى آورد در حالى كه جامعه ما بر اثر نبود تشكل هايى در حوزه نقد، هنوز نتوانسته فلسفه وجود نقد را تعريف كند.» اكبر اكسير در پايان اظهار كرد: «براى اينكه بتوانيم در عرصه نقد به موفقيت هايى دست يابيم بايد از پيشكسوتان نقد و استادان باتجربه در اين مورد كه اغلب آنها به دليل مسايل مختلف منزوى شده اند استفاده كنيم در اين زمينه دست اندركاران فرهنگى مى توانند با تشويق اين افراد و همچنين استفاده از انرژى قشر جوان در بخش نقد و انتشار مجله هاى تخصصى نقد باعث شكفتگى نقدى در جامعه شوند كه تنها به اثر بپردازد نه اينكه شيفته نام و مقام گردند.»

هر اثر ادبى براى شناخته شدن نيازمند جهانى شدن است كه اين مستلزم پديد آوردن دنيايى نو و خلاق در آثار ادبى است. احمد دهقان؛ نويسنده و منتقد ادبى؛ در گفتگو با باشگاه خبرنگاران با اعلام اين مطلب افزود: «اگر ما انتظار داشته باشيم كه ادبيات معاصر ايران در مقابل ادبيات بين الملل قابل پذيرش باشد و بتواند خود را به جهان بشناسد نيازمند آن است كه دليل جهانى شدن آن در آثار نهفته باشد.» اين نويسنده گفت: «جهان نيازمند كشف دنيايى نو و متفاوت در داستانهاى ادبى است.» وى ادامه داد: «هر چقدر اثر ادبى هيجان انگيزتر باشد، به همان نسبت مى تواند براى خوانندگان جهانى جذاب تر بوده و حرفى براى گفتن داشته باشد.» دهقان تأكيد كرد: «ادبيات معاصر ايران نيازمند تحقيق و پژوهش در گذشته ادبى خود است، زيرا اين مسأله پايه و اساس داستان هاى ايرانى است.» وى يادآور شد: «مترجمان با تجربه كشور مقصد تأثير بسزايى در هرچه بهتر ترجمه شدن آثار ادبى دارند.»

تحقيق و تفحص لازمه كار يك نمايشنامه نويس است اما در حال حاضر جاى آن در اين عرصه خالى است. اعظم بروجردى؛ نمايشنامه نويس مطرح كشورمان؛ با اعلام اين مطلب در گفتگو با باشگاه خبرنگاران افزود: «نبود تحقيق و تفحص موجب مى شود بزرگترين سوژه تبديل به سوژه اى آنى و خيالى شود.» وى گفت: «خيال لازمه پروراندن سوژه است اما هرچقدر بيشتر با تحقيق و پژوهش همراه باشد بيشتر گسترش مى يابد و نتيجه آن خلق نمايشنامه هايى پربار است.» بروجردى يادآور شد:«امروز ديدگاه گسترده در نمايشنامه نويسى كم است كه اكثر نمايشنامه نويسان ما به آنچه كه خود دارند و يا در نهايت آنچه كه در جهان در اين زمينه مطرح است اكتفا مى كنند.» وى ادامه داد: «اين درحالى است كه ديدگاهى كه در نمايشنامه نويسى وجود دارد ديدگاهى كاملا فردى است و هيچ كس و هيچ چيز به جز خود نويسنده نمى تواند در آن دخل و تصرف داشته باشد.» وى تأكيد كرد: «اين ديدگاه زمانى به كمال مى رسد كه همراه با پژوهش باشد چراكه پژوهش موجب مى شود تا ديدگاه فرد در همه جهات گسترش يابد.» اين نمايشنامه نويس مسأله مهم ديگر در نمايشنامه نويسى را خودشناسى نويسنده دانست و گفت: «هرچقدر كه يك نمايشنامه نويس خود را بهتر بشناسد و بيشتر به لايه هاى وجود خود پى ببرد تمام هستى و تمام شخصيت ها را در درون خود مى يابد و از اين طريق مى تواند آنها را به رشته تحرير در آورد.» وى تصريح كرد: «پژوهش و خودشناسى لازم و ملزوم يكديگرند. در مورد نمايشنامه نويسان نظرى وجود دارد و آن اينكه از سن ۴۰ سالگى مشخص مى شود كه نويسنده نمايش نويسنده خوبى است يا نه دليل آن هم اينست كه در اين سن تجربه هاى خام و مسائل ظاهرى زندگى از نظر فرد دور و كمرنگ مى شوند و انسان درون نگرتر مى شود.»

آيينه هنر: نوزدهمين شماره «نقد سينما» با نگاه ويژه به بيست وششمين جشنواره فيلم فجر منتشر شد. به گزارش سوره مهر در اين شماره پس از يادداشت سردبير، مطلبى از رئيس حوزه هنرى، حسن بنيانيان با عنوان «بررسى مسائل فرهنگ تخصصى» به چشم مى خورد. جشنواره «يادها و نام ها» عنوان مطلبى است نوشته سيد حسين حقگو كه در آن به بررسى تاريخى وضعيت جشنواره فيلم در ايران پرداخته است. در بخش سينماى ايران عناوين زير آمده است: رويدادهاى سينماى ايران ، گفتگو با محمد حقيقت، يادى از على حاتمى و رسول ملاقلى پور، تولد دوباره سينما آزادى و پشت صحنه فيلم «يك وجب خاك». در بخش سينماى جهان، گفتگو با برايان دى پالما كارگردان «كوكب سياه»، معرفى نيكيتا ميخالكوف فيلمساز و بازيگر روس، تحليل فيلم كايانيساتسكى ساخته گادفرى رژيو، نگاهى به زندگى و آثار مصطفى عقاد .«نقد سينما» به مدير مسئولى حسن بنيانيان و سردبيرى عزيزا… حاجى مشهدى در ۸۸ صفحه با قيمت ۹۰۰ تومان عرضه شده است.

على رغم بازگشايى مجموعه «تئاتر شهر»، هنوز زمان بازگشايى كتابخانه اين مجموعه مشخص نشده است. تعميرات و تعطيلات مجموعه «تئاترشهر» از تابستان سال جارى آغاز شد و اين درحالى بود كه كتابخانه تنها مكانى بود كه به فعاليت خود ادامه مى داد اما با گسترش تعميرات به طبقه سوم، كتابخانه هم تعطيل شد. كيوان نخعى؛ مدير كتابخانه تئاترشهر؛ درباره زمان بازگشايى كتابخانه به ايسنا گفت: «بازسازى كتابخانه نيمه تمام مانده است، از دو ماه پيش بازسازى طبقه سوم آغاز شده كه اين روند همزمان با برگزارى جشنواره فجر متوقف شده و قرار است بازسازى تكميلى از اواخر اسفندماه آغاز شود، بنابراين زمان بازگشايى چندان مشخص نيست.» گفتنى است: «مدتى است جمع آورى اسناد و مدارك تئاترى در كتابخانه تئاترشهر آغاز شده است، اما با توقف فعاليت كتابخانه اين جمع آورى نيز دچار وقفه شده است.»

بازسازى مجموعه تئاتر شهر كه قرار بود مراحل تكميلى آن بعد از برگزارى جشنواره تئاتر فجر ادامه يابد، به دلايل نامعلوم به صورت نيمه كاره رها شده است. به گزارش مهر، طبق برنامه قرار بود مجموعه تئاتر شهر براى بيست و ششمين جشنواره بين المللى تئاتر فجر آماده بهره بردارى شود و بعد از جشنواره كار بازسازى با برطرف شدن برخى ايرادها و مشكلات ادامه يابد. اما آنچه اين روزها در تئاتر شهر ديده مى شود خلاف اين است. زيرا ديگر در راهروها و تالارهاى نمايشى اثرى از گروه فنى و بازسازى مجموعه نيست و گروه بازسازى اين مكان تئاترى را رها كرده است. چندى پيش در ايام برگزارى جشنواره برخى سالن ها به لحاظ كابل هاى نورى و صوتى داراى مشكل بودند يا امكانات گرمايى سالن ها جوابگو نبود. اين تصور وجود داشت كه مسئول و پيمانكار بازسازى تئاتر شهر كه چند ماه به دليل تعمير اين مجموعه مشغول كارهايى نظير زيباسازى راهروها و نماى ظاهرى سالن ها بود به مسائل فنى و درونى مجموعه نيز توجه كافى داشته باشد. البته اين واقعيت را نمى توان ناديده گرفت كه بخش عمده تأسيسات تئاتر شهر تعويض شده، ولى وقتى استفاده مفيد از آن نشود وجودشان قابل توجه نخواهد بود. اين روزها شاهد اين هستيم كه تماشاگرانى كه در سالن هاى سايه، قشقايى و كارگاه نمايش به تماشاى نمايش هاى مورد علاقه خود مى نشينند از سرد بودن هواى سالن ها گله دارند. همچنين در برخى قسمت هاى سالن ها و بخش هايى كه تعمير شده كاستى هايى ديده مى شود و نواقصى وجود دارد كه در صورت برطرف نشدن مى تواند باز هم لطمه هايى به مجموعه وارد كند. مسئولين بازسازى تئاتر شهر بايد اين امر را در نظر بگيرند كه اين مجموعه با حضور مردم و اجراى زنده نمايش ها سر و كار دارد و نمى توان از شرايطى كه راحتى گروه و مردم را بر هم مى زند چشم پوشى كرد. شايد اين كم كارى مانند گذشته ربط مستقيم به بودجه بازسازى داشته باشد. اما اين واقعيت نيز وجود دارد كه مسئولان اعلام كرده بودند بازسازى تئاتر شهر مشكل بودجه نخواهد داشت. يكى از نكات جالب مجموعه تئاتر شهر اين است كه حتى در زمان بازسازى سالن ها به وضعيت آكوستيك صدا توجه نشده و اين در حالى است كه در سالن هاى سايه و قشقايى شاهد جابجايى جايگاه تماشاگران و سن نمايش هستيم كه اين باعث مى شود اندك حالت آكوستيك سالن نيز از بين برود و صداى سالن هاى سايه و قشقايى در سالن اصلى هنگام تماشاى نمايش «ملاقات بانوى سالخورده» به گوش برسد. اميدواريم مسئولان بازسازى مجموعه تئاتر شهر را بعد از چند ماه تعطيلى و بلاتكليفى تئاتر به راحتى رها نكنند تا شاهد اتمام كار و رفع نقايص موجود به شكل مطلوب باشيم. البته بيشتر از اين هم نمى توان از مديران تئاتر كشور توقع داشت و آنها را مقصر شرايط موجود دانست، زيرا بازسازى كاملا از دست آنها خارج و بر عهده مسئولان و پيمانكاران بازسازى است. اين نكته را فراموش نكنيم كه تئاتر نياز به شرايط مكانى مناسب دارد و اگر اين شرايط فقط به لحاظ ظاهرى مساعد باشد به لحاظ كيفى روى اثر و مخاطب آن تأثير مى گذارد. اين جمله را هم فراموش نكنيم كه كار را كه كرد، آنكه تمام كرد!

عليرضا خمسه سال آينده در نمايش هاى «مرد نيك» امير دژاكام و «هملت، شازده كوچولو دانماركى» رضا بابك بازى مى كند. اين بازيگر سينما و تئاتر در اين باره به مهر گفت: «سال ۸۵ در نمايش مرد نيك در تالار قشقايى روى صحنه رفتم و اين احتمال وجود دارد نمايش را سال ۸۷ هم در يكى از سالن هاى تئاتر تهران به صحنه ببريم. در آن نمايش شهره سلطانى و محبوبه بيات به همراه چند بازيگر ديگر حضور داشتند.» خمسه افزود: «در آخرين دوره جشنواره تئاتر كودك و نوجوان اصفهان كه در هيأت داوران به همراه بابك و گلاب آدينه عضو بودم، متن هملت، شازده كوچولو دانماركى را به كارگردانى بابك به صورت نمايشنامه خوانى اجرا كرديم كه گويا قرار است در جشنواره نمايشنامه خوانى فرهنگسراى نياوران آن را تكرار كنيم و سال ۸۷ هم روى صحنه ببريم.»

آيينه هنر:محمدرضا خاكى، محمدباقر قهرمانى و رحمت امينى به عنوان اعضاء كميته داورى دومين سمينار تئاتر دانشگاهى معرفى شدند. روابط عمومى خانه تئاتر دانشگاهى اعلام كرد امينى مدير گروه نمايش و عضو هيأت علمى دانشكده هنر و معمارى دانشگاه آزاد دبير كميته است كه به همراه خاكى مدير گروه نمايش و عضو هيأت علمى دانشگاه تربيت مدرس و قهرمانى عضو هيأت علمى پرديس هنرهاى زيبا دانشگاه تهران آثار و مقاله هاى ارائه شده به سمينار را بررسى مى كنند. دومين سمينار تئاتر دانشگاهى به همت خانه تئاتر دانشگاهى روزهاى ۳۰ فروردين و اول ارديبهشت ۸۷ در تالار مولوى برگزار خواهد شد و ۲۰ اسفند ۸۶ نيز آخرين مهلت ارسال آثار به دبيرخانه سمينار است. نتايج سمينار نيز تا ۲۰ فروردين ۸۷ اعلام مى شود.

نمايشگاه بررسى آثار ماركو گريگوريان در سال ۸۷ در موزه هنرهاى معاصر تهران برگزار مى شود. حسين نوفرستى مسئول برنامه هاى هنرى موزه هنرهاى معاصر تهران در گفتگو با باشگاه خبرنگاران گفت: «در پى درگذشت ماركو گريگوريان نقاش پيش رو ايران بر آن شديم تا با همكارى مركز هنرهاى تجسمى كشور آثار وى را در موزه هنرهاى معاصر تهران به نمايش بگذاريم.» وى گفت: «نمايش آثار ماركو گريگوريان به منظور يادآورى فعاليت هاى وى در جهت پيشرفت هنر نقاشى ايران در سال ۸۷ برگزار خواهد شد.» وى ادامه داد: «استاد جواد مجابى دبير اين نمايشگاه و ژانت لازاريان كه نزديكان ماركو بوده مسئول جمع آورى آثار اين استاد فقيد از سراسر دنيا شده اند.» نوفرستى گفت: «در اين نمايشگاه بزرگ كليه آثار ماركو گريگوريان به نمايش در مى آيد.»

منيژه محامدى با بيان اين كه نمايشنامه «تبرئه شده» به زودى به چاپ مى رسد، گفت: «اين نمايش را از اول ارديبهشت در تالار چهارسو اجرا مى كنم.» منيژه محامدى؛ مترجم و كارگردان تئاتر در گفتگو با خبرگزارى كتاب، با بيان اين كه «تبرئه شده» اثر مشترك اريك جنسن و جسيكا بلك دو نمايشنامه نويس آمريكايى است، گفت: «اين اثر براساس داستان هاى واقعى و تحقيقات مستند از تعدادى تبرئه شده آمريكايى نوشته شده است.» وى با اشاره به اين كه نمايشنامه «تبرئه شده» به زودى به چاپ مى رسد، عنوان كرد: «اين نمايش داراى جذابيت مفهومى در نمايشنامه است و براى اولين بار اجرا مى شود.» منيژه محامدى تاكنون كتاب هاى «پرواز برفراز آشيانه فاخته» اثر فيليپ برناردى، «مسأله اى نيست» اثر ديويد آيوز، «روز از نو» اثر داريو فو، «بداهه سازى در تئاتر» اثر فيليپ برناردى و «حكومت نظامى» اثر فرانكو سوليناس را ترجمه و به چاپ رسانده است.