نسخه
PDF
شماره ۵۵۷۸ - ۲ ارديبهشت ۱۳۸۷ - - ۲۱ آوريل ۲۰۰۸ 
بين الملل
فهرست صفحه ها
صفحه اول
رويدادهاى داخلى
اقتصادى
سينمايى
گردشگرى
بين الملل
آيينه هنر
حوادث
اجتماعى
ورزشى
صفحه آخر
نگاهى به ديدار روساى جمهور روسيه و آمريكا در ساحل درياى سياه
نگاهى به ديدار روساى جمهور روسيه و آمريكا در ساحل درياى سياه
بازى هاى سياسى بوش و پوتين در پايان راه
088014.jpg
پس از برگزارى اجلاس ناتو در بخارست رومانى، پوتين و جورج بوش كه براى ادامه مذاكرات در سوچى در كنار درياى سياه با هم ديدارى كردند. جورج بوش، رئيس جمهور آمريكا در سوچى طى ديدار با ولاديمير پوتين، رئيس جمهور روسيه درصدد تأمين تداوم و توارث روابط روسيه و آمريكا در سطح بين المللى بود. هميشه رئيس جمهور آمريكا از موضعى بالاتر با رئيس جمهور روسيه برخورد مى كرد. اما جورج بوش دركنار درياى سياه در سوچى، در سطحى برابر با رئيس جمهور روسيه ديدار كرد. اعتراض روسيه به برقرارى سيستم دفاع موشكى غرب در لهستان و سيستم رادارى پيشرفته در جمهورى چك، از هم پيمانان سابق شوروى در پيمان ورشو و تهديد كشورهاى ميزبان اروپايى اين سيستم، نشان از موضع تند و قدرتمند روسيه در اين عرصه دارد. پرواز دوباره هواپيماهاى استراتژيك، آزمايش بمب خلأ، اعلام خروج از پيمان CFE، تهديد اوكراين و گرجستان در صورت پيوستن به ناتو و اعطاى پايگاه نظامى به غرب، همه از جدى بودن تصميمات مسكو در دفاع از امنيت و ثبات خود است. به گزارش ايراس ايالات متحده سيستم دفاع موشكى را به بهانه تهديد اروپا از سوى ايران مى خواهد در اروپا و در جوار مرزهاى غربى روسيه مستقرسازد، موردى كه هم ايران و هم روسيه آن را قويا رد مى كنند. ايران اعلام داشته است كه سيستم موشكى ايران فقط براى دفاع است و تهاجمى نيست و كارشناسان روسى و مقامات اين كشور از جمله پوتين اظهار داشته اند كه ايران تهديدى براى اروپا نيست و برد موشكهاى بالستيك ايران طورى نيست كه بتواند اروپا را تهديد كنند. اما ايالات متحده با اين وجود مصمم به استقرار سيستم دفاع موشكى در اروپاست و علاوه بر دو كشور ياد شده، گويا تركيه و چند كشور ديگر را نيز وارد اين بازى خواهد كرد.پس از پايان جنگ جهانى دوم نيز سواحل درياى سياه، شاهد ديدار سران كشورهاى شوروى و آمريكا (معروف به كنفرانس يالتا) بود كه براى تقسيم جهان نقشه اى را ترسيم كردند. اما اين بار در كنار درياى سياه «نقشه راه» مورد نظر، بيشتر براى همكارى است تا رويارويى نظامى و مسابقه تسليحاتى زيرا:
- روسيه در سياست هاى اعلامى خود اظهار داشته كه قصد رويارويى نظامى با غرب را ندارد.
- پوتين، رئيس جمهور روسيه رسما اعلام كرده است كه نيازى به جنگ سرد جديد نيست.
- روسيه براى ادامه اصلاحات سياسى و اقتصادى خود نيازمند ثبات است.
- روسيه براى رسيدن به رشد اقتصادى مطلوب و ادامه برنامه اصلاحات اقتصادى ناگزير به ادغام در بازارهاى اقتصادى جهان و در نتيجه پيوستن به سازمان تجارت جهانى است.
- روسيه تمايلى به خروج از عضويت در گروه ۸ ندارد.
- روسيه نيازمند شرايط با ثبات براى صادرات انرژى و كسب درآمد براى ادامه اصلاحات و توسعه اقتصادى است.بنابراين با درنظر گرفتن ملاحظات فوق، دستور كار مذاكرات سوچى بين دو رئيس جمهور، تعامل با يكديگر و تقابل نظامى است. از اين رو نمى توان اين ديدار را از ديدگاه جنگ سرد مورد ارزيابى قرار داد. اگر چه ادامه همكارى هاى هسته اى با ايران براى روسيه بسيار اهميت دارد و الگويى براى شركاى جديد روسيه در خاورميانه در سال هاى آتى است، اما تعامل با غرب (آمريكا و اروپا) براى روسيه بسيار حياتى است. خاورميانه خود توليدكننده انرژى است، در حالى كه اروپا مصرف كننده انرژى است كه از روسيه تأمين مى شود. روسيه براى ادامه برنامه اصلاحات خود نياز به آرامش و ثبات براى صدور انرژى و واردات تكنولوژيهاى پيشرفته غربى دارد، از اين رو در صورت پيوستن اوكراين به ناتو، روسيه ناگزير به قطع همكارى با اوكراين خواهد شد و اين كشور را از معادلات انرژى خود حذف خواهد كرد. البته روسيه در حال حاضر در اين زمينه فعاليتهاى اساسى خود را آغاز كرده و برنامه انتقال خطوط انرژى به سوى جنوب بدون گذر از اوكراين و به سوى شمال از بستر درياى بالتيك (بدون گذر از لهستان و حتى بلاروس) را در دست اجرا دارد.
- پس از شكست غرب براى ايجاد بى ثباتى و ناامنى در روسيه از طريق كمك به باندهاى مافيايى، ظهور اوليگارش ها، جنگهاى داخلى (چچن در قفقاز شمالى) ، بروز انقلاب هاى رنگى در جمهورى هاى شوروى در پيرامون و همسايگى بلافصل روسيه (اوكراين وگرجستان) ، استقرار سپر دفاع موشكى و گسترش ناتو بسوى شرق روسيه را مورد هدف قرار داد. اما تهديد روسيه به قطع صدور گاز به اوكراين و در نهايت برهم زدن ثبات انرژى اروپا، فرانسه و آلمان را به واكنش واداشت تا با همسويى با روسيه در مخالفت با پيوستن گرجستان و اوكراين به ناتو، بتوانند با يافتن جايگزينى مطمئن براى تأمين انرژى در آينده اى دور، جريان انتقال انرژى از روسيه را براى دميدن حيات در رگهاى اقتصادى خويش تضمين كنند. آلمان در آينده شريكى تأثيرگذار در انتقال انرژى روسيه از بستر درياى بالتيك به ساير نقاط اروپا خواهد شد.تهديد روسيه به شناسايى استقلال جمهوريهاى خودخوانده قفقاز از جمله آبخازيا و اوستيا در گرجستان در پاسخ به پيوستن گرجستان به ناتو و شناسايى استقلال كوزوو از سوى اروپا و نيز قطع صدور گاز به اوكراين و افزايش بهاى گاز تحويل در برابر پيوستن اوكراين به ناتو و نيز تهديد به تجزيه اوكراين با تحريك روس تباران شرق اوكراين و ادعاى حاكميت دوباره شبه جزيره كريمه (كه در دوره خروشچف در دهه ۵۰ از روسيه منتزع و به اوكراين پيوست) از ابزارهاى سياسى و اقتصادى كارآمد براى رويارويى با تهديدات از مرزهاى خود برخوردار است. با درنظر گرفتن آنچه گفته شد، مى توان نتيجه گرفت كه در مذاكرات سوچى هر دو طرف ناگزير به دادن امتيازاتى به يكديگر شده اند و روسيه بر اين امر پافشارى كرد كه همكارى با ايران در زمينه هاى اقتصادى و فنى، به ويژه فعاليت هاى صلح آميز هسته اى را ادامه خواهد داد (هر چند به قطعنامه هاى شوراى امنيت راى مثبت داده است) . از طرفى روسيه، آمريكا را متوجه اين مسأله كرد كه استقرار هر نوع سيستم سپر دفاع موشكى بدون حضور و همكارى روسيه در اروپا ميسر نخواهد بود. ايالات متحده قصد آن را دارد كه با پيوستن گرجستان و اوكراين به ناتو، خطر تجزيه ارضى اين دو كشور را به حداقل برساند و در صورت هر گونه حمايت روسيه از مناطق جدايى طلب، با استفاده از بند منشور پيمان آتلانتيك شمالى (ناتو) وارد نبرد مستقيم اعضاى ناتو با روسيه شود، اوكراين در غرب و گرجستان در جنوب غربى در همسايگى بلافصل با روسيه مى توانند در تنگ تر كردن حلقه محاصره روسيه از سوى غرب و جنوب غربى نقش اساسى داشته باشند، اما از ديگر سو خود گرفتار تنگناهايى خواهند شد كه از سوى غرب و خود، بدان گرفتار آمده اند. حاصل اجلاس ناتو در بخارست و مذاكرات دو جانبه روسيه و آمريكا در سوچى، نشان خواهد داد كه اروپا و غرب و روسيه ناگزير به همكارى و تعامل با يكديگر هستند و نيازى به رويارويى نظامى، مسابقه تسليحاتى و جنگ ديگرى ندارند.
بحران در زيمبابوه
088002.jpg
سرنوشت بحران سياسى زيمبابوه در پرده ابهام است. مورگان تسوانگيرى، رهبر اپوزيسيون اين كشور و مدعى پيروزى در انتخابات، ميانجيگرى رئيس جمهور آفريقاى جنوبى را رد كرد و از رئيس كشور زامبيا خواست كه اين نقش را به عهده بگيرد. به گزارش دويچه وله مورگان تسوانگيرى، رهبر گروه هاى مخالف زيمبابوه، براى نخستين بار خواستار تعقيب قضايى رژيم موگابه شد. وى در شب بيست و هشتمين سالگرد استقلال كشورش در ژوهانسبورگ گفت: «ما براى تشكيل دادگاهى شبيه تريبونال سازمان ملل متحد براى سيرالئون مى كوشيم. خشونت را فقط وقتى مى توانيم متوقف كنيم كه مسئولان بدانند مجبورند روزى پاسخگوى آن باشند». روبرت موگابه، پدر استقلال زيمبابوه در برابر دادگاه؟ خودكامه ۸۴ ساله حتى فكرش را هم نمى تواند بكند. او به راحتى شكست انتخاباتى خود را تكذيب مى كند. كشورش فلج شده و تورم ۱۶۵ هزار درصدى، مردم زيمبابوه را به ميلياردرهاى گرسنه تبديل كرده است. تصميمات انتخاباتى نيز، به زور به آنان تحميل مى شود. به گفته روى برنت، خزانه دار حزب «لحظه تغييرات سياسى»، ناآرامى هاى زيمبابوه در چند روز گذشته ۴ كشته و بيش از ۲۰۰ زخمى برجاى نهاده اند و بيش از ۵۰ نفر دستگير شده اند. مورگان تسوانگيرى از سوى رژيم به خيانت متهم شده است. موگابه مى گويد كه او با پشتيبانى بريتانيا قصد سرنگون ساختن خشونت آميز حكومت را دارد. اما رهبر اپوزيسيون چنين اتهاماتى را به شوخى مى گيرد: «من احتمالا ركورد جهانى متهم شدن به خيانت را شكسته ام. تا به حال پنج بار. اين چيز تازه اى نيست و كاملا بى پايه است». تسوانگيرى مى كوشد همسايگان زيمبابوه را به اتخاذ روشى مصمم در برابر موگابه ترغيب كند. اخيرا او به ديدار رئيس جمهور زامبيا شتافت كه در حال حاضر رياست مجمع توسعه جنوب آفريقا را به عهده دارد. رهبر اپوزيسيون در اين مورد مى گويد: «من با توجه به اوضاع خطرناك فعلى، از او خواهش كردم دست به ابتكارى بزند كه فراتر از ابتكار رئيس جمهور آفريقاى جنوبى باشد». تسوانگيرى، سياست سكوت آفريقاى جنوبى را در برابر موگابه شكست خورده مى داند و به اين دليل پيشنهاد پايان دادن به ميانجيگرى رئيس جمهور اين كشور را مى دهد: «دليل من روشن است. ما از ۹ سال پيش با بحران دست و پنجه نرم مى كنيم و وضعيت ادامه دارد. ما اين جا حرف مى زنيم و آدم ها مى ميرند. يك روز ديگر هم نمى توانيم اين را تحمل كنيم. ما به يك مداخله فوق العاده نياز داريم». رهبر اپوزيسيون به سختى نگران رژه رفتن پليس ها و ورود سلاح هاى چينى به زيمبابوه است. اخيرا در دوربان واقع در آفريقاى جنوبى يك محموله ۷۰ تنى سلاح چينى كشف شد كه در حال حمل به زيمبابوه بود.
شهروندان آلمانى زير نگاه دوربين هاى پليس
088017.jpg
تفتيش كامپيوترهاى شخصى در آلمان مدت ها بحث داغ در رسانه ها بود. اما گويا تعرض به حريم شخصى افراد به همين جا ختم نمى شود؛ پليس جنايى مى خواهد با دوربين مدار بسته، شهروندان مظنون را در خانه هايشان زير نظر بگيرد. «نصب دوربين مدار بسته در منزل مسكونى افراد مظنون براى زير نظر گرفتن آنان مجاز است. اين تدابير امنيتى در خانه شهروندانى كه افراد مظنون به آن جا رفت و آمد دارند نيز قابل اجراست.» به گزارش دويچه وله اين محتواى پيش نويس قانون جديد پليس جنايى آلمان (BKA) است كه در رسانه هاى اين كشور بازتاب ويژه اى يافته است. مخالفان اين تدابير امنيتى معتقدند، از يك سو نصب دوربين در خانه هاى شهروندان مظنون و از سوى ديگر نفس به كارگيرى دوربين براى زير نظر گرفتن افراد، سؤال برانگيز است. تاكنون در آلمان كنترل افراد از طريق دوربين هاى مدار بسته، با استناد به قانون حفاظت از حريم شخصى افراد و گفت وگوهاى شخصى، قابل اجرا نبود.
تفتيش كامپيوتر شخصى براى مبارزه با تروريسم
بحث بر سر تفتيش كامپيوترهاى شخصى از آنجا آغاز شد كه ولفگانگ شويبله، وزير كشور آلمان، در سال ۲۰۰۷ براى مبارزه با تروريسم و خطر آن، طرحى را به مجلس پيشنهاد كرد. بر اساس اين طرح، پليس جنايى آلمان با اصلاح قوانين اين كشور اجازه مى يافت، اطلاعات رايانه اى شخصى افراد مظنون به حملات تروريستى را تفتيش كند. اين طرح مخالفان بسيارى داشت. از يك سو عملى كردن اين طرح به نظر بسيارى ازمتخصصين علوم رايانه اى دشوار بود. اين كارشناسان بعيد مى دانستند كه برنامه جاسوسى رايانه اى پليس جنايى، از ديد آنتى ويروس ها و فايروال هاى امروزى پنهان بماند. از سوى ديگر تعرض به حقوق افراد و درهم شكستن حريم خصوصى شهروندان، خلاف قوانين آلمان فدرال است. مخالفان طرح بر اين نظر بودند كه برنامه اينترنتى قادر به تفكيك اطلاعات شخصى از اطلاعات تروريستى نخواهد بود. پس از بحث هاى فراوان ميان مخالفان و موافقان اين قانون، طرح به دادگاه حفاظت از قانون اساسى آلمان فرستاده شد. اين دادگاه موانع زيادى را بر سر راه اين نوع از تفتيش و تجسس نهاد. مانع ديگر، جلب موافقت وزير دادگسترى بود كه ورود به حريم خصوصى افراد را براى نصب هرگونه سيستم تجسسى رد مى كرد. اما بريگيته تسيپريس، وزير دادگسترى آلمان و ولفگانگ شويبله بر سر پيش نويس قانون پليس جنايى كه يكى از موارد آن تفتيش كامپيوترهاى شخصى بود، به توافق رسيدند. پيش نويس در گام بعدى در اختيار ايالت هاى مختلف قرار مى گيرد و آنان خود در مورد محدوده اختيارات پليس جنايى، تصميم گيرى مى كنند. بر اساس توافق به دست آمده در مجلس، برنامه جاسوسى رايانه اى (تروجان) را، تنها از بيرون و از طريق ايميل مى توان بر كامپيوتر مظنونان نصب كرد.
تنگ تر كردن حريم خصوصى
بخش ديگر قانون جنايى آلمان، در حالى به محافل خبرى راه يافته است كه تا پيش از اين توجه همگان تنها به قانون  تفتيش كامپيوترهاى شخصى كه يكى از مفاد قانون پليس جنايى است، معطوف شده بود. منتقدان معتقدند كه بحث هاى طولانى مدت بر سر بخش اول، اين بعد از قانون پليس جنايى را مخفى نگاه داشته است.زود دويچه تسايتونگ درباره توافق ميان وزير دادگسترى و وزيركشور آلمان مى نويسد: «آرام و مخفيانه در كمال ناباورى مخالفان و موافقان با گنجاندن موضوع دست يازى مخفيانه در پيش نويس قانون پليس جنايى، كلك زدند. پس از شنود نامحسوس مكالمات تلفنى و استراق سمع گفت و گوى افراد در حريم خصوصى شان و تفتيش كامپيوترهاى شخصى، نوبت اين دست يازى رسيده است.» كابينه آلمان پيش از تعطيلات تابستان درباره تصويب پيش نويس، تصميم گيرى مى كند.