فيلم سينمايى «به همين سادگى» سيدرضا ميركريمى كه بر اكران سينماهاست، برشى جزئى نگرانه از زندگى بى اوج و فرود زنى سنتى در آستانه كشفى نو است و به مدد اين پرداخت مى تواند زنانگى را به ساختار كلى اثر پيوند دهد. به گزارش مهر، ميركريمى طبق كارهاى گذشته خود در جديدترين فيلمش هم دست به تجربه اى خاص زده است. او اين بار سراغ زنان رفته كه معمولاً در آثار او حضورى پررنگ ندارند، ضمن اينكه مذهب و سنت دو مولفه تكرارشونده در مجموعه آثارش هستند. از اين وجه شايد بتوان در اولين گام اهميت و تأثير حضور يك فيلمنامه نويس مستقل و پيوند مناسب دغدغه ها و نقطه نظرهاى وى با كارگردان را در «به همين سادگى» مورد توجه قرار داد. شادمهر راستين كه سابقه پرداختن به زنان و دغدغه هاى خاص آنان را در فيلمنامه هاى «اين زن حرف نمى زند»، «چند روز بعد» و.. . دارد، اين بار تفكر و دغدغه هاى خاص خود را برجسته مى كند. «به همين سادگى» فيلمى زنانه است، نه فقط چون شخصيت محورى يك زن سنتى خانه دار است، نه چون فيلم از ابتدا تا انتها با دلمشغولى هاى ساده و در عين حال درونى او سر و كار دارد و نه فقط.. . «به همين سادگى» فيلمى زنانه است بيشتر به اين دليل كه پرداختى زنانه در جزئيات دارد و توانسته از دل جزئيات عادى و معمولى دنياى بى اوج و فرود زنى عادى و سنتى را ترسيم كند. طاهره زنى خانه دار و مادر دو بچه است و برشى از يك روز زندگى او در فيلم مورد بررسى موشكافانه قرار گرفته است. پرداخت اين جزئيات به گونه اى است كه مخاطب مانند يك فرد از بيرون به تماشاى اين تابلو به ظاهر عادى نمى نشيند، بلكه مى تواند به عمق موقعيت منفعلانه يك زن خانه و يك روز از زندگى او نفوذ كند. اين مهم ممكن نمى شود مگر از ذهنى كه اين وجه را فراتر از مولفه هاى ظاهرى به زواياى پنهان وارد كند. در واقع پرداخت زنانه فيلمنامه است كه اين برش تكرارى را جذاب جلوه مى دهد. طاهره زنى است كه به تصور اطرافيان خوشبخت است. اما چهره اى كه از او ارائه مى شود، زنى افسرده از تكرار و در برزخ كشف گره اى در درون خود است و بى شباهت به زنى در آستانه فروپاشى نيست. پرسش اين است كه مشكل طاهره چيست؟ نه طاهره جواب را مى داند و نه نويسنده و كارگردان قصد دارند پاسخى به آن بدهند. چرا كه ارائه پاسخى محض مى تواند به نشانه محدود نگه داشتن مسأله او در دل موقعيتى خاص باشد. اما وقتى اين سير درونى و شخصى دور از جار و جنجال هاى رايج به تصوير درمى آيد، وجهى همه شمول پيدا مى كند و بدل به آينه اى از يك جمع مى شود. فرورفتن طاهره در باتلاق زندگى روزمره جايى به اوج خود مى رسد كه او نمى تواند با بچه هايش هم ارتباط عاطفى برقرار كند. به اين ترتيب چهره اى كه از او بر ذهن مخاطب باقى مى ماند، يك زن تنهاست كه همه او را سنگ صبور خود مى دانند، ولى خود عاجز از برقرارى ارتباط و ديالوگ با ديگران است. دخترش او را به خلوت خود و دوستانش راه نمى دهد، پسرش نمى خواهد با او به كلاس زبان برود، همسرش فرصت حرف زدن با او را ندارد مگر به خاطر كار و نقشه ها و تلخ تر از همه اينكه درمى يابد منشى شركت ارتباطى بيشتر با نزديكانش دارد. فاصله اى عميق كه به تنها ماندن طاهره و فرورفتن او در خود انجاميده و شايد بيرونى ترين نشانه آن بى اطلاعى دختر از صداى مادر باشد وقتى زمزمه سر مى دهد. طاهره از ابتداى فيلم يك تصميم دارد ولى براى انجام آن دچار ترديد است. چمدانى كه چند بار بسته و باز مى شود و تماس تلفنى مادر كه بى جواب مى ماند، حكايت از تصميم طاهره براى ترك دارد. ولى وقتى مخاطب با او همراهى مى كند، به علتى مشخص براى ترك خانه از سوى اين زن نمى رسد، چرا كه خود او هم در حال كشف و شهود است و... نمى داند «چه مرگش است!» مسأله طاهره به عنوان نماينده اى از زنان سنتى به گونه اى درونى است كه شايد نتوان آن را توصيف كرد. شايد بهترين نمود آن در ارتباطى گنجانده شده كه طاهره با مرد خانه مقابل دارد و او را در بقالى مى بيند. او به عنوان زن سنتى سر صحبت را با مرد باز مى كند آن هم درباره پختن ماكارونى؛ تنها حيطه اى كه مى تواند در آن نظر بدهد بدون آنكه به ندانستن متهم شود. اين تنها مقوله اى است كه طاهره مى تواند در آن احساس قدرت كند و متأسفانه تنها حريم تعريف شده براى زنان خانه دار. همين كنش كوچك از چنين كاراكترى مى تواند آشفتگى هاى روح او را برجسته كند و هنگامى كه زن همسايه از طاهره مى خواهد به عنوان زنى خوشبخت براى ازدواج دخترش استخاره كند؛ اين ترديد، تعلل و نگرانى خود را بروز مى دهد.
طاهره استخاره مى كند براى خودش و مى توان حدس زد كه احتمالاً نيت و پاسخ او برخلاف آنچه بر زبان مى آورد، آمده است. ميركريمى از حيث تجربه قصه اى زنانه با ويژگى هايى خاص كه در پرداخت و كارگردانى نمود دارد، وارد حيطه اى خاص و جديد شده است. اما مهمتر اينكه هر چند در فيلم هاى قبل او زنان كمتر نقش محورى داشتند، اما رويكرد ميركريمى به آنان سهل الوصول نيست و اين وجه از انتخاب فيلمنامه نويسى آشنا به اين حيطه نشأت مى گيرد. او با نگاهى آسيب شناسانه به عمق موقعيت قهرمان قصه فيلمى مى سازد كه اگر هم به عادى بودن متهم مى شود، اهميت تجربه گرايى را همچنان براى خود حفظ كند. فيلم سينمايى «به همين سادگى» با بازى هنگامه قاضيانى و مهران كاشانى در نقش هاى اصلى از آخرين روزهاى سال ۸۶ بر پرده سينماهاى تهران رفته است. اين فيلم در بيست و ششمين جشنواره بين المللى فيلم فجر در رشته هاى بهترين فيلم، بهترين فيلمنامه و بهترين بازيگر زن برنده سيمرغ بلورين شد.

سرويس سينمايى: همايون رضا عطاردى مشغول ساخت موسيقى فيلم تلويزيونى «چهار متر آن طرفتر» به كارگردانى فريدون فرهودى و تهيه كنندگى اميرعباس كنى است. فيلمنامه اين فيلم را فديا نوراللهيان بر مبناى طرحى از كنى نوشته و فاطمه گودرزى، ايرج نوذرى، نفيسه روشن، ليلا بلوكات، امير آتشانى، تبسم هاشمى، مسعود سخايى و حسين فياضى در آن بازى كرده اند. «چهار متر آن طرفتر» داستان پدرى سالخورده را روايت مى كند كه به بيمارى آلزايمر مبتلا شده و گرد آمدن فرزندانش باعث اتفاقاتى تازه مى شود.

سرويس سينمايى: فيلم تلويزيونى «چشمان اسماعيل» به كارگردانى كاظم راست گفتار و تهيه كنندگى على آشتيانى پور مراحل تدوين را سپرى مى كند. اين فيلم ۹۰ دقيقه اى به سفارش صدا و سيما كرمان بر اساس فيلمنامه حميدرضا پورعليمحمد توليد مى شود و امير آشتيانى پور مشغول تدوين آن است. لوكيشن هاى «چشمان اسماعيل» در تهران، كرمان، سرچشمه و رفسنجان است و على اوسيوند، ليندا كيانى، آرش مجيدى و بهادر زمانى در كنار بازيگران بومى كرمان در آن بازى مى كنند. داستان «چشمان اسماعيل» درباره يكى از مهندسانى است كه در صنعت مس فعاليت دارد، تا اينكه دچار حوادثى مى شود و . ..

احمد نجفى با اعلام متوقف بودن تصويربردارى سريال «كارآگاه علوى ۲» تصريح كرد: فعلا كار به طور جدى متوقف است؛ چرا كه متاسفانه تزريق بودجه به اين سريال نامناسب است و ما نمى توانيم اين گونه ادامه بدهيم. بازيگر نقش «كارآگاه علوى» كه هم اينك در آبادان به سر مى برد، در گفتگو با ايسنا، خاطرنشان كرد: فعلا به دليل توقف اجبارى كه در ساخت سريال «كارآگاه علوى» پيش آمده است، در آبادان هستم؛ قرار است به تهران بيايم و تصميم درست ترى بگيريم كه آيا مى توانيم كار را ادامه دهيم ؟ ! وى ادامه داد: ما كارمان را با برنامه ريزى بسيار منظم آغاز كرديم؛ اما مسأله بودجه و توقف، باعث به هم ريختگى برنامه ما شده است. نجفى در عين حال گفت: به هر حال قول هايى به ما داده شده است كه اميدوارم انجام شود. اين بازيگر به اين پرسش كه آيا تصويربردارى سريال «كارآگاه علوى» تا لوكيشن زندان قصر پيشرفته است ؟ پاسخ مثبت داد و اعلام كرد: هم اينك ۸۰ تا ۸۵ درصد از كار انجام شده است؛ و به دليل نظمى كه در كارمان وجود دارد، حدود۲۰ درصد از برنامه جلو هستيم. وى در پاسخ به اين پرسش كه در صورت عدم توقف، آيا «كارآگاه علوى» زودتر از موعد اعلام شده، يعنى فصل پاييز به پخش مى رسيد ؟ پاسخ مثبت داد و گفت: ما بايد آخر فروردين ماه تصويربردارى را تمام مى كرديم، ولى با شرايط موجود به سختى مى توان پيش بينى كرد كه مى توانيم آخر ارديبهشت ماه تصويربردارى را تمام كنيم. احمد نجفى ابراز تاسف كرد: تمام اين قسمت ها بايد زمستان گرفته مى شد و اين تفاوت فصل به دليل راكوردى كه داشتيم خيلى ما را اذيت مى كند. بازيگر نقش اصلى سريال «كارآگاه علوى» اظهاركرد: صحنه اى از اين سريال را بايد در بوشهر و آبادان تصويربردارى مى كرديم كه متاسفانه اين شهرها نسبت به سال گذشته ۱۰ درجه گرم تر شده اند و حفظ لباس و راكورد قبلى خيلى دشوار است. وى به اين پرسش كه آيا تنوع لوكيشن در نظر گرفته شده براى سريال «كارآگاه علوى» بودجه سنگين ترى را براى ساخت طلب مى كرده است ؟ پاسخ مثبت داد و در عين حال گفت: تمام اين مسايل در برآورد بودجه پيش بينى شده بود؛ اما متاسفانه تزريق بودجه طبق برنامه انجام نشد. نجفى ادامه داد: متاسفانه عادت شده است كه اغلب سريال هاى تاريخى در زمان طولانى چند ساله ساخته شوند؛ در «كارآگاه علوى» اين عادت را شكسته ايم، اما متاسفانه گهگاه با چنين مشكلاتى هم مواجه مى شويم . وى به اين پرسش كه آيا تصويربردارى صحنه هاى مربوط به دانشگاه تهران آغاز شده است ؟ پاسخ منفى داد و گفت: اين صحنه يكى از شلوغ ترين و سخت ترين صحنه هاى مجموعه است كه نياز به حضور ۳۰۰ تا ۴۰۰ تن طى چند روز دارد. اين صحنه بايد در ايام عيد و تعطيلات گرفته مى شد كه به دليل همين توقف اجبارى آن صحنه را هم داريم از دست مى دهيم.

تامس سنگستر بازيگر جوان بريتانيايى نقش خبرنگار ماجراجو قصه هاى مصور معروف «تن تن» را در فيلمى به همين نام ساخته استيون اسپيلبرگ و پيتر جكسن ايفاء مى كند. به گزارش مهر، اسپيلبرگ كه اولين فيلم از سه گانه «تن تن» را كارگردانى مى كند، سنگستر ۱۸ ساله را كه بيشتر با فيلم هايى مانند «عملا عشق» و «دايه مكفى» شناخته مى شود، براى نقش شخصيت اصلى اين مجموعه انتخاب كرد. سنگستر متولد ۱۶ مه ۱۹۹۰ در جنوب لندن، از سال ۲۰۰۱ با فيلم تلويزيونى «ايستگاه جيم» توليد شبكه BBC وارد حرفه بازيگرى شد و به دنبال آن در چند فيلم تلويزيونى ديگر نقش آفرينى كرد. «عملا عشق» ۲۰۰۳ اولين فيلم سينمايى مطرح او بود كه در آن نقش ناپسرى ليام نيسن را بازى كرد. سنگستر در فيلم به لحاظ تجارى موفق «دايه مكفى» ۲۰۰۵ با بازى اما تامپسن نيز نقش بزرگترين فرزند خانواده  را به عهده داشت. فيلمنامه «تن تن» را استيون مافت نويسنده بريتانيايى بر مبناى مجموعه قصه هاى كميك استريپ «هرژه» نوشته است. در قصه هاى اصلى، تن تن يك خبرنگار بلژيكى است كه دور دنيا مى گردد و با ماجراهاى مختلف رو به رو مى شود و در اين ميان سگ باوفايش برفى (ميلو) همه جا همراه اوست. او بعدها با شخصيت هاى مختلف همراه مى شود، از جمله كاپيتان هادوك، پروفسور كاتبرت كالكولوس و دو كارآگاه دست و پا چلفتى به نام تامسن و تامپسن. مجموعه «تن تن» در فاصله ۱۹۲۹ تا ۱۹۷۶ منتشر شد و بيش از ۲۰۰ ميليون نسخه از آن به فروش رسيد. اين مجموعه به بيش از ۵۰ زبان دنيا ترجمه شده است. كاتلين كندى تهيه كننده اين سه گانه سينمايى است كه به صورت سه بعدى و كاملا ديجيتال تهيه مى شود و اندى سركيس بازيگر نقش شخصيت گالم در مجموعه فيلم هاى «ارباب حلقه ها» نقش هادوك ناخداى عصبى و پردردسر را بازى مى كند. اسپيلبرگ «اينديانا جونز و قلمرو جمجمه بلورين» جديدترين فيلم مجموعه «اينديانا جونز» را آماده نمايش دارد و جكسن هم در حال توليد پروژه «استخوان هاى دوست داشتنى» بر مبناى داستانى از آليس سيبولد است. در سال هاى ۱۹۶۰ دو فيلم «زنده» بر مبناى داستان هايى از مجموعه «تن تن» ساخته شد. تاكنون سه كارتون و دو مجموعه تلويزيونى هم از آن توليد شده است. سال ۲۰۰۶ روايتى موزيكال از داستان «تن تن در تبت» در يانگ ويك تيه تر لندن به صحنه رفت.

سرويس سينمايى: با پايان فيلمبردارى صحنه هاى داخلى «كتاب قانون» آخرين ساخته سينمايى مازيار ميرى، فيلمبردارى اين فيلم تا ۲۲ فروردين ماه در خيابان هاى تهران ادامه دارد. على اكبرى همچنين از اكران اين فيلم بعد از آماده شدنش خبر داد. «كتاب قانون» براساس فيلمنامه اى از مازيار ميرى نوشته شده و داستان آن درباره مهندس رحمان توانا با بازى پرويز پرستويى است كه در مأموريتى به خارج از كشور دلباخته دخترى مسيحى مى شود كه به دين اسلام مشرف شده است كه پس از برگشت به تهران درگير ماجراهايى مى شوند. دارين حمسه، داود فتحعلى بيگى، مهرداد ضيايى، فريبا جديكار، نگار جواهريان، نيره فراهانى، روشنك عجميان و احمد محبى سنگرى ديگر بازيگران اين فيلم هستند. محمدرضا موئينى تدوين همزمان اين فيلم را آغاز كرده است و تاكنون بيش از ۳۵ درصد تدوين كار نيز به پايان رسيده است تهيه اين فيلم را نيز محسن على اكبرى بر عهده داشته است.

سرويس سينمايى: فيلمبردارى «پوسته» اولين ساخته بلند مصطفى آل احمد در زندان قصر ادامه دارد. فيلمبردارى «پوسته» اولين ساخته سينمايى مصطفى آل احمد كه از سوم فروردين آغاز شده بود. همچنان در زندان قصر ادامه دارد بعد از پايان فيلمبردارى سكانس هاى زندان قصر گروه عازم نوشهر خواهند شد تاكنون بيش از ۷۰ درصد كار فيلمبردارى شده و ۳۰ درصد باقيمانده تا پايان فروردين ماه به پايان خواهد رسيد. در اين فيلم حميد فرخ نژاد، الناز شاكردوست، مريم كاويانى، حميد رضا فلاحى، امير غفارمنش و حسن مؤذنى به ايفاى نقش مى پردازند.