طرح ايجاد شبكه سد «بيدواز» در سال ۱۳۸۳ توسط شركت آب و فاضلاب .منطقه اى خراسان شمالى در اسفراين تهيه شد و زه كشى سد براى زمين هاى كشاورزى دشت اسفراين فعال شد. در اين ميان، بخش بزرگى از محدوده درحال زه كشى، در شهرى تاريخى با پنج هكتار وسعت به نام شهر بلقيس سردرآورد. سرپرست كاوش شهر بلقيس در گفتگو با ايسنا، با توضيح اين مطلب ادامه داد: پس از انطباق نقشه شهر با عكس هاى هوايى كه سال ۱۹۳۷ ميلادى توسط اريك اشميت گرفته شده اند، به نتايج زيادى دست يافتيم. على اكبر وحدتى وجود يك محدوده حصاركشيده بزرگ را با ۱۴۰ هكتار وسعت كه به دليل فعاليت هاى متمركز كشاورزى ۹۰ درصد آن با خاك يكسان و به عنوان كود در زمين هاى كشاورزى استفاده شده بود، از جمله يافته هاى پس از انطباق نقشه با عكس هاى هوايى دانست و بيان كرد: با اين حال، ارگ شهر با ارتفاع ۱۴ تا ۱۵ متر پابرجا بود و فقط در مناطق ديگر به دليل هموار شدن حصارها چيزى در زمين ديده نمى شد. وى توضيح داد: به دليل فعاليت هاى كشاورزى، مسئولان شركت آب و فاضلاب منطقه اى خراسان شمالى بدون درنظر گرفتن اين نكته كه ممكن است در اين محدوده هموارشده اثرى تاريخى وجود داشته باشد، مسير زه كش ها را تغيير دادند و كانال هايى را به عرض حدود يك متر و عمق گاهى تا سه متر براى هدايت آب و ايجاد تراز براى مسير حركت آب حفر كردند. گويا در همان زمان، ازسوى نمايندگى ميراث فرهنگى خراسان در شهرستان اسفراين به اين شركت اجازه حفر داده شده بود و شركت آب و فاضلاب كار خود را تا حد زيادى پيش برده بود كه به تخريب آثار معمارى، لايه هاى باستانى و تعداد زيادى اسكلت منجر شده بود كه متأسفانه به وجود آن ها توجهى نشده و اين شركت به كار خود ادامه داده بود. او اظهار داشت: پس از اطلاع سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى از اين مسأله، جلوى ادامه كار گرفته و كار به دادگاه كشيده شد و حدود دو سال در كار اين شركت وقفه ايجاد شد تا بالاخره تصميم به تعيين حريم و گمانه زنى اين شهر تاريخى گرفته شد. سرپرست كاوش شهر بلقيس تعيين حريم در شهر بلقيس را با هدف ارزيابى ادامه كار شركت آب و فاضلات و متصل كردن انشعاب هاى اصلى كانالى كه در شهر تاريخى بلقيس حفر شده بود، دانست و گفت: با طرح يك سرى پرسش هاى پژوهشى و مسايل جارى كه در اين شهر وجود داشتند، از ارديبهشت امسال كار گمانه زنى آغاز شد و حدود ۵۰ گمانه در بخش هاى مختلف باز شدند. به گفته او، براساس گمانه زنى ها در قرن هاى سوم تا پنجم هجرى قمرى، شهر بلقيس رشد و رونق چشم گيرى داشته است؛ ولى در حمله مغول ها حدود قرن هفتم هجرى قمرى شهر كاملا تخريب شد و دوباره در دوره ايلخانى، به دليل موقعيت استراتژيك، شهر به يك مركز منطقه اى تبديل مى شود و اين بار حجم بزرگ ترى را به خود اختصاص مى دهد و از لحاظ فضايى رشد مى كند تا دوره تيمورى، يعنى حدود ۲۰۰ سال بعد با حمله لشكر تيمورى به شهر، شهر بلقيس دوباره تخريب مى شود. سرپرست كاوش شهر بلقيس با اشاره به گمانه زنى هاى انجام شده، لايه هاى مربوط به دوره تيمورى را در اين شهر بسيار ضعيف دانست و ادامه داد: با وجود تخريب ها، شهر بلقيس به حيات خود در همان فضاى كم ادامه داد تا اين كه در دوره صفوى جان دوباره گرفت؛ ولى بار ديگر در دوره ازبك ها و افغان ها مورد هجوم قرار گرفت و اين بار اسفراين مدفون و مسكوت شد. وحدتى تأكيد كرد: گمانه زنى ها به دقت با شواهد تاريخى منطبق شده اند و تاكنون بر اين اساس، دوره هاى تاريخى موجود در شهر بلقيس، گسترش شهر و ميزان افول و رشد و توسعه آن به دست آمده اند. همچنين براساس گمانه زنى به تحليلى مناسب از فضاى شهرى رسيده ايم. وى بيان كرد: ازسوى ديگر، در گمانه زنى ها موفق به شناسايى يك گورستان ۱۰ هكتارى در جبهه شرقى شهر بلقيس شده ايم و در برش هاى مختلفى كه كانال هاى شركت آب و فاضلاب ايجاد كرده است، بخشى از لايه هاى باستانى با توالى چهار يا پنج دوره متفاوت تدفين از اوايل اسلام تا دوره صفوى به دست  آمده اند. سرپرست كاوش شهر بلقيس همچنين از كشف بخش هايى مربوط به صنعت و ذوب فلز در اين شهر خبر داد كه شاخصه هاى آن، پراكندگى تعداد زيادى سرباره فلز آهن است كه قبلا مورخان اعتقاد داشتند، احتمالا مناره هاى مسجد قديمى شهر است؛ ولى به دليل توده هاى بسيار زياد سرباره آهن و مقادير زياد خاكستر در ويرانه هاى منار تپه، به نظر مى رسد كه از قرن هشتم هجرى قمرى آن مكان، يك محدوده صنعتى مربوط به ذوب فلز بوده است. وحدتى كشف تعدادى شواهد معمارى بعد از پاكسازى ديواره ها را عاملى براى رد قطعيت وجود مسجد در اين مكان ارزيابى و اضافه كرد: اين شواهد به تأسيسات صنعتى كه به دست آمده اند، مى توانند مربوط باشند. تاكنون يك فصل كاوش دو ماهه در شهر بلقيس در سه كيلومترى جنوب غربى اسفراين در خراسان شمالى انجام شده است.

از جاذبه هاى طبيعى گردشگرى استان قزوين كه هرساله گردشگران زيادى را به سوى خود جذب مى كند، دره چشم نواز الموت است كه در ميان آن درياچه زيباى اوان همچون نگين درخشانى خودنمايى مى كند. به گزارش ايرنا الموت در شمال شرقى شهر قزوين با بيش از ۸۸۶كيلومتر مربع وسعت قرار گرفته است، اين منطقه كه سرزمينى كوهستانى و به شكل دره هاى پياله شكل است از شمال به مازندران و رامسر، از جنوب و شرق به قزوين و كوههاى طالقان و از غرب به طارم سفلى محدود و منتهى مى شود. به سبب ويژگى هاى طبيعى منحصر به فرد، تنوع آب و هوايى با اقليم كوهستانى، مرطوب حاشيه درياى خزر، معتدل و سرد را در الموت شاهديم و اين مزيت موجب جذب گردشگران به منطقه شده است. بارش هاى فراوان فصلى كه گاهى سيلابى است و نيزبارش مناسب برف زمستانى كه گاهى به چند متر مى رسد، منابع آبى فراوانى را در الموت به وجود آورده كه باعث ايجاد رودهاى متعدد و درياچه زيبايى در اين دره شده است. در اين ميان «درياچه اوان» از زيباترين مناظر طبيعى منطقه به شمار مى آيد كه اين درياچه در حلقه چهار روستاى اوان، دربن، زوار دشت و زرآباد و در ارتفاع يك هزار و ۸۰۰مترى از سطح دريا واقع شده است. اين درياچه به شكل حفره اى است كه عميق ترين بخش آن با عمق هفت و نيم متر در جنوب شرقى آن واقع شده است. اين درياچه با بيش از ۷۰هزار مترمربع مساحت از هيچ رودخانه اى آب دريافت نمى كند،بلكه آب آن از طريق چشمه هاى كف درياچه و نزولات آسمانى تأمين مى شود و قليان دايمى آن باعث صافى و زلالى آب درياچه شده است. از سرريز آب درياچه نيز رود كوچكى ايجاد مى شود كه آب آن مورد استفاده كشاورزان روستاهاى «كوشك» و «آيين» است. درتابستان اين درياچه محل ماهيگيرى، آب تنى و قايق سوارى ودر پاييز مأمن پرندگان مهاجر مانند «قو»،«غاز» و «مرغابى» است و در زمستان نيز با توجه به سرماى هوا و يخ زدن سطح آن، درياچه قابليت ورزشهاى زمستانى مانند اسكى و اسكيت را دارد. اين درياچه تأثير مطلوبى در محيط پيرامونى خود داشته و باعث شده تا در حاشيه آن گونه هاى گياهى ازجمله خانواده گرامينه و لگومينيوزه، گون، كنگر، شيرين بيان و همچنين نى بن، خوشاب و چنگال آبى از گياهان شناور درياچه رشد كند. حيات وحش اين آبخيز شامل كل، بز، پلنگ، خرس قهوه اى، روباه، شغال، گرگ، گراز، عقاب، فاخته، داركوب، شنگ، گربه وحشى، دال، دليچه، شاهين، جغد، سبز قبا، زاغى، انواع گنجشك سانان، قورباغه، لاك پشت و خرچنگ است و متاسفانه نسل بز و كل به علت شكار بى رويه و تخريب زيستگاه آنان كاهش چشمگيرى يافته است. همچنين اين درياچه زيستگاه انواع آبزيان ازجمله «قزل آلاى رنگين»، «كپور» و «اردك ماهى» مى باشد. طبيعت زنده و چشم اندازهاى دل انگيز كوهستانى، غارهاى شگفت انگيز «اكوجان» (حاجت خانه) ، مناظر طبيعى سفيدآب، كوشك در، هير،سپوهين،تلاتر،سيلك، درخت هاى كهنسال،چشمه هاى آب معدنى، رودهاى زلال گرمارود، اندج رود، الموت رود، خارود، تار و لات، سردرود و اربديان كه همگى به شاهرود مى ريزند مجموعه اى كم نظير و جذاب براى گردشگران داخلى و خارجى به شمار مى رود كه هر يك از آنها مى تواند شوق سفر را در دلها برانگيزاند.

كلانشهر «تبريز» در شمال غربى ايران، با پيشينه غنى تاريخى و فرهنگى، بنيانگذار بسيارى از وسايل ارتباط جمعى، سبك هاى هنرى و پيشگام در عرصه هاى فرهنگى و اجتماعى است. به گزارش ايرنا براساس اسناد تاريخى،نخستين وسايل ارتباط جمعى از جمله نخستين روزنامه، تئاتر، سينما، سالن نمايش، انجمن ادب فارسى، چاپخانه، مدرسه به سبك نوين، مجموعه دانشگاهى، شهردارى، شوراى شهر و كلانترى در اين شهر شكل گرفته و رونق يافته است. اين كلانشهر با بيش از يك ميليون و ۶۰۰هزار نفر جمعيت در ۶۰۰كيلومترى تهران و حدود ۱۵۰كيلومترى مرزهاى ايران در شمال غرب جمهورى اسلامى واقع شده است. همه ساله در ايام سال نو بسيارى ازگردشگران بويژه هموطنان آذرى كه داراى تعلقاتى در اين خطه هستند،با سفر به اين كلانشهر از اماكن تاريخى و فرهنگى آن ديدن مى كنند. گويى همين ديروز بود كه آزاديخواهان مشروطه خواه با سنگر گرفتن در داخل ارگ تبريز، آتش توپخانه عين الدوله ها و ديگر قداره بندان محمد عليشاهى را به سخره گرفتند و هنوز زخمهايى از اصابت توپ هاى مستبدان دربارى بر ديوار هاى اين بناى تاريخى باقى مانده و التيام نيافته است. اين كلانشهر بعداز ظهور اسلام در گستره وسيع حكومت اسلامى به «قبله الاسلام» مشهور شد و به دليل واقع شدن در مسيرجاده ابريشم محل تلاقى شرق با غرب محسوب مى شود. «تبريز» در دوره قبل از اسلام بخصوص زمان ساسانيان از مراكز مهم نظامى و در دوره سلجوقيان، ايلخانيان،جلايريان،تركمانان و صفويه پايتخت رسمى كشور و در دوره قاجاريه وليعهدنشين بوده است. مبارزات دلاورانه مردم تبريز درمقابل عثمانى ها و روس هاى مهاجم از درخشان ترين فصول تاريخ اين خطه است. در دوره معاصر، اين شهر پرچمدار نهضت مشروطيت بود و مردم آن به پايمردى دلاورانى چون ستارخان و باقرخان در سرنگونى استبداد نقش مهمى ايفا كردند. خاطره رشادتها و حماسه شيخ محمد خيابانى،مشروطه خواهان، ثقه الاسلام و ديگر پاكان اين ديار به هيچ وجه از خاطره تاريخ محو نخواهد شد. مردم تبريز درحركت انقلاب اسلامى هم پيشگام بوده و با قيام تاريخى ۲۹بهمن ۵۶زمينه سقوط رژيم طاغوت را فراهم كردند و روند پيروزى انقلاب اسلامى به رهبرى امام خمينى (ره) را سرعت بخشيدند. تبريز در كنار آثارمهم تاريخى و بناهاى ماندگار فراوان بزرگترين دانشگاه دوران گذشته «ربع رشيدى» را درخود جاى داده و دربسيارى از عرصه هاى فرهنگى و علمى پيشتاز بوده است. قديمى ترين ذكر از نام تبريز در كتيبه «سارگن دوم» پادشاه آشور به سال ۷۱۴ قبل از ميلاد آمده و در منابع تاريخى با نام هاى «تورز، تورژ، تورش و دورژ» بيان شده است. تبريز سده معاصر را، «شهر نخستين ها» ناميده اند، نخستين مدرسه به سبك جديد به دست ميرزاحسن رشديه، نخستين چاپخانه و كتابخانه، روزنامه و سالن نمايش و دهها مظهر تمدن جديد در ايران اولين بار در اين شهر بنا شده است. براساس اسناد و مدارك تاريخى،سابقه مدنيت دراين شهر بيش از شهرهاى ديگر است، بطوريكه نخستين انجمن شهر (شوراى شهر) نخستين بار در تبريز تأسيس شده است. «تبريز» يكى از پنج شهر بزرگ تاريخى و فرهنگى كشور به شمار مى رود و بزرگترين كارخانه هاى تراكتور سازى و ماشين سازى كشور در آن قرار دارد. فرش دستبافت تبريز،از صدر اسلام تاكنون معرف هنر ايران در اروپا وآمريكاى شمالى و ژاپن بوده است. درخشش فرش تبريز از زمان شاه عباس تاكنون ادامه داشته و هرگز فعاليت اين صنعت تعطيل نشده و اين همه فقط گوشه هايى از ديدنى هاى سحرانگيز تبريز كهن است. بدون شك تجربه گشت و گذار در تبريز و بازار مسقف و تاريخى آن و حضور در مجموعه مقبره الشعرا و مزار «شهريار» شيرين سخن، خاطره دلنشينى براى شروع سال جديد خواهد بود. سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى آذربايجان شرقى امسال نيز در آغاز بهاران، تمهيدات لازم را براى رفاه ميهمانان نوروزى انديشيده است. اين سازمان با همكارى سايرارگان هاى دست اندركار علاوه بر راه اندازى مراكز اطلاعات گردشگرى در ورودى شهر، امكانات مناسبى را براى ميهمانان نوروزى اختصاص داده است. بروشور و دفترچه هايى به زبان هاى فارسى و انگليسى در ارتباط با مشخصات اماكن اقامتى و ديدنى شهرهاى استان به همراه نقشه گردشگرى درميان گردشگران توزيع مى شود. همچنين خانه هاى معلمان در شهرهاى استان، ۱۵مدرسه و دو خانه معلم در تبريز براى اقامت ميهمانان نوروزى اختصاص يافته و دو دستگاه اتوبوس با عنوان «تبريزگردى» به صورت رايگان مسافران و گردشگران نوروزى را به اماكن تاريخى شهر جابه جا مى كنند.

صنعت گردشگرى ژاپن براى خارج شدن از حالت ركود فعلى و جذب گردشگر به «نينجاها» متوسل شده است. به گزارش ايسنا، كلاس آموزش فنون نينجا (Ninja) به يكى جاذبه هاى گردشگرى ژاپن تبديل شده است كه به وسيله آن، تاريخ و فرهنگ ژاپن به جهانيان معرفى و گردشگران دنياى مدرن جذب اين كشور آسيايى مى شوند. براساس گزارش هاى منتشرشده، گردشگران ژاپن فقط به ديدن شهرهاى توكيو و كيوتو، شركت در جشنواره برف و تماشاى جاذبه هاى طبيعى كوه فوجى اكتفا مى كنند. به همين دليل، در سال هاى اخير مقامات صنعت گردشگرى ژاپن مى خواهند با استفاده از فناورى هاى مدرن و معرفى فرهنگ اين كشور به جهانيان، صنعت گردشگرى ژاپن را از حالت ركود فعلى خارج كنند. در اين راستا، يك مهندس فناورى اطلاعات از مدتى پيش اقدام به ساخت انيميشن هايى درباره نينجاها كرده و بر اين باور است كه با اين كار، علاقه مردم ديگر كشورهاى جهان براى سفر به ژاپن به طور چشمگيرى افزايش مى يابد. توليد اين انيميشن ها مورد استقبال مقامات صنعت گردشگرى ژاپن واقع شده است. از مدتى پيش، شرايط براى راه اندازى كلاس هاى آموزش فنون ويژه جنگجويان نينجا نيز فراهم شده و حتى بودجه اى براى راه اندازى اين كلاس ها درنظر گرفته شده است. از آن زمان تاكنون، صنعت گردشگرى ژاپن رشد محسوسى داشته است و كارشناسان عامل اصلى آن را نينجاها مى دانند. طبق آمارهاى رسمى دولت ژاپن و بررسى هاى كارشناسان اقتصادى اين كشور، صنعت گردشگرى ژاپن در سال هاى اخير، رشد قابل توجهى ندارد و دوران افول خود را سپرى مى كند. به همين دليل، مقامات صنعت گردشگرى اين كشور قصد دارند، با اجراى تمهيداتى مانند استفاده از تابلوهاى سه زبانه ( ژاپنى، انگليسى و فرانسوى) در معابر، رستوران ها و هتل ها، توسعه زيرساخت هاى ساحلى صنعت گردشگرى و معرفى جاذبه هاى طبيعى اين كشور، بويژه كوه هاى آتشفشانى، درآمد ژاپن را از اين صنعت تا سال ۲۰۱۰ ميلادى به ۲۷۸ ميليارد دلار در سال برسانند. ژاپن، كشورى كوهستانى و يكى از كشورهاى صنعتى جهان است. اين كشور از نظر جغرافيايى در منطقه اى كوهستانى واقع شده است. به همين دليل، فقط بخش كوچكى از آن قابل كشت است. مقامات اقتصادى كشور ژاپن اميدوارند، با توسعه صنعت گردشگرى، درآمدهاى اين صنعت بخشى از درآمدهاى حاصل از توليدات صنعتى را از آن خود كند.

معاون ميراث فرهنگى سازمان ميراث فرهنگى، صنايع دستى و گردشگرى گفت: ابنيه و مناطق يادمانى دهلاويه به ياد و خاطره رشادت هاى دكتر چمران و مشهد ايشان در فهرست آثار ملى ثبت شد. به گزارش ايرنا از ستاد گردشگرى جنگ، «فريبرز دولت آبادى» افزود: روستاى دهلاويه در منطقه سوسنگرد خورستان در دوران دفاع مقدس توسط نيروهاى بعثى تصرف شد. وى اظهار داشت: اين منطقه پس از آن به صحنه نبرد جنگ هاى نامنظم به فرماندهى دكتر مصطفى چمران تبديل شد تا اينكه در شهريورماه ۱۳۶۰توسط رزمندگان اسلام از دشمن بازپس گرفته شد. دولت آبادى افزود: دكتر چمران در خرداد ماه سال ۶۰در منطقه دهلاويه به شهادت رسيد و يادمان دهلاويه از جمله مناطق مورد بازديد كاروان هاى راهيان نور، زايران و گردشگران مناطق عملياتى دفاع مقدس است. معاون سازمان ميراث فرهنگى، صنايع دستى و گردشگرى گفت: همچنين منزل شهيد منتظر قائم فرمانده سپاه يزد و اولين شهيد مبارزه مستقيم با آمريكا كه در صحراى طبس به شهادت رسيد نيز در فهرست ميراث ملى كشور به ثبت رسيده است. به گفته وى، منزل اين شهيد بزرگوار جز بناهاى تاريخى شهرستان يزد محسوب مى شود. دولت آبادى اظهار داشت: ثبت منزل اين شهيد در آثار ملى به واسطه مبارزه ايشان با آمريكا به عنوان دشمن انقلاب كارى پسنديده و در خور شان است.