سرويس بين الملل: پوتين موافقت كرد كه بعد از اتمام رياست جمهورى، رهبرى حزب حاكم، كه ۷۰درصد اكثريت اعضاء پارلمان در آن عضو هستند را بپذيرد. پوتين به كمك تمام  مهارت هايش موفق به كسب مجدد قدرت مبنى بر پذيرش رهبرى حزب حاكم علاوه بر نخست  وزيرى شد. پوتين در حضور اعضاء نمايندگان اتحاديه روسيه، كه ۷۰ درصد از ۴۵۰ كرسى نمايندگان پارلمان را به خود اختصاص داده اند اظهار داشت: من دعوت حزب را مى پذيرم و حاضرم مسئوليت بيشتر و رهبرى حزب را بر عهده گيرم. ۶۰۰ نماينده از جمله بسيارى از سران سياسى روسيه با خوشحالى به اين گفته پاسخ مثبت دادند. در پى اين حركت پوتين، مبنى بر اينكه بعد از رئيس جمهور منتخب، ديميترى مدودف (Dmitri Medvedev) ، دو رهبر كارآمد، رسماً در روز ۷ مى سركار بيايند، ناظران سياسى روسيه به دو بخش تقسيم شدند.روسيه خاطره  خوبى از تقسيم قدرت ندارد ولى بسيارى از كارشناسان معتقدند رابطه شخصى عميق پوتين با مدودف و همچنين مهارت هاى وى مى تواند باعث ايجاد همكارى سياسى با ثبات باشد. همچنين اين رابطه، اصلاحات و اقدامات اقتصادى مورد نياز و ضد فساد را امكان پذير مى كند. ديگر ناظران سياسى اخطار مى دهند كه هر گونه نزاع بين اين دو نفر كه نماينده نسل ها و پيشينه هاى مختلفى هستند مى تواند در بروكس خودراى روسيه و كار دولت اختلال ايجاد كند.سرجى ماكو(Sergei Markov) نماينده دوماى روسيه به خبرنگاران گفت: اين امر باعث ارتقاء جايگاه سياسى پوتين به عنوان رهبر ملى خواهد شد. همچنين وى افزود: مدودف رهبرى ملت و اتحاديه روسيه را بر عهده خواهد گرفت در حالى كه رهبرى سياسى كشور بر عهده پوتين خواهد ماند.
موقعيتى جديد و خطرناك
در عرض يك ماه پوتين از كرملين به كاخ سفيد روسيه، (ساختمانى تخم مرغى شكل) در كنار رود مسكو كه به عنوان مقر دولت مورد استفاده قرار مى گيرد براى به عهده گرفتن سمت نخست وزيرى منتقل خواهد شد. بر طبق قانون اساسى كشور روسيه نخست وزير توسط رئيس جمهور انتخاب مى شود و اين سمت معمولاً توسط يك تكنوكرات محافظه كار به عهده گرفته مى شود. اشتياقات بلندمدت پوتين يك معما باقى مى ماند. كارشناسان معتقدند احتمال اينكه وى (پوتين) نقش دوم را در كنار رئيس جديد كرملين ايفا كند محال است. الكساندر دوگين (Alexander Dugin) رئيس جنبش ملى گراى اوراسيا (Eurasia) چنين بيان مى كند: اين موقعيتى كاملاً جديد و بسيار خطرناك براى روسيه است. ما دو سياستمدار قدرتمند داريم اما حق تقدم با پوتين است پوتين با وجود داشتن هديه الهى، پشتيبانى زياد مردم و سابقه موفقيت هاى قابل توجه در عرصه رياست جمهورى، اكنون رهبرى اصلى حزب سياسى در كشور را بر عهده دارد.
او ديگر فقط يك نخست وزير معمولى نيست. رئيس جمهور جديد مدودف پايگاه قدرتى مستقلى ندارد و كاملاً مديون حمايت پوتين براى صعودش به كرملين است. با اين حال رئيس جمهور روسيه طبق قانون اساسى نوشته شده توسط رئيس جمهور پيشين بوريس يلتسين بعد از اينكه وى توانست پارلمان مخالفى را با استفاده از نيروى نظامى در سال ۱۹۹۳ شكست دهد از قدرت بالايى برخوردار شد.
در طول دوران ۸ ساله رهبرى پوتين، كرملين تا حد گسترده اى با بركنارى فرمانداران منتخب مستقل مبنى بر تحت امر قرار دادن رسانه ها، به حاشيه كشيدن گروه هاى غيرنظامى جامعه و كنترل اكثريت اعضاى پارلمان حامى كرملين، قدرت هاى رياست جمهورى را ارتقاء بخشيد.يورى كرگونيوك كارشناس بنياد InDem، يك مشاور مستقل دولتى مسكو، مى گويد: هر حركتى كه پوتين در دوران در دست داشتن قدرت انجام داده است احتمال ظهور دو مركز قدرت را از بين مى برد.وى افزود: پوتين تلاش مى كند تا با تمام توان تا آنجا كه مى تواند قدرت را در دست داشته باشد اما بر طبق قانون اساسى روسيه همه چيز بر طبق دستور رئيس جمهور خواهد بود. مدودف مى تواند به راحتى نخست وزير قبلى را از سمت بركنار كند. پوتين و مدودف هر دو به طور علنى اظهار داشتند كه هيچ مشكلى بين آن دو وجود نخواهد داشت مدودف در مصاحبه اى كه ماه قبل با فايننشال تايمز انجام داد چنين بيان كرد: پوتين رهبرى كارآمد و تواناست كه مى تواند باعث پيشرفت كشور شود و از تداوم اين پيشرفت كه از ۸ سال پيش آغاز شده است اطمينان حاصل كند. همچنين وى افزود: من مطمئنم همكارى مؤثر ما اثبات خواهد شد.اما اكتساب رهبرى اتحاديه روسيه توسط پوتين برخلاف انتظار بسيارى ممكن است اين ديدگاه را تغيير دهد. به پوتين پيشنهاد شد كه رياست حزبى را بپذيرد كه اين حزب توسط يك انجمن تشكيل شده بود و وى را ملزم به عدم ملحق شدن به اين حزب مى كند. پوتين كه توسط مدودف به عنوان ميهمان شركت  كرده بود به كرسى خطابه خوانده شد و در حضور نمايندگان بيان داشت كه: بر عهده گرفتن رهبرى حزب يك ايده منطقى براى پوتين است. اين امر باعث شد تا پذيرفتن سمت از طرف پوتين حركتى كاملاً طبق خواسته مدودف جلوه كند. ماشا ليپمن كارشناس سياسى در مسكو گفت: مطمئنم كه تصميم انجمن كاملاً بر طبق يك نمايشنامه اى كه به دقت نوشته و تمرين شده بود انجام شد. هدف اصلى، اطمينان حاصل كردن از آن بود كه هيچ تنشى بين پوتين و مدودف به وجود نخواهد آمد. اگرچه اكنون پوتين عضو حزب نيست اما اين سمت رسماً او را در حزبى كه در به وجود آمدنش نقش اساسى داشته درگير مى كند. وى در رأس ليست كانديداهاى انتخابات پارلمانى ماه گذشته قرار داشت. الكسى موخين Alexei Mukhin) ) رئيس مركز اطلاعات سياسى مستقل در مسكو بيان مى كند: پوتين اكنون گروگان اتحاد روسيه است كه تلاش مى شود تا از وى براى ايجاد يك دولت حزب محور، در كشورى كه انتظار مى رود رئيس جمهور كابينه را تشكيل دهد استفاده شود. اتحاد روسيه براى حمايت از پوتين زمانى كه او كرملين را اداره مى كرد ايجاد شد. به نظر مى رسد كه او به اداره كردن حزب به عنوان نخست وزير ادامه دهد. اما اگر پوتين و مدودف مخالفت كنند، بدين معناست كه اتحاديه روسيه (UR) يك حزب مخالف خواهد شد من يك جنگ بوروكراتيك پيش بينى مى كنم.
پنجره شانس
ديگر كارشناسان دوره آرام رهبرى سياسى پوتين را مبنى بر اينكه آيا اين دو مرد مى توانند با موفقيت با يكديگر به همكارى بپردازند مورد توجه قرار دادند. يارسلاو ليسوليك رئيس اقتصادى بانك Deutsche در روسيه بيان مى دارد: اين پنجره شانس است كه روسيه دو رهبر محبوب براى پيگيرى اصلاحات عمده نظير كم كردن بروكراسى و جلوگيرى از فساد دارد. هر دوى آنها داراى تجربه و اندوخته سياسى بسيار زيادى هستند كه اكنون زمان به كارگيرى آنها است.
منبع: كريستين ساينس مونيتور

پرتوريا- «جاكوب زوما» رئيس حزب كنگره ملى آفريقا كه خود را براى رياست جمهورى آفريقاى جنوبى در سال ۲۰۰۹ميلادى آماده مى كند، سرگرم انجام يك ديدار زنجيره اى از سه كشور اروپايى آلمان، انگلستان و فرانسه است. آقاى زوما در اين سفر از سوى «كالما موتلانته» معاون حزب، «ماتئوس پوسا» خزانه دار و «توكيو سكسويله» بازرگان برجسته و از اعضاى فعال حزب همراهى مى شود. گذشته از اهداف اقتصادى اين سفر، همزمانى آن با رويدادهاى جارى در كشور زيمبابوه و نزديك شدن تاريخ دادگاه محاكمات زوما در ماه آگوست آينده، اهميت آن را دو چندان كرده است. به گزارش ايرنا ديدارهاى فشرده زوما با محافل سياسى و اقتصادى انگلستان و بيانيه مشترك وى با «گلدن براون» نخست وزير و رهبر حزب كارگر، در خصوص مسايل جارى در زيمبابوه، بيشترين نگاهها را متوجه اين سياستمدار زيرك و چموش آفريقاى جنوبى كرده است. زوما كه پس از بركناريش از معاونت رياست جمهورى آفريقاى جنوبى، در ماه ژوئن ۲۰۰۶ميلادى، شانس كمى براى بازگشت به قدرت داشت، توانست با مانورهاى زيركانه اى كه در جريان محاكماتش بخرج داد، در ماه دسامبر ۲۰۰۷ ميلادى رهبرى حزب را بدست گيرد. از زوما اكنون بعنوان فردى كه بيشترين شانس را براى پيروزى در انتخابات رياست جمهورى ۲۰۰۹دارد نام برده مى شود، گرچه او هنوز با چالشهاى مهمى براى تقويت اعتبارش در داخل و خارج از آفريقاى جنوبى روبروست. محافل خبرى آفريقاى جنوبى سفر حساب شده زوما را به انگلستان با توجه به نقش تاريخى لندن در آفريقا و اهميت سرمايه گذاريهاى انگلستان در اقتصاد آفريقاى جنوبى، مهم تلقى مى كنند. به ويژه آنكه، «تابو امبكى» رئيس جمهورى فعلى آفريقاى جنوبى بخاطر مواضع محتاطانه اش در قبال مسايل زيمبابوه، مورد انتقادات شديد محافل داخلى و غربى قرار گرفته است. روزنامه «ميل اند گاردين» چاپ ژوهانسبورگ، در شمارگان روز جمعه خود با اشاره به زمانبندى حساب شده ديدار زوما از لندن و اظهارات وى در خصوص مسايل زيمبابوه نوشت: «آشكار است كه زوما تلاش مى كند، حساب خود را از سياستهاى دولت امبكى در اين باره جدا كند.» بنوشته ميل اند گاردين، در حاليكه رويدادهاى زيمبابوه به مهم ترين سوژه مطبوعات انگلستان در هفته هاى اخير تبديل شده است، زوما در بيانيه مشتركى با براون خواستار احترام موگابه به حق انتخاب مردم زيمبابوه شد و به طور محترمانه از وى خواست قدرت را به حريف واگذار كند. زوما علاوه بر آن در گفت وگو با شبكه خبرى «بى بى سى»، در واكنش به خوددارى دولت زيمبابوه از اعلام نتايج قطعى شمارش آراى انتخابات ۲۹ماه مارس گفت: «وظيفه موگابه نيست كه نتايج انتخابات را اعلام كند.» برخلاف تابو امبكى رئيس جمهورى آفريقاى جنوبى كه وجود يك بحران سياسى را در زيمبابوه انكار مى كند و مخالف افزايش فشارهاى ديپلماتيك بر عليه دولت موگابه است، زوما گفت: «اين قابل قبول نيست كه وقتى كسى انتخابات را مى بازد، بخواهد به زور بر اريكه قدرت باقى بماند.» ميل اند گاردين مى نويسد: به نظر مى رسد، زوما تلاش مى كند خود را بعنوان «متحد براون» نشان دهد. «مارك شرودر» مدير بخش آفريقاى زيرصحرا در «انستيتو پيش بينى هاى راهبردى استراتفورد» هفته گذشته گفت: اگر زوما موفق به ارائه راه حل قابل قبولى براى بحران زيمبابوه، با جلب رضايت انگلستان و آمريكا شود، آنوقت به مقدار زيادى به نگرانيها در خصوص توانايى رهبرى وى پايان داده خواهد شد. روزنامه «سووتن» چاپ ژوهانسبورگ در مقاله روز جمعه خود نوشت: مخالفتهاى داخلى با سياست خارجى دولت آقاى امبكى در قبال زيمبابوه بشدت بالا گرفته است و حزب كنگره ملى آفريقا و متحدانش به طور تلويحى خواستار انتقال قدرت در زيمبابوه هستند. اتحاديه كارگران آفريقاى جنوبى (كوساتو) ، حزب كمونيست و شاخه جوانان حزب كنگره ملى آفريقا، خواستار برسميت شناختن پيروزى «جنبش تغييرات دمكراتيك» به رهبرى «مورگان چانگيراى» در زيمبابوه هستند. «سووتن» مى نويسد: «آشكار است كه نيروهاى طرفدار زوما در حزب كنگره ملى آفريقا فرش (قدرت) را از زير پاى امبكى بيرون مى كشند و حزب كنترل اوضاع را بيشتر از گذشته در دست گرفته است.»
سووتن با اشاره به بخشى از بيانيه مشترك زوما و براون در لندن در خصوص اهميت همكاريهاى دو طرف براى «فائق آمدن بر چالشهاى احزاب مترقى» مى نويسد: «بدون ترديد، آنچه توجه براون را به زوما جلب كرده است، مواضع وى بر عليه رابرت موگابه است.» سووتن مى افزايد: «طولى نخواهد كشيد كه مرد قدرتمند هراره (موگابه) رنگ واقعى خود را نشان خواهد داد و به زوما پاسخ لازم را خواهد داد.» نشريه «دتايمز» چاپ آفريقاى جنوبى در همين باره نوشت: به نظر مى رسد زوما راه حلى به جز تشديد فشارها بر عليه دولت موگابه براى اعلام نتايج شمارش آراى انتخابات ۲۹مارس ندارد. «دتايمز» با اشاره به ترديدها درباره عمق ذكاوت سياست خارجى زوما مى افزايد: «با شكست ديپلماسى آرام امبكى در قبال زيمبابوه، منزوى كردن دولت موگابه و فشار اقتصادى، بهترين گزينه هايى هستند كه باقى مانده است. جاكوب زوما بخاطر تلاشهاى صلح جويانه اش در كشورهاى بحران زده آفريقا مانند بروندى، آنگولا و كنگو مورد احترام رهبران آفريقايى است، ولى موگابه رهبرى نيست كه زوما براحتى بتواند حريف او شود.

اين روزها سخنانى در قرقيزستان شنيده مى شود مبنى بر اينكه: «ما بايد حتما نوشتار خود را به زبان لاتين تغيير دهيم. ممكن است اين امر بلافاصله رخ ندهد اما طى ۱۰-۱۵ سال آينده بايد اين كار را انجام دهيم». به اعتقاد برخى از مسئولين كشورى اين مسأله به كشور كمك كرد كه سريعتر با جامعه جهانى همگرايى پيدا كند. به گزارش نووستى براى اولين بار آيده تغيير حروف به لاتين در سال ۱۹۹۰ مطرح شد. از آن زمان سياستمداران و رجال اجتماعى مختلف بارها اين مسأله را مطرح نموده اند. هر بار پيرامون اين ايده مباحث و ديالوگ هاى شديدى نيز رخ مى دهد. به گفته برخى از مقامات حروف لاتينى به قرقيزى ها كمك مى كند كه زبان انگليسى و كار با كامپيوتر را سريعتر فرا گيرند. مسئولين اين جمهورى در حين تغيير زبان نوشتارى خود بايد مسائل زيادى را حل كنند. از جمله آنها مى توان به تغيير همه شناسنامه ها، پاسپورت ها، تابلوى خيابان ها، تابلو موسسات و سازمان ها و فرم هاى مختلف ديگر اشاره كرد. به غير از اين بايد همه پول هاى در گردش كشور را نيز تغيير داد. از جمله سكه هاى جديدى كه امسال در قرقيزستان وارد بازار شده است. كشورهاى ازبكستان، تركمنستان و قزاقستان در خصوص اين مسأله تاكنون تصميم گرفته اند. در ازبكستان اين گونه تحولات در سطح دوره متوسطه باقى مانده است. به دانش آموزان خواندن و نوشتن زبان لاتين را مى آموزند اما در اين حال آنها قادر به مطالعه ادبيات ازبكستانى و روسى نيستند چونكه آنها به زبان روسى نوشته شده اند. در همين حال همه امور مانند گذشته به زبان روسى انجام مى شود و اسناد دولتى ترجمه نشده اند. تركمنستان نيز از اين بابت وضعيت بهترى ندارند. در زمان حكومت تركمن باشى فقيد، سطح سواد و آموزش در اين جمهورى به شدت كاهش يافت. در ضمن حروف انگليسى در يادگيرى زبان انگليسى هم تاكنون كمكى نكرده است. قزاقستان در موضوع تغيير حروف به طور جدى ترى برخورد كرده است و دولت اين كشور گروهى از دانشمندان خود را به تركيه اعزام نموده و در همين حال اعلام كرده است كه در كشور از سال ۲۰۱۰ تبديل زبان نوشتارى به زبان لاتين آغاز خواهد شد. براى تغيير كامل به ۱۵ سال زمان و بيش از ۳۰۰ ميليون دلار نياز است.
چه چيز در واقع در پشت ايده تغيير نوشتارى ايستاده است؟
به اعتقاد كارشناسان اين يك مسأله ژئوپليتيكى است. بى دليل نبوده كه دانشمندان قزاقستانى به تركيه اعزام شده اند. و همچنين سخنان «نظيم جعفروف» رئيس گروه كارى آذربايجان-تركيه در امور روابط بين پارلمانى در خصوص تمايل كشورها براى تبديل و تغيير نوشتارى خود به لاتين اتفاقى نيست. به گفته وى براى توسعه روابط و همكارى ميان ملل ترك زبان وجود يك زبان واحد لازم است. طى ۱۰ سال آينده روند تبديل زبان تركى به زبان واحد ملل ترك حل خواهد شد. و زبان لاتين مى تواند به ايجاد الفباى واحد ملل مستقل ترك زبان كمك كرده كه در ميان خود مى توانند با زبان تركى ارتباط داشته باشند. تبديل الفباى روسى به لاتين ارتباط كشورهاى آسياى ميانه با روسيه را تضعيف نموده و نفوذ تركيه و كشورهاى غربى در اين منطقه را تقويت خواهد نمود.