علاقه گاس ون سنت به سينماى جمع وجورتر، باعث شد كه كار براى استوديوهاى فيلمسازى را موقتاً كنار بگذارد و در سال ۲۰۰۲ فيلمى به نام «جرى» با حضور كيسى افلك و مت ديمون را در بيابان هاى آرژانتين، يوتا و نوادا بسازد. اين فيلم در جشنواره «سان دنس» براى نخستين بار اكران شد و با خط داستانى بى حادثه و فيلمبردارى درخشانى كه داشت، به همان اندازه كه تشويق شد، مورد انتقاد هم قرار گرفت. به گزارش ايسنا، «جرى» در مدت زمان معمول ۱۰۳ دقيقه به شيوه رنگى ساخته شده است؛ اين فيلم همچنين در مدت زمان ۱۰۵ دقيقه نيز در جشنواره فيلم بوينس آيرس آرژانتين به نمايش درآمده است. «جرى» به همراه دو فيلم ديگر گاس ون سنت به نام هاى «فيل» و «آخرين روزها» كه آن ها را بعد از اين فيلم ساخت، سه گانه اين كارگردان با موضوع مرگ را تكميل كرد. گاس ون سنت، فيلم «جرى» را بر اساس فيلمنامه اى از كيسى افلك و مت ديمون كارگردانى كرده است كه هر دو نويسنده، خود نيز در اين فيلم بازى كرده اند. كيسى افلك كه به عنوان بازيگر در عالم سينما شناخته مى شود و در ۲۴ فيلم از جمله سه گانه اوشن بازى كرده است، نگارش «جرى» را به عنوان تنها فيلمنامه خود به ثبت رسانده  است. مت ديمون هم بازيگرى مطرح است كه بر خلاف افلك پيش از نگارش متن فيلم «جرى» نيز در عرصه نويسندگى فعاليتى محدود داشته است. تنها فيلمنامه اى كه به غير از جرى از مت ديمون به ثبت رسيده، «بيل هانتينگ نابغه» است كه براى نگارش آن اسكار گرفت؛ او در اين فيلم كه آن هم توسط گاس ون سنت كارگردانى شده، بازى هم كرده است و اما داستان فيلم «جرى» درباره دو دوست است كه نام هر دو آن ها جرى است. دوستى اين دو مرد جوان زمانى مورد آزمون قرار مى گيرد كه بدون آب و غذا در صحرا همراه مى شوند؛ آن ها بايد با تلاش و كمك به يكديگر مسيرى طولانى را در بيابان بپيمايند تا راهى براى نجات پيدا كنند. فيلم گاس ون سنت با بودجه اى معادل سه ميليون و ۵۰۰ هزار دلار ساخته شد و در هفته نخست اكران در سينماهاى آمريكا بيش از ۲۶ هزار دلار فروش داشت. اين فيلم در هفته نخست اكران در سينماهاى انگليس نيز تنها سه هزار دلار فروخت. جرى درست در زمانى اكران شد كه ون سنت مشغول ساخت فيلم بعدى اش «فيل» بود. سينمايى «جرى» به مانند اغلب كارهاى گاس ون سنت در جشنواره هاى جهانى حضورى قابل توجه داشته است. اين فيلم به ترتيب در جشنواره هاى فيلم سان دنس، لوكارنو، تورنتو، ون كوور، اسلو، روتردام و بوينس آيرس به نمايش درآمده است. «جرى» در سال ۲۰۰۲ در جشنواره فيلم تورنتو برنده  جايزه  ويژه هيات داوران شده است. اين فيلم در لوكارنو نامزد دريافت جايزه بهترين كارگردانى بوده و در انجمن منتقدان نيويورك هم جايزه بهترين كارگردانى را دريافت كرده است. گاس گرين ون سنت جونيور، ۲۴ ژوئيه، ۱۹۵۲ متولد شد؛ او كارگردان، عكاس، موزيسين و نويسنده آمريكايى است. ون سنت بعد از مدتى زندگى در اروپا، به لس آنجلس رفت و بيشتر با هاليوود آشنا شد و توجه اش به لس آنجلس و مردم حاشيه آن جلب شد، به حدى كه بيشتر فيلم هاى بعدى اش را بر پايه زندگى اين افراد نوشت. او سپس به نيويورك رفت و فيلم «شب بد» را به صورت سياه و سفيد ساخت كه براى او در جشنواره ها شهرت زيادى به همراه آورد. «جرى» يك سال بعد در زمانى كه گاس ون سنت مشغول ساخت فيلم بعدى اش «فيل» بود اكران شد. او از سوى تهيه كننده فيلم، دايان كيتون، براى ساختن فيلمى در مورد حادثه كشتار دبيرستان كلمباين انتخاب شد و البته همين فيلم برايش نخل طلا و تنديس بهترين كارگردانى را به همراه داشت. گاس ون سنت فيلم «آخرين روزها» را نيز در ادامه «فيل» ساخت؛ فيلمى كه خود او از آن به عنوان آخرين قسمت از سه گانه مرگ ، بعد از «جرى» و «فيل» ياد مى كند.
ناگفته هاى فيلم
- سينمايى «جرى» بدون اين كه مشخص باشد در چه كمپانى ساخته مى شود، چه بازيگرانى در آن ايفاى نقش مى كنند و حتى چه كارگردانى اين فيلم را مى سازد ، كليد خورد. در اين بين حتى نام فيلم نيز مشخص نبود.
- اين فيلم از سوى يكى منتقدان فيلم در فرانسه و همچنين برنامه تلويزيونى «۲۴» در زمره ۱۰ فيلم برتر سال ۲۰۰۲ قرار گرفت.
- فيلم «جرى» در مدت زمان حدود ۱۰۰ دقيقه ساخته شده و داراى ۱۰۰ نما هم هست؛ بر اين اساس اينگونه نتيجه گيرى كرده اند كه مدت زمان هر نما از اين فيلم به طور متوسط ۶۰ ثانيه به طول انجاميده است.

ساخت فيلم تلويزيونى «شاه كليد» به كارگردانى سامان مقدم و تهيه كنندگى مجيد مظفرى براى پخش از شبكه يك آغاز شد و به مناسبت هفته حج روى آنتن مى رود. فيلمنامه اين فيلم را كه در هفته حج پخش مى شود را آرش قادرى نوشته و داستان درباره دزدى است كه بعد از سال ها توبه مى كند و پس از توبه متوجه مى شود خواهرش قصد ازدواج با سروان نيروى انتظامى را دارد. در «شاه كليد» مجيد مظفرى، بهاره رهنما و سيروس ابراهيم زاده به ايفاى نقش مى پردازند و ساير عوامل اين فيلم تلويزيونى عبارتند از مدير توليد: پيمان حميدى، مدير تصويربردارى: مرتضى غفورى، صدابردار: حسين عليزاده، طراح صحنه: پيام درى و طراح گريم: كيان اولادوطن.

پروژه علمى تخيلى «آواتار» جديد ترين فيلم «جيمز كامرون» در قالب «ايماكس» (قطع بزرگ) و به شكل «ترى دى» آماده نمايش مى شود. فيلم «آواتار» تركيبى از فيلم زنده و انيميشن است و توسط شركت فيلمسازى فوكس قرن بيستم به پخش مى رسد. ۱۸ دسامبر (اواخر آذر) سال ۲۰۰۹ ميلادى «آوا تار» نخستين نمايش جهانى خود را تجربه مى كند. داستان اين فيلم درباره يك تفنگدار دريايى سابق است كه به سياره اى دور اعزام شده و در آنجا براى حفظ و بقاى ساكنان كره زمين با موجودات آن منطقه وارد مبارزه شود. بازيگرانى چون «سام ورسينگتون»، «جيووانى ريبسى» و «مايكل رودريگوئز» دراين فيلم حضور دارند. «آواتار» در اساطير هندى به معناى «تجسد» و يكى از خدايان كهن و اسطوره اى منطقه به شمار مى رود.

بردن سيمرغ جشنواره فيلم فجر سالها از مهمترين انگيزه هاى فيلمسازان بوده، اما با افزايش تعداد آنها به ۴۰ به نظر مى رسد ديگر نتوان بردن سيمرغ را براى فيلمسازان رسيدن به قله دانست و همين ارزش و اعتبار جشنواره فجر را تحت الشعاع قرار مى دهد. به گزارش مهر، بر اساس مقررات بيست و هفتمين جشنواره فيلم فجر امسال ۴۰ سيمرغ بلورين به برگزيدگان اهدا مى شود. اين رويكرد از جشنواره پارسال ديده شد؛ جايزه بهترين فيلم از نگاه ملى در قالب سيمرغ زرين به «فرزند خاك» اهدا شد و اهداى پلاك طلايى به مستند «هفت رخ فرخ ايران» نشاندهنده تمايل مديران جشنواره به طولانى تر كردن فهرست جوايز بود. اين ديدگاه امسال به شكلى كاملا جدى نمود پيدا كرده است. با اعلام قوانين جشنواره فيلم فجر مشخص شد ۴۰ سيمرغ در جشنواره امسال اهدا خواهد شد و همين مسأله واكنش هايى را از سوى اهالى سينما در پى داشت. اغلب سينماگران معتقد بودند اين افزايش ها موجب كاهش ارزش و اعتبار جايزه جشنواره مى شود و برخى نيز آن را وسيله اى براى تقدير از تمام آثار خوب دانستند. تعداد سيمرغ هاى جشنواره فيلم فجر در سال ۸۷ نسبت به سال گذشته پنج عدد افزايش داشته است و در مورد بخش سينماى ايران نيز امسال ۱۰ سيمرغ بيشتر از ۱۰ سال قبل يعنى زمانى كه جشنواره فيلم فجر دوران اوج خود را سپرى مى كرد و ورود به آن اعتبارى براى سينماگران محسوب مى شد، اهدا مى شود. پنج سيمرغى كه به جشنواره بيست و هفتم اضافه شده در بخش هاى ويدئوسينما دو سيمرغ، فيلم اول و دوم يك سيمرغ و بخش مهمان دو سيمرغ است. ويدئوسينما امسال براى نخستين بار در جشنواره جاى گرفته و به نظر مى رسد لزوم ايجاد آن با افزايش تعداد فيلم هاى تلويزيونى كه در سال هاى اخير راهى جشنواره فيلم فجر مى شدند احساس شده است. قضاوت درباره اين فيلم ها كه در گذشته در كنار فيلم هاى سينمايى ارزيابى مى شدند رقابتى نابرابر بود كه به نظر با اختصاص بخشى مستقل به آن حركتى در جهت نظم دهى بيشتر به جشنواره است. اما اهداى همان سيمرغى كه به برترين فيلم بلند سينمايى تعلق مى گيرد به آثار اين بخش مسأله اى است كه مى تواند مورد بحث قرار بگيرد. در بخش مهمان نيز دو سيمرغ اهدا مى شود. بخش مهمان جشنواره فيلم فجر محلى براى نمايش فيلم هايى بوده كه يا به دليل مغايرت شرايط فيلم با قوانين بخش مسابقه يا مناسب نبودن كيفيت براى نمايش در اين بخش در بخشى جنبى پخش مى شدند. در سال هايى كه تعداد فيلم هاى قابل توجه سينماى ايران چندان زياد نيست، مديران جشنواره دو جايزه به آثار بخش مهمان اختصاص داده اند. نكته قابل توجه در اين بخش اهداى همان سيمرغ بلورين به برگزيده ها است و فردى كه فيلمش به بخش مسابقه جشنواره هم راه نيافته مى تواند سيمرغ بلورين بگيرد. ظاهرا تنها سيمرغى كه به درستى به جشنواره امسال اضافه شده سيمرغ بهترين فيلم دوم است كه زمينه كشف استعدادهاى جوان و تازه را فراهم مى كند و باعث مى شود فيلمساز با انگيزه بيشتر مسير خود را ادامه دهد. در شرايطى كه مديران جشنواره بيست و هفتم فيلم فجر به اين نتيجه رسيده اند كه بهتر است براى اعتلاى سينماى ايران تعداد سيمرغ ها را افزايش دهند، حدودا ۱۰ سال قبل اتفاقا براى رسيدن به همين هدف مديران جشنواره تعداد سيمرغ ها را كم كردند و در دوره هجدهم فقط يك سيمرغ در بخش صدا اهدا شد. در آن دوره تصميمى مبنى بر كاهش سيمرغ ها در بخش هايى كه مى توان به طور جمعى با ساير اجزا آن را مورد بررسى قرار داد اتخاذ شده بود. همچنين سيمرغ هاى بلورين بخش عكس، آنونس و پوستر نيز در مقطعى از ميان جوايز جشنواره فيلم فجر حذف شد. آزمايش آن سال ها چندان موفق نبود و در نتيجه روندى معكوس آغاز شد و آن هم افزايش سيمرغ ها بود. افزايش سيمرغ ها نيز در چند جنبه اتفاق افتاد. در يك بعد سيمرغ هايى كه در بخش هاى قديمى جشنواره اهدا مى شد افزايش يافت و در بعدى ديگر جشنواره فيلم فجر كه مسير تعريض خود را آغاز كرده بود، براى هويت بخشيدن به بخش هاى جديد نيازمند جايزه و سيمرغ بود و به اين شكل هم تعدادى سيمرغ جديد به جمع جوايز پيوستند. هر چند در دوره اى برخى با اضافه شدن بخش هاى تازه به جشنواره فيلم فجر از جمله معناگرا و مسابقه سينماى آسيا اعتراض كردند و اظهار داشتند كه رويكرد چاق كردن جشنواره موجب كاهش كيفيت آن خواهد شد، اما اين بخش ها در جشنواره ماندگار شدند و چنين مشاهده مى شود كه جشنواره فجر همچنان در اين جهت راه خود را ادامه مى دهد.

«از پاريس با عشق» جديدترين فيلم «پيرمورل» كه براساس فيلمنامه اى از «لوك بسون» و با حضور «جان تراولتا» مقابل دوربين رفته بود، آماده نمايش شد. «اندى هازاك» نيز «لوك بسون» را در نگارش فيلمنامه اين اثر يارى رسانده است. در اين تريلر علاوه بر تراولتا بازيگرانى چون «جاناتان رايس مايزر» بازيگر ايرلندى نيز به ايفاى نقش پرداخته اند. داستان فيلم در منطقه «مونتفرمى» واقع در حومه پاريس رخ مى دهد. جايى كه در سال ۲۰۰۵ مركز شورش هاى دانشجويى فرانسه بود. از پاريس با عشق درباره زندگى يك كارمند جوان سفارت آمريكا در پاريس و يك مأمور مخفى آمريكايى است كه در مأموريتى خطرناك در پاريس با يكديگر همراه مى شوند. اين پروژه سينمايى با بودجه اى بالغ بر ۵۶ ميليون دلار در فرانسه و ايتاليا به توليد رسيده است.

«كيسى افلك» و «جسيكا آلبا» در پروژه سينمايى «قاتل درون من» همبازى مى شوند. به گزارش ايسنا، اين فيلم توسط «مايكل وينتر باتوم» خالق آثارى چون «يك قلب استوار» كارگردانى مى شود. فيلمنامه «قاتل درون من» يك اثر اقتباسى و براساس نوولى از «جيم تامسون» به نگارش درمى آيد. داستان فيلم در غرب تگزاس روى مى دهد، جايى كه «لووفورد» (افلك) در شهرى كوچك زندگى مى كند، او در دام يك شبكه پيچيده جنايى افتاده و سعى دارد از اتهام يك قتل مبرا شود. فيلم «قاتل درون من» پيش تر در سال ۱۹۷۶ ميلادى با بازى «استيسى كيچ» و كارگردانى «بورت كندى» به روى پرده سينماها رفته است. «كيسى افلك» اخيرا ساخت فيلم «بچه رفته» را بر پرده سينماهاى جهان داشت. «اندرو ايتون» و «برادر فورد شلى» تهيه كنندگى فيلم «قاتل درون من» را برعهده خواهند داشت.