انتخابات در كشور بزرگ و آزاد هند، از وسيع ترين عمليات انتخاباتى در جهان بشمار مى رود كه از زمان استقلال اين كشور از انگليس در سال ۱۹۴۷تاكنون به طور مرتب در فواصل معين برگزار گرديده است. بر اساس قانون اساسى هند، يك نهاد غيرسياسى كاملا مستقل به نام «كميسيون انتخابات هند» بر كل روند انتخابات مجلس مركزى (پارلمان) ، مجلس هاى ايالتى رياست جمهورى و معاونت رياست جمهورى، نظارت مى كند. پارلمان هند داراى دو مجلس جداگانه به نام هاى مجلس نمايندگان يا عوام (لوك سبها) و مجلس ايالتها يا عليا (راجيا سبها) است. به گزارش ايرنا اعضاى مجلس لوك سبها با آراى مستقيم مردم و اعضاى مجلس راجيا سبها با آراى اعضاى مجالس ايالتى انتخاب مى شوند و اعضاى مجالس مركزى و ايالتى، رئيس جمهورى و معاون رئيس جمهورى هند را انتخاب مى كنند. انتخابات براى لوك سبها بزرگترين عمليات انتخاباتى در جهان است كه در آن حدود ۶۷۰ميليون نفر آراى خود را در ۸۰۰هزار صندوق مستقر در مناطق جغرافيايى كاملا متفاوت در سراسر هند از كوه هاى برف گير رشته كوه هاى هيماليا گرفته تا بيابان هاى راجستان و جزاير كم جمعيت در اقيانوس هند مى اندازند. كميسيون انتخابات هند يك نهاد قانونى دايمى اين كشور است كه در ۲۵ ژانويه ۱۹۵۰تشكيل شد. كميسيون انتخابات هند تا انتخابات سال ۱۹۸۹داراى تنها يك رئيس بود اما از انتخابات سال ۱۹۹۳تاكنون دارى يك رئيس و دو معاون است و تصميم ها در اين نهاد با اكثريت آرا اتخاذ مى شود. انتخابات در هند بر اساس مقررات قانون اساسى و قوانين مصوبه در پارلمان اين كشور برگزار مى گردد. «قانون نمايندگى مردم» مصوبه سال ۱۹۵۰از جمله قوانين عمده اى است كه بر نحوه برگزارى انتخابات و مناقشات بعد از آن، نظارت مى كند. با اينحال، ديوان عالى هند تصريح كرده كه اگر قوانين انتخاباتى در مورد خاصى مبهم باشند رئيس كميسيون انتخابات هند از اختيارات تام براى اتخاذ تصميمات مناسب برخوردار است. رئيس جمهورى هند، رئيس كميسيون انتخابات و معاونان وى را منصوب مى كند و آنان در اين سمت براى مدت ۶سال يا تا سن ۶۵سالگى، (هر كدام كه زودتر فرا برسد) ، باقى مى مانند. رئيس كميسيون انتخابات هند و دو معاون وى از موقعيت قضات ديوان عالى هند برخوردار هستند و حقوق و مزايايى برابر با آنان دريافت مى كنند. رئيس كميسيون انتخابات هند را تنها مى توان از طريق استيضاح وى توسط پارلمان اين كشور از كار بر كنار كرد. كميسيون انتخابات هند داراى دبيرخانه جداگانه اى در دهلى نو با حدود ۳۰۰ مقام رسمى در يك نظام سلسله مراتبى است. انتخابات در سطح ايالتى توسط رئيس كميسيون انتخابات ايالتى و تحت نظارت و كنترل كامل كميسيون انتخابات هند صورت مى گيرد. رئيس كميسيون انتخابات ايالتى توسط كميسيون انتخابات هند از ميان ارشدترين مقام هاى مورد پيشنهاد دولت يك ايالت خاص برگزيده مى شود و وى در خيلى از ايالتها يك مقام تمام وقت با يك گروه پشتيبانى كامل است. برگزارى انتخابات عمومى در هند كار بسيار بزرگى است بطوريكه حدود ۵ ميليون نفر مأمور انتخاباتى و نيروى انتظامى براى تحقق آن كار مى كنند و همه اين نيروها در طول برگزارى اين انتخابات كه مى تواند از يك و نيم ماه الى دو ماه طول بكشد تحت رياست و نظارت كامل كميسيون انتخابات قرار دارند. دبيرخانه كميسيون انتخابات هند داراى يك بودجه مستقل است كه مستقيما از طريق تبادل نظر بين اين نهاد و وزارت دارايى هند نهايى مى شود اما وزارت دارايى بطور كلى توصيه هاى كميسيون انتخابات را در رابطه با ميزان بودجه آن مى پذيرد. با اينحال، هزينه هاى عمده كميسيون انتخابات هند براى برگزارى انتخابات در بودجه هاى مورد نظر دولت مركزى، ايالت ها و فرماندارى ها، منعكس مى گردد. دولت مركزى هند هزينه برگزارى انتخابات پارلمان اين كشور را متحمل مى شود و حال آنكه دولت هاى ايالتى هزينه برگزارى انتخابات مجلس مربوطه را مى پردازند و اگر انتخابات پارلمان و مجلس ايالتى بطور همزمان برگزار شوند هزينه آن بين دولت هاى مركزى و ايالتى بطور مساوى تقسيم مى شود. قوه مجريه به هيچوجه حق دخالت در امور انتخابات و عملكرد كميسيون انتخابات ندارد و اين كميسيون همه برنامه هاى انتخاباتى چه عمومى و چه ميان دوره اى را تعيين مى كند. كميسيون انتخابات همچنين همه تصميمات مربوط به محل صندوقهاى راى، هدايت راى دهندگان به محل اخذ راى، محل شمارش آرا، ترتيب امنيتى اطراف مراكز راى گيرى و شمارش آرا و غيره را اتخاذ مى كند. كميسيون انتخابات برنامه برگزارى انتخابات را بطور عادى چند هفته قبل از آغاز روند رسمى آن طى يك كنفرانس مطبوعاتى عمده اعلان مى نمايد. مقررات لازم براى رفتار نامزدها و احزاب سياسى عمده بلافاصله بعد از اين اعلان به مورد اجرا گذاشته مى شود. روند رسمى برگزارى انتخابات با انتشار يك يا چندين آگهى مبنى بر دعوت از مردم براى گزينش اعضاى يك مجلس آغاز مى شود. نامزدها مى توانند فرم هاى نامزدى خود را در حوزه هاى انتخاباتى مورد نظر بلافاصله بعد از صدور اين آگهى ها پر كنند. نماينده كميسيون انتخابات در هر يك از حوزه ها اين فرم ها را بعد از خاتمه مهلت ثبت نام بررسى مى كند. نامزدهايى كه فرم هاى آنان پذيرفته شده باشد مى توانند نامزدى خود را دو روز بعد از بررسى آنها پس بگيرند. به نامزدها حداقل دو هفته قبل از تاريخ برگزارى انتخابات فرصت داده مى شود كه تبليغ كنند. انتخابات مجلس مركزى با توجه به وسعت آن در حداقل سه روز برگزار و تاريخ جداگانه اى براى شمارش آرا و اعلان نتيجه هر يك از حوزه ها تعيين مى گردد. كميسيون انتخابات در پايان شمارش آرا فهرستى را از افراد منتخب تهيه و اطلاعيه اى را براى تشكيل مجلس صادر مى كند. روند انتخابات با صدور اين اطلاعيه به پايان مى رسد و رئيس جمهورى، در مجلس نمايندگان و فرماندار، در مجلس ايالتى، مى توانند مجلس مربوطه خود را تشكيل دهند. كل برگزارى انتخابات مجلس نمايندگان ۵الى ۸هفته و انتخابات مجلس ايالتى ۴الى ۵هفته طول مى كشد. براساس قوانين هند، احزاب سياسى نام و نشان خود را در دفتر كميسيون انتخابات به ثبت مى رسانند و اين كميسيون برقرارى آزادى را در داخل احزاب سياسى از طريق وادارى آنها به برگزارى انتخابات تشكيلاتى خود در مقاطع مشخص تضمين مى كند. كميسيون انتخابات به احزاب سياسى مندرج در دفتر اين كميسيون براساس عملكرد آنها در انتخابات عمومى رتبه ملى يا ايالتى مى دهد. كميسيون انتخابات، همچنين براساس قدرت قضايى غيررسمى خود، مناقشات بين گروه هاى انشعابى احزاب سياسى را حل و فصل مى كند. كميسيون انتخابات وجود شرايط يكسان را براى همه احزاب سياسى در انتخابات از طريق نظارت دقيق بر رفتار و اعمال آنها در طول انتخابات تضمين مى كند و تبادل نظرهايى را با آنها در مورد مسايل مربوط به انتخابات، مقررات انتخاباتى و تدابير پيشنهادى جديد انجام مى دهد. كميسيون انتخابات، براساس قانون اساسى هند، همچنين در مورد مسايل مربوط به رد صلاحيت اعضاى مجالس مركزى و ايالتى بعد از گزينش آنان نظر مى دهد. علاوه براين، شكايات مندرج در ديوان عالى و دادگاههاى عالى در رابطه با عملكرد غيرقانونى نامزدها در جريان انتخابات نيز به كميسيون انتخابات به منظور اعلام نظر در مورد ضرورت رد صلاحيت اينگونه افراد ارجاع مى شود. اجراى نظريه كميسيون انتخابات در اينگونه موارد براى رئيس جمهورى يا فرماندارى كه خواستار آن شده الزامى است. كميسيون انتخابات اختيار دارد كه صلاحيت نامزدى را كه هزينه انتخاباتى خود را در يك مدت زمان و روش مشخص اعلام نكرده رد كند. با تصميمات كميسيون انتخابات تنها مى توان از طريق ثبت شكايت هاى مناسب در دادگاه هاى عالى و ديوان عالى مخالفت كرد. با اينحال، قوه قضاييه از مداخله در روند واقعى انتخابات بعد از آغاز آن خوددارى مى كند و كميسيون انتخابات به خودى خود نمى تواند در نتيجه انتخابات بعد از پايان آن تجديد نظر كند. تجديد نظر در نتيجه انتخابات تنها از طريق درج يك شكايت انتخاباتى در دادگاه عالى (در مورد انتخابات مجلس مركزى و ايالتى) و در ديوان عالى (در مورد انتخابات رياست جمهورى و معاون رئيس جمهورى) ميسر است. كميسيون انتخابات داراى يك برنامه جامع براى رسانه ها است به نحوى كه كنفرانس هاى مطبوعاتى را به طور منظم و در فواصل كوتاه در طول انتخابات و به مناسبت هاى خاص در مواقع ديگر تشكيل مى دهد. براى نمايندگان رسانه هاى داخلى و خارجى امكانات لازم به منظور انتشار گزارش هايى در مورد نحوه برگزارى انتخابات و شمارش آرا فراهم مى گردد. بر اساس اعتبارنامه هاى صادره از سوى كميسيون انتخابات، به نمايندگان رسانه ها همچنين اجازه داده مى شود كه به مراكز اخذ راى و شمارش آرا وارد شوند. هند يكى ازبنيانگذاران «مؤسسه بين المللى همكارى دمكراسى و انتخاباتى» مستقر در استكهلم سوئد است و كميسيون انتخابات هند اخيرا تماس خود را با نهادهاى مشابه كشورهاى ديگر از طريق نشر تجارب خود در زمينه هاى مربوط به برگزارى انتخابات تشديد كرده و مقام هاى اين كميسيون از كشورهايى همچون سوئد، انگليس، روسيه، بنگلادش و فيليپين ديدن كرده اند. مقام هاى انتخاباتى چندين كشور از جمله روسيه، سريلانكا، نپال، اندونزى، آفريقاى جنوبى، بنگلادش، تايلند، نيجريه، استراليا، آمريكا و افغانستان نيز ازهند به منظور درك هر چه بهتر نظام انتخاباتى اين كشور ديدن كرده اند. كميسيون انتخابات هند همچنين كارشناسان و ناظرانى را با هماهنگى سازمان ملل و دبيرخانه مجمع مشترك المنافع به كشورهاى گوناگون جهان اعزام كرده است. با اينحال، برگزارى انتخابات در هند با چالش ها و ناهنجارى هايى نيز همراه است بدين معنى كه احزاب سياسى و نامزدها از روش هاى مختلف از جمله رشوه، ايجاد وحشت در ميان اقشار خاص و تحريك احساسات مذهبى و قومى در ميان ديگر اقشار براى تضمين پيروزى خود در انتخابات استفاده مى كنند. نمونه بارزى از تحريك احساسات مذهبى و ايجاد وحشت را مى توان در عملكرد حزب بهاريتا جاناتا (بى.جى.پى.) يكى از احزاب مهم هند مشاهده كرد. بى.جى.پى. و سازمان هاى هندوى افراطى طرفدار اين حزب از قبيل «سازمان داوطلبان ملى» (آر.اس.اس.) ، «شوراى جهانى هندو» (وى.اچ.پى.) و «باجرانگدال» در همه گردهمايى هاى عمومى خود، مسلمانان را گاهى بطور مستقيم و گاهى بطور غير مستقيم به منظور ايجاد رعب و وحشت در ميان آنان و از سوى ديگر تحريك احساسات هندوها و جلب آراى آنان مورد هدف قرار مى دهند. گفته مى شود كه همين سياست ها باعث تخريب مسجد «بابرى» در «آيدويا» در ايالت اوتارپرادش در ۶دسامبر ۱۹۹۲و قتل حدود ۲هزار نفر زن، مرد و كودك مسلمان در ايالت گجرات در سال ۲۰۰۲و در نتيجه تقويت موقعيت بى.جى.پى. در سراسر هند و پيروزى اين حزب در انتخابات ۲۰۰۲گجرات شد. حضور افراد فاسد در صحنه سياسى هند و حتى كابينه دولت ها چه مركزى و چه ايالتى از ديگر نوافص قوانين انتخاباتى در هند است. بر اساس مقررات انتخاباتى هند، همه اتباع اين كشور حتى افراد متهم به قتل و فساد مالى و اخلاقى قبل از اثبات جرايم آنان مى توانند حتى از زندان در انتخابات مركزى و ايالتى اين كشور نامزد شوند و موضوع جالب توجه اين است كه اينگونه افراد در اكثر موارد پيروز هم مى شوند. در زمان حاضر فهرست بلندبالايى از اسامى رهبران سياسى متهم به انواع جرايم وجود دارد و هيچيك از احزاب سياسى از اين امر مستثنى نيستند. هند داراى يك نظام سياسى دمكراسى پارلمانى است يعنى هر حزب يا ائتلاف داراى بيشترين تعداد عضو در مجلس نمايندگان يا مجلس ايالتى، دولت را تشكيل مى دهد و احزاب مخالف درست از بدو تشكيل دولت سعى مى كنند كه دولت را به هر شكل ممكن ساقط كنند. احزاب مخالف در راستاى اجراى اين هدف خود سعى مى كنند كه اعضاى حزب يا ائتلاف حاكم را از طريق پرداخت مبالغ هنگفتى نسبت به خروج از آن تشويق كنند و حزب حاكم نيز سعى مى كند كه حاميان خود را از طريق اعطاى امتيازات مالى و مقامى گوناگون حفظ كند و همين امر موجب شده كه دولت ها در هند بسيار بى ثبات و هميشه در معرض خطر سقوط باشند. برخى از محافل سياسى هند، با توجه به همين امر، خواستار تغيير نظام سياسى از دمكراسى پارلمانى به رياست جمهورى شده اند اما تاكنون اتفاق نظرى در ميان احزاب سياسى در اين خصوص ايجاد نشده است. توده هاى مردم در هند اطمينان زيادى به اظهارات رهبران سياسى خود ندارند و همين امر موجب شده كه تنها حدود ۶۰درصد از مردم اكثرا فقير و متوسط در انتخابات اين كشور شركت كنند.

پيش از برگزارى نشست سران ناتو در بخارست، همه از گسترش اين پيمان سخن مى گفتند و پرسش از زمان و چگونگى پذيرش اوكراين و گرجستان در ميان بود. ولى در نشست سران ناتو، هيچ اتفاقى نيفتاد، بلكه بر عكس: ناتو گسترش خود را فعلا متوقف كرد. نشست بزرگ سران ناتو براى گسترش اين پيمان، آن  گونه كه رهبران قدرت هاى ناتو و بسيارى از اعضاى جديد اروپاى شرقى آن آرزو مى كردند، موفق نبود. آلمان و فرانسه محاسبات ايالات متحده آمريكا را برهم زدند. متقاضيان جديد عضويت يعنى اوكراين و گرجستان، بار ديگر بايد در اتاق انتظار بنشينند. مناقشه ميان آمريكا و متحدان اروپاى غربى اش، در نشست سران علنى شد. اين براى ناتو تازگى داشت، زيرا معمولاً تصميمات آن از پيش اتخاذ مى شوند و مطابق سناريو پيش مى روند. به گزارش دويچه وله اين بار رئيس دوره اى ناتو از آمريكا كه مدت رياست اش به پايان مى رسد و براى گسترش آن چون يك ميسيونر مذهبى اشتياق نشان مى داد، آشكارا ناكام ماند. در نشست بخارست اين نكته هم بود كه ۲۵ كشور عضو نتوانستند اختلاف ميان يونان و مقدونيه را بر سر نام مقدونيه آشتى دهند. از همين رو، تنها كرواسى و آلبانى براى عضويت در ناتو دعوت شدند. جورج دبليو بوش، در اين مسأله هم نتوانست سخن خود را در برابر يونان به كرسى بنشاند. البته به موضوع اختلاف بر سر نام مقدونيه نبايد چندان پربها داد. در آمادگى اساسى ناتو براى پذيرش همه كشورهاى بالكان در اين پيمان تغييرى ايجاد نشده و اين امر خوب است. به بوسنى هرزه گوين، مونته نگرو و صربستان دورنماى روشنى نشان داده شد، ولى هنوز روشن نيست آنان كى پشت ميز ناتو خواهند نشست. همكارى تازه تنگاتنگ و پويا ميان آنگلا مركل، صدراعظم آلمان و نيكلا ساركوزى، رئيس جمهورى فرانسه نيز، نشست سران ناتو را غافلگير كرد. آنان آشكارا مى خواهند در چارچوب ناتو، وزن سياست اروپا را افزايش دهند. بازگشت فرانسه را به ساختارهاى فرماندهى نظامى ناتو در سال آينده ، بايد در چارچوب همين استراتژى ارزيابى كرد. اكنون موضوع بر سر آن است كه در رقابت بر سر كاخ سفيد چه كسى پيروز خواهد شد و دولت جديد آمريكا چه اهميتى براى پيمان ناتو قائل خواهد بود.ولاديمير پوتين رئيس جمهورى روسيه كه با اعتماد به نفس اغراق آميزى در نشست سران ناتو شركت كرد، در سياست خارجى نئوناسيوناليستى سال هاى گذشته خود، تأثير شگفت انگيزى بر روى ناتو داشته است. گسترش ناتو به اوكراين و گرجستان، پيش از هر چيز با مراعات اعتراضات روسيه به تعويق افتاد. تكذيب اين امر توسط آنگلا مركل هم نمى تواند اين واقعيات را لاپوشانى كند. ولى اين سرزنش آمريكا و اروپاى شرقى كه ناتو دنباله رو پوتين شده نيز مبالغه آميز است.روسيه و ناتو عليرغم انتقادهايى كه به يكديگر دارند، در امور عملى همكارى مى كنند. براى نمونه در عرصه پدافند موشكى مشترك در ميدان كارزار يا در رساندن مهمات به افغانستان. در نشست بخارست، براى نخستين بار موضوع عقب نشينى منظم از افغانستان نيز مطرح شد. سرانجام گزينه هاى تعيين شد كه مطابق آن ها بايد تصميم گرفت، نيروهاى چندمليتى در افغانستان چه وقت بايد كنترل را به افغانى ها واگذار كنند. ولى ناتو در كوتاه مدت نيروهاى بيشترى به افغانستان گسيل خواهد داشت، تا اوضاع امنيتى را تحت كنترل خود درآورد.