چهاردهم فروردين ماه روز جهانى كتاب كودك است كه همزمان با دوم آوريل، روز تولد هانس كريستين اندرسن به اين عنوان نامگذارى شده است. به گزارش خبرگزارى كتاب، هانس كريستين آندرسن، در دوم آوريل ۱۸۰۵ ميلادى در كلبه اى محقر در جزيره «فيونى» دانمارك متولد شد. وى اولين مجموعه شعر خود را با نام «سفرى پياده از كانال هولمن تا شرق آماگار» در سن ۲۵ سالگى تنظيم و منتشر كرد. اين ترانه ها به حدى در هنردوستان مقبول افتاد كه «فردريك ششم» براى وى يك مقررى قابل توجه تعيين كرد. از اين زمان زندگى هانس به طور كلى تغيير كرد و او توانست بدون بيم از گرسنگى و رنج فردا، به هنر و ادبيات بپردازد و حتى با مسافرت به كشورهاى اروپايى (كشورهايى چون ايتاليا، فرانسه، سوييس و آلمان) مردم را بيشتر بشناسد و با طبيعت و روحيات آنها بيش از پيش آشنا شود. رهاورد اين سفرهاى دو ساله افسانه ها و داستان هاى دلكشى است كه در مجموعه اى به نام «افسانه ها و سرگذشت ها»، توسط اين نويسنده منتشر شد. تكنيك ساده، لحن بى پيرايه و خالى از قيد اشعار، توانست هانس را به عنوان يك نويسنده بزرگ و اين كتاب را به عنوان شاهكارى براى مطالعه بزرگسالان و كودكان تمام اروپا معرفى كند. آندرسن پس از چندى داستان ديگرى به نام «ويلون نواز تنها» و نيز پس از چند ماه داستان ديگرى به نام «بديهه سرا» منتشر كرد. وى در آن زمان نويسنده اى مقتدر بود كه خوانندگان به وى علاقه داشتند و حتى به شدت مورد توجه دربار بود. اين موفقيت ها و شهرت اعجاب آور او، منتقدين و نويسندگانى را كه سال ها خون دل خورده و در مكاتب مختلف طبع آزموده بودند به شدت عصبانى كرد تا آنجا كه هر روز مقاله اى عليه وى منتشر مى شد. آندرسن كه تصور مى كرد بزرگترين حاميان وى هنرمندان و منتقدين خواهند بود، از احساس كينه و دشمنى اين گروه به شدت آزرده شد. ناچار از وطن خويش مسافرت كرد و در هر كشور اروپايى مدتى اقامت نمود. اما افسانه هاى او به سرعت مشهور شد و با آن كه آندرسن خود به آنها علاقه اى نشان نمى داد به تكميل افسانه هايش پرداخت و نخستين جلد آنها را با بخش هايى كه در سال هاى ۱۸۳۶ و ۱۸۳۷ انتشار داده بود تكميل كرد و در دسترس همگان نهاد. از آن به بعد افسانه هاى ديگرى از اين مجموعه منتشر كرد كه آخرين آنها را در سال ۱۸۷۲ به چاپ رسانيد. از آندرسن قريب ۳۵ عنوان كتاب باقى مانده است كه علاوه بر كتاب هايى كه قبلا ذكر شد مى توان «مجموعه قصه»، «افسانه هاى كوتاه»، و كتاب دلكش و عميقى به نام «زندگى من» و «تصاوير بى تصوير» را نام برد.

يك نويسنده و شاعر كودكان گفت: «در حال حاضر به نوروز به عنوان جشن هويت ساز و ملى ايرانيان در ادبيات به ويژه ادبيات كودك كمتر پرداخته مى شود.» اسدا... شعبانى؛ نويسنده و شاعر كودكان؛ به شبستان گفت: «پرداختن به مسايل ملى و ميهنى بايد يكى از عمده ترين دغدغه هاى اصلى آموزش و پرورش باشد كه متأسفانه در اين زمينه نهاد آموزشى كشور سهل انگارى هاى بسيارى انجام داده است و مفهوم ميهن پرستى و ايران دوستى و ملى گرايى در سيستم آموزشى ما بسيار كمرنگ شده است.» وى تصريح كرد: «در حال حاضر به نوروز به عنوان عيد هويت ساز و ملى ايرانيان كه از روزگار جمشيد بر جاى مانده است در ادبيات كمتر پرداخته مى شود. اين مسأله به ويژه در ادبيات كودك به چشم مى خورد. البته افرادى وجود دارند كه به اين موضوعات پرداخته اند اما آثارشان بسيار اندك است و آثارشان تمام ابعاد جشن ها و سنت هاى ملى ايرانى را دربر نمى گيرد.» اين نويسنده يادآور شد: «آنچه مسلم است اينكه ما بيش از اندازه به اين عناصر فرهنگى نيازمنديم و به اعتقاد من همه نمادها و اسطوره هاى اصيل ايرانى كه تاكنون قدرت پايدارى و ايستادگى داشته اند بايد حفظ شوند. در اين بين نوروز به عنوان جشن رويش دوباره طبيعت و نماد زندگى نوين كه در بسيارى از كشورهاى ديگر نيز وجود دارد از ارزش و اهميت بيشترى برخوردار است و جاى آن دارد كه هنرمندان مختلف به آن توجه ويژه نشان دهند.»

«نويسنده بايد بيش از آنكه در انديشه چاپ و نشر باشد به نوشتن فكر كند. تنها در اين صورت است كه بخش اعظم گرفتارى هاى ذهنى ما مرتفع مى شود زيرا كار نويسندگى از نظر من تنها به چاپ شدن كتاب محدود نمى شود.» محمد محمدعلى؛ نويسنده؛ در گفتگو با مهر با بيان اين مطلب گفت: «اگر به سالهاى اخير نظرى بيفكنيم به آثارى برمى خوريم كه نشان مى دهد جريانهاى داستانى ايران با فعاليت جوانترها ادامه يافته است. وى به رويكرد نويسندگان امروز به بازآفرينى و الهام از متون كهن اشاره كرد و گفت: «تصور مى كنم ما بايد به طور طبيعى داده هاى آزموده شده را مدنظر قرار دهيم. نه تنها ايران بلكه ساير كشورهاى دنيا كه صاحب ادبياتى غنى هستند اگر به ادبيات موفقى دست يافته اند به اين دليل است كه ادبيات گذشته كشور خود را بازخوانى كرده اند. در واقع متون كهن به ما اين امكان را مى دهد كه با تكيه بر آنها به پيشبرد ادبيات داستانى زمانه خود كمك كنيم.» اين نويسنده تصريح كرد: «نويسندگان تا ابد نمى توانند با اتكا بر غريزه و خلاقيتهاى آنى بنويسند. ادبيات ايران در جهان از لحاظ نظم و نثر شهره است و اين پيشينه مى تواند دستمايه خوبى براى نويسندگان باشد.» وى ادامه داد: «صاحب نظرانى چون «رولان بارت» معتقدند كه بايد به بازسازى اسطوره ها و آئينهاى خود بپردازيم و با وام گيرى نكات مثبت آنها به ادبيات امروز جهت بدهيم. در همه جاى دنيا ادبيات معاصر روى دوش ادبيات كلاسيك ايستاده است.» محمدعلى گفت: «مسأله ديگر اين است كه نويسنده بايد بيش از آنكه در انديشه چاپ و نشر باشد به نوشتن فكر كند. چه اشكالى دارد كه يك اثر داستانى به عنوان مثال يك يا دو سال ديرتر منتشر شود اما طى اين مدت به پختگى و تكامل رسيده و بعد در صورت فراهم شدن شرايط به مرحله انتشار برسد.» وى افزود: «من در وهله نخست از خاصيت و ماهيت ادبيات دفاع مى كنم، خاصيتى كه با تأمل و تعقل توأم است. واقعيت اين است كه نويسنده بايد سالها با حوصله و ممارست بنويسد تا اثرش بتواند از دهه اى به دهه ديگر و مرحله اى به مرحله ديگر گذر كند.»

كتاب «الهيات الهى و الهيات بشرى» تأليف محمدرضا حكيمى از سوى انتشارات دليل ما منتشر شد. به گزارش مهر، در اين كتاب به بررسى و مقايسه انديشه ها و گفتارهاى دينى با دستاوردهاى فلسفى و بشرى پرداخته شده و با دلايلى متقن، پايدارى تفكرهاى الهى به اثبات رسيده است. بنيادهاى كشفى، عقل  ستيزى و عقل  ستيزان، ضرورت بيدارى، مسيحيت و تشعشع قرآن كريم، ارزيابى فلسفه، انحطاط در بنيان تربيت بشر، منابع شناخت دين و برترى دلايل قرآنى بر براهين فلسفى از جمله مباحثى است كه در اين كتاب به آنها پرداخته شده است.

آيينه هنر: كارگاهى براى نوشتن با عنوان «مقدمه  اى بر نويسندگى خلاق» توسط على شيخ الاسلامى برنده جايزه دسى بل - پنگوئن ۲۰۰۷ در شهركتاب مركزى برگزار مى شود. شركت كنندگان در اين دوره ۱۰ جلسه  اى از شيوه هاى روز كارگاهى بهره  مى  گيرند تا مهارتهاى پايه نويسندگى را تمرين كنند. در اين دوره مباحثى چون خلاقيت و تخيل، از اتوبيوگرافى تا داستان، توصيف، شخصيت، دنياى داستان، انواع روايت، ديالوگ و صحنه سازى، پيرنگ و ساختار، نوشتن از نو ارائه مى شود. مدرس اين دوره على شيخ  الاسلامى فارغ  التحصيل مقطع فوق  ليسانس نويسندگى خلاق از لندن و برگزيده جايزه  دسى  بل ـ پنگوئن ۲۰۰۷ است. آثار وى به فارسى و انگليسى در انگلستان، سنگاپور، بنگلادش و ايران منتشر شده است. وى در پروژه اى به معرفى آثار نوين ادبيات داستانى فارسى به ناشران انگليسى پرداخته است. اين دوره به دو زبان انگليسى و فارسى ارائه مى شود و علاقه  مندان به شركت در هر يك از كلاس ها مى توانند حداكثر تا هفتم ارديبهشت ماه با شهركتاب تماس بگيرند. دوره نويسندگى خلاق از ۱۵ ارديبهشت ماه روزهاى يكشنبه تشكيل مى شود. ساعت تشكيل كلاس انگليسى ۱۴ تا ۱۶ و كلاس فارسى از :۳۰ ۱۶ تا :۳۰ ۱۸ است.

سيد حسن امين،كتاب «ادبيات فارسى؛ دانشنامه شعر» را به رشته تحرير در آورد. سيد حسن امين- محقق ادبى- درباره اين كتاب به مهر گفت: «در اين دانشنامه به مباحثى چون تعريف شعر، جامعه شناسى و روانشناسى شعر، ادوار شعر فارسى و همچنين برخورد اديان با شعر پرداخته شده است.» وى افزود: «علاوه بر اين، موضوعات شعر را از منظرهاى مختلف اجتماعى نيز مورد بررسى قرار داده و تعريف مشخصى از شعر متعهد براى مخاطب ارائه كرده ام و به تبيين اين مسأله پرداخته ام كه آيا بهتر است شعر براى شعر نوشته شود يا اينكه الزاما بايد داراى يك پيام اجتماعى مسئوليت پذير باشد.» امين اضافه كرد: «شعر در بين ايرانيان هنرى ملى به شمار مى رود و من در اين كتاب سعى كرده ام دلايل رويكرد ايرانيان را به شعر توضيح دهم.»

باستان  شناسان انگليسى محل تقريبى كليسايى را كه شكسپير در آن عبادت مى كرده است، كشف كردند. به گزارش خبرگزارى دانشجويان، گفته مى شود در سال هاى دور، شكسپير در كليسايى كه در منطقه شرديچ شهر لندن واقع شده بود به عبادت مى پرداخته است؛ اكنون باستان شناسان انگليسى بر اين باورند كه اين كليسا در محوطه هاى تاريخى كه در حال حاضر كليساى مشهور سن لئونارد در آن واقع شده، قرار داشته است. بر اساس بررسى هاى محققان انگليسى، اين كليسا در آن زمان در مركز منطقه شرديچ كه در شرق لندن قرار دارد احداث شده بود ولى در قرن ۱۸ ميلادى تخريب و به جاى آن كليساى جديدى احداث شد. همچنين باستان شناسان انگليسى معتقدند كه كليساى جديد كه همان كليساى مشهور سن لئونارد است، در فاصله بسيار كمى از كليسايى كه شكسپير در آن عبادت مى كرده احداث شده است. بر اساس گزارش اينديپندنت، بررسى هاى محققان نشان مى دهد، اين منطقه در آن سال ها، محل زندگى تعداد زيادى چهره هاى ادبى انگلستان در آن دوران بوده است كه گواه اين امر وجود مقبره هاى تعداد زيادى از مشاهير ادبى انگلستان به ويژه نمايشنامه نويسان مشهور انگلستان در حياط اين كليساست.

سرپرست بهزيستى استان ايلام از راه يافتن معلولان اين استان به جشنواره بين المللى نقاشى «لبخند كودك» خبر داد. به گزارش ايرنا اين جشنواره از سوى انجمن بين المللى ضايعات نخاعى كشور تركيه برگزار مى شود. در اين راستا، كلثوم يوسفى، راضيه موسى زاده و زينب كريمى از معلولان شهرستانهاى دهلران و آبدانان به اين جشنواره راه يافتند. اين جشنواره ويژه معلولان گروه سنى ۱۰تا ۱۵سال، ارديبهشت ماه آينده با حضور منتخبان كشورهاى سراسر دنيا برگزار مى شود.

آيينه هنر: همايش بين المللى هنر، ادب، انديشه مكتب شيراز، با حضور انديشمندان ايرانى و خارجى، آذرماه امسال در تهران و شيراز برگزار مى شود. به گزارش فرهنگستان هنر، اين رويداد در قالب هفت نشست تخصصى در شاخه هاى مختلف ادبى، فرهنگى و هنرى برپا مى شود. نشست هاى تخصصى نگارگرى، خوشنويسى هنرهاى صناعى، معمارى و شهرسازى، ادبيات و زبان شناسى، حكمت و عرفان هنرى، موسيقى و نسخه شناسى در همايش بين المللى مكتب شيراز گنجانده شده است. مطالعات تاريخى، مطالعات تطبيقى، بررسى و تحليل آثار و شخصيت شناسى از جمله محورهاى موضوعى نشست هاى يادشده در اين رويداد به شمار مى رود.

صد و پنجاه اثر ارزشمند از هنرمندان بين المللى، در قالب نمايشگاه «دست هاى هنر» در موزه شهر هرفوردر آلمان به نمايش در آمده است. به گزارش باشگاه خبرنگاران، آثار مذكور متعلق به هنرمندان مشهورى همچون مكس ارنست، بروس نويمان و اندى وارهول است كه تاكنون بسيارى از آثار آنها در حراجى هاى معتبر ساتبى و كريستى به فروش رسيده اند اين آثار بخشى از يك مجموعه هنرى مشتمل بر سيصد اثر است كه به يك مجموعه دار نيويوركى كه آثار هنرى ارزشمند را از سراسر جهان گردآورى كرده است تعلق دارد. اين نمايشگاه تا اول ژوئن ادامه دارد.

بزرگترين مجموعه تاريخى اندونزى، شامل پنج مجسمه تاريخى اين كشور به سرقت رفت. به گزارش ايسنا، بزرگترين مجموعه تاريخى اندونزى كه قدمت همگى آنها بيش از دو هزار سال بوده از يكى از موزه هاى واقع در منطقه جاوه به سرقت رفته اند. بنا براين گزارش، خبر اين حادثه اولين بار توسط دانشجويى كه تحت عنوان راهنماى موزه در آنجا به كار اشتغال داشت افشا شد. او در اين زمينه به الجزيره گفت: «از مدت ها قبل يكى از بازديدكنندگان موزه پس از ورود به آن از مكانهايى كه مجسمه هاى به سرقت رفته قرار داشتند، عكس مى گرفت و پس از مدتى متوجه شدم كه مجسمه ها به سرقت رفته اند.» هنوز دقيقا معلوم نيست كه پنج مجسمه فوق در چه زمانى به سرقت رفته اند، ولى خاندان سلطنتى اندونزى به دست داشتن در اين سرقت متهم شده اند.