محمد چرمشير هويت بخشى به نمايشنامه هاى دينى را مهمترين كار نويسنده دانست و گفت: «با خود سانسورى هويت نمايشنامه هايمان را كمرنگ كرده ايم.» وى كه در سومين نشست پروژه چهار فصل تئاتر ايران با موضوع «درام نويسى دينى بر اساس مستندات تاريخى»، سخن مى گفت ادامه داد: «متن  هاى ما در كليه محورها و به خصوص محورهاى موضوعى مانند دفاع مقدس و دين خسته كننده و محافظه كارانه شده است. اين را بپذيريم كه متن  هايمان به شدت براى گرفتن مجوز اجرا نوشته شده اند .» وى افزود: «يك زمانى جسارت داشتيم ولى اكنون هدفمان از نوشتن هيچ چيزى نيست و بى هدف شده  ايم. لحن نمايشنامه هايمان سرشار از خواهش و ضعف شده است و در آن ديگر بيان تند و قدرتمند كه از زبان نمايشنامه انتظار مى رود خبرى نيست. امروز شوراى نظارت ما را متهم مى كند كه انديشه  اى در كارتان نيست، آيا اين بزرگترين هشدار به نمايشنامه نويس نيست كه به او بگويند متن تو فاقد انديشه است؟ » نويسنده نمايشنامه «قدم زدن روى ابر با چشمان بسته» همچنين خاطرنشان كرد: «من آمدم اين جا كه بگويم آيا ما نويسندگان حواسمان هست كه چقدر فرم و شكل را از دست داده ايم و آنها را از كارهايمان حذف كرده ايم و مدام حرف هايى را تكرار مى كنيم كه ملت برايش تره هم خورد نمى كند؟ !   » چرمشير با بيان اينكه حرفم تلخ است اما حقيقت است پس آنرا مى گويم تاكيد كرد: «مى خواهم بگويم ما در حوزه نمايشنامه نويسى دينى كار نكرده ايم، اگر هم كارى صورت داده ايم به شدت در انجام آن خود سانسور و محافظه كار بوده ايم و براى دانستن مطالعه نكرده ايم يا كمتر از مطالعه براى آموختن بهره گرفته ايم.» وى سفارش دهندگان را هم آنقدر كار نابلد دانست كه تنها شعار دادن را آموخته اند و گفت: «وقتى سفارش به فردى كه كار بلد نيست داده شود مساله صورت ديگرى مى يابد. متاسفانه سفارش دهندگان، افراد كاربلد را نمى شناسند و مدام مى خواهند اعمال نظر كنند. ما هم مجبوريم اثر را تعديل  كنيم و در نهايت اثرى كه تحويل داده مى شود از هويت نمايشى عارى است.» اين استاد دانشگاه،  سيستمى كه تئاتر آن دولتى است را سيستمى دانست كه نويسنگان فعال در آن در واقع براى سفارش كار مى كنند و تصريح كرد: « خطر اصلى وقتى است كه ما شروع مى كنيم به سانسور خودمان. من انتقادم اين است كه اگر ما در درام مذهبى صورت هاى متعالى پيدا نكرده ايم يكى از دليل  هايش همين خود سانسورى است.» وى در ادامه افزود: «فكر نمى  كنيم كدام موضوع ما را به سمت موضوعاتى بديع تر سوق مى دهد، به اين فكر مى كنيم كه كدام موضوع ما را وارد آن بازى مى كند. به همين دليل يكى دو موضوع بيشتر در كارهاى مان ديده نمى شود، چون فكر مى كنيم موضوعات ديگر با مشكل روبرو خواهد شد اصلا سراغ آنها نمى رويم.» چرمشير همچنين خاطرنشان كرد: «لحظه تلخ داستان اينجاست كه در اين خود سانسورى و نرفتن به سوى شكل ها و موضوعات جديد تا آن حد افراط كرده ايم كه ديگران ما را با موضوعى خاص كه مدام حول و حوش آن قلم مى زنيم مى شناسند.» نويسنده نمايشنامه «زمان سكوت براى زندگان» با تاكيد بر اين اصل كه ما هميشه در حال نوشتن سفارشات هستيم، گاه اين سفارشات به وضوح   پروژه اى   هستند و گاه از اجتماع سفارش مى شوند اظهار داشت: «تناقضات اين دو گونه سفارش نويسى هاى ما كاملا قابل رصد است. حتى در ارايه فرم  ها نيز يك شكل شده  ايم.» وى در ادامه افزود: «به فرم هاى يك شكل و عادى شده مى پردازيم و اگر چيز جديدى ببينيم آن را رد مى كنيم. رك بودن، ما را مى ترساند. ناخود آگاه چيزهايى را نهى مى كنيم كه مى تواند قابليت انتشار داشته باشد. در درام دينى هم اين وحشت وجود دارد.» چرمشير در پايان مشكلات نمايشنامه نويسى موضوعى را براى عموم نويسندگان مشترك دانست و گفت: «حفظ ارتباط با يكديگر ، پرهيز از غر زدن و به جا گذاشتن اثر براى نسل هاى آينده را به نويسندگان يادآورى مى كنم و بر اين نكته اصرار دارم كه فراموش نكنيم ما درام  نويسيم و در يك جهت خلاقانه حركت مى كنيم، حرف ما هم بايد مال امروز باشد و هم براى فردا و آيندگانش كه ميراث بران هنر ما هستند.»

كارگروه فانتزى و علمى تخيلى انجمن نويسندگان كودك و نوجوان، نشست بررسى «نسبت علم به تخيل در ادبيات فانتزى» را برگزار كرد. مهدى بليغ در اين نشست از نقش مهم داستان هاى علمى تخيلى در بارور ساختن انديشه كودكان و نوجوانان سخن گفت. در اين نشست مهدى بليغ با اشاره به تفاوت هاى تخيل و واقعيت گفت: «هر نويسنده با توجه به دانسته ها و اطلاعاتى كه از اطراف به دست مى آورد، ابتدا آن را در ذهن و انديشه خود پرورش داده و بعد با عبور از مرز واقعيت آن را به مخاطب ارائه مى دهد.» وى در ادامه به ويژگى كار يك نويسنده علمى تخيلى اشاره كرد و افزود: «نويسنده كتاب هاى علمى و تخيلى آنچه را نمى تواند به شكل كاربردى به مردم عرضه كند، در قالب داستان به آنها ارائه مى دهد. در حقيقت نويسنده علمى تخيلى ايده اى را كه در ذهن داشته مطرح مى كند؛ در حالى كه موظف نيست آن را عملى كند و نقش او تنها بيان ايده اى است كه مى تواند به طرحى عملى تبديل شود.» بليغ، منشا بسيارى از پديده هاى علمى را كتاب هاى علمى تخيلى دانست و افزود: «نويسنده در داستان، كاربردى را براى ايده اوليه خود در نظر گرفته و آن را معرفى مى كند. در اين گونه كتاب ها نويسنده انديشه اى را اختراع و معرفى كرده كه ممكن است به عنوان كليد به راه انداختن ذهن ديگران مورد استفاده قرار گيرد. شايد اين ارزشمندتر از اين باشد كه اختراعى با اتكا بر دانش موجود قابل استفاده، مطرح شود.» اين نويسنده با بيان اينكه ممكن است در داستان به تخيل بسيارى از افراد ناخنك زده شود، گفت: «شايد آنچه به واقعيت نزديك تر است، زودتر به نتيجه برسد؛ اما به نظر من مهم اين است كه بچه ها انديشه هايى دارند كه نمى توانند آنها را به راحتى بيان كنند؛ چون با مخالفت ديگران مواجه مى شوند. از سوى ديگر ما به عنوان بزرگ تر، نوشتن خلاقانه را هم به آنها نمى آموزيم تا با كمك آن نكاتى كه به ذهنشان رسيده را يادداشت كنند و در بزرگسالى آنها را كامل و كاربردى كرده يا به كار گيرند.» بليغ در ادامه با بيان اين كه گاه از ادبيات علمى تخيلى به عنوان ابزار استفاده مى شود، اظهار داشت: «اگر كمى زودتر بچه ها را با ويژگى هاى آثار علمى تخيلى و انديشيدن آشنا كنيم، دنيايى خارج از دنياى موجود را پيش چشم كودك قرار مى دهيم كه او بتواند در آن به هر جا مى خواهد برود و هرچه مى خواهد بگويد. به ويژه اگر نوشتن را ياد بگيرد، مى تواند اين انديشه ها را به يادداشت هايى تبديل كند كه ممكن است داستان نباشند، اما براى خودش مفيد است.»

آيينه هنر: داستان هاى كوتاه جلال آل احمد با عنوان «مجموعه حكايه ها» به خط سريليك در تاجيكستان منتشر شد. اين مجموعه توسط دل افروز اكرامى از فارسى به سريليك برگردانده شده است. ديد و بازديد، زيارت، گلدان چينى، تجهيز ملت، دره خزان زده، در راه چالوس، سه تار، بچه مردم، لاك صورتى، الگومارك و المكوس، نوبر توت فرنگى، دفترچه بيمه، عكاس بامعرفت، دزدزده، زن زيادى، گلدسته ها و فلك، چشم فرخنده، خواهرم و عنكبوت، از جمله داستان هاى كوتاه آل احمد است، كه در «مجموعه حكايه ها» آمده است. اين سومين كتاب از خانواده جلال آل احمد، بعد از «غروب جلال» و «سووشون» سيمين دانشور است، كه توسط همين نويسنده و محقق تاجيك به سريليك برگردان و منتشر شده است. بر اساس اين خبر، دل افروز اكرامى كه خود پرورش يافته مكتب داستان نويسى تاجيكى و فرزند جلال اكرامى- يكى از نويسندگان نامدار تاجيك و همسر محمدجان شكورى بخارايى- است، سال هاست زندگى خود را وقف معرفى ادبيات ايران به جامعه تاجيك كرده است.

جيمز پترسون- نويسنده معروف  آمريكايى- براى دومين سال متوالى محبوب ترين نويسنده در ميان مراجعه كنندگان به كتابخانه هاى انگلستان نام گرفت. كتاب هاى اين نويسنده داستان هاى جنايى به عنوان محبوب ترين نويسنده كتابخانه اى انگليس، در يك  سال، بيش از ۵/۱ ميليون بار از كتابخانه ها امانت گرفته شده اند. آثار جنايى پترسون كه بين جولاى  ۲۰۰۷ تا ژوئن  ۲۰۰۸ منتشر شده ، در سال گذشته ميلادى بيش از آثار هر نويسنده ديگرى در كتابخانه هاى انگلستان مورد مطالعه قرار گرفته اند. اين نويسنده خالق بيش از ۵۰ رمان است، كه بيش از  ۱۵۰ ميليون نسخه از كتاب هايش فروش جهانى داشته اند و در نيمه نخست امسال، چهار عنوان كتاب جديد ديگر از او منتشر خواهد شد. به گزارش روزنامه گاردين، دو رتبه بعدى اين فهرست هم نسبت به سال  ۲۰۰۸ بدون تغيير ماند و ژاكلين ويلسون- نويسنده كتاب هاى كودك- در رتبه دوم و ديسى ميدوز در رتبه سوم قرار گرفتند. نورا رابرتز- نويسنده آثار رمانتيك- نيز توانست در رتبه چهارم اين فهرست جاى بگيرد، كه طبق آمار، انگليسى ها بيش از يك ميليون نسخه از كتاب هاى او را از كتابخانه هاى اين كشور امانت گرفتند. فرانسسكا سيمون- خالق سرى كتاب هاى پرفروش «هنرى مخوف»- هم در رتبه پنجم قرار گرفته است. گزارش منتشرشده نشان مى دهد، بيشترين ميزان امانت يك كتاب در انگلستان در سال  ۲۰۰۸ به «هرى پاتر و قديسان مرگبار»، نوشته جى. كى. رولينگ مربوط بوده است. اين نويسنده ثروتمند در مكان چهل وسوم اين فهرست قرار دارد.

مشاور رئيس كتابخانه ملى از خريد بهترين كتابهاى روز دنيا در حوزه كودك و نوجوان توسط كتابخانه ملى خبر داد. مصطفى رحماندوست؛ نويسنده و شاعر ادبيات كودك و نوجوان؛ به مهر گفت: «كميته اى در كتابخانه ملى تشكيل شده است كه در تلاش است تا برگزيدگان ادبيات دنيا را انتخاب مى كنند تا اين كتابها خريدارى شوند.» وى در رابطه با معيارهاى انتخاب اين كتابها گفت: «كتابهايى كه در زمره پرفروش و پرطرفدارترين كتابهاى دنيا قرار گرفته اند در كنار كتابهايى كه موفق به دريافت جوايز مختلف شده اند در اولويت انتخاب اين كارشناسان قرار دارند.» مشاور رئيس كتابخانه ملى افزود: «اين كتابها پس از خريدارى در اختيار مراجعان قرار مى گيرند و مترجمان و تصويرگران مى توانند از آنها بهره بگيرند.» رحماندوست خاطرنشان كرد: «بخش كودك و نوجوان در كتابخانه ملى ۲ كاربرد دارد. بخش كاربردى كتابخانه براى مراجعه كنندگان متداول ماست كه همراه والدين خود از اين امكان استفاده مى كنند.» وى افزود: «برنامه بازديد از كتابخانه و جلسات قصه خوانى از ديگر برنامه هايى است كه در اين بازه زمانى براى كودكان و نوجوانان برگزار مى شود.» وى كاربرد بعدى بخش كودك و نوجوان كتابخانه ملى را كاربرد پژوهشى خواند و گفت: «نويسندگان و محققانى كه نياز به اصل كتاب يا مدركى در اين حوزه دارند با مراجعه به اين بخش مى توانند از اين منابع استفاده كنند چرا كه كتابخانه ملى بهترين منبع براى دسترسى به اين كتابها است.»

آيينه هنر: «كوچه عاشقى» جديدترين نمايش گروه تئاتر پرگار است كه به زودى به كارگردانى نصرا... قادرى در تماشاخانه سنگلج اجراى عمومى مى شود. « كوچه عاشقى»  نمايشى كمدى نوشته قادرى است كه با حدود ۴۰ بازيگر به زودى در نخستين جشنواره عدالت و اميد حضور مى يابد و پس از آن در هفته اول اسفندماه در سنگلج اجرا مى شود. محبوبه بيات، رضا مختارى، عزيز نقدى، جمشيد صفرى، زرى اماد، عبدالرضا فريدزاده، بهرام تشكر،  زهره پرتوى، حسين شمس، حامد منافى، على فرجام فر، وحيد جبارى و حسام منظور به همراه ۲۰ دانشجو بازيگران «كوچه عاشقى» هستند. از عوامل توليد نمايش مى توان به بهيه خوشنويسان طراح لباس، فرشاد منظوفى نيا طراح صحنه، مهرداد نصرتى آهنگساز و افسانه قلى زاده طراح گريم اشاره كرد.

محمد يعقوبى كه نمايش «خشكسالى و دروغ» را در بخش چشم انداز بيست وهفتمين جشنواره تئاتر فجر اجرا كرده بود، از زمان دقيق اجراى عمومى اين نمايش اظهار بى اطلاعى كرد. اين نمايشنامه نويس و كارگردان تئاتر به خبرگزارى دانشجويان، گفت: «هنوز زمان دقيق اجراى اين نمايش مشخص نشده است، اما در آخرين گفت وگويى كه با مديريت تئاترشهر داشتم اعلام كردند، نمايش اواخر شش ماهه نخست سال ۸۸ يعنى مرداد يا شهريورماه آينده اجرا مى شود.» نمايش جديد محمد يعقوبى درباره اتفاقاتى است كه براى يك وكيل دادگسترى رخ مى دهد. اين نمايش با حضور بازيگرانى همچون آيدا كيخايى، على سرابى، مهدى پاكدل و رويا دعوتى اجرا مى شود.

حميد پورآذرى كه مدتى است سرگرم آموزش تئاتر در فرهنگسراى بهمن است، از انجام توافقات اوليه براى اجراى نمايشى توسط هنرجويان اين فرهنگسرا خبر داد. اين كارگردان تئاتر به ايسنا، گفت: «صحبت هاى اوليه را با مديريت تئاتر فرهنگسرا انجام داده ام و توافقات اوليه هم صورت گرفته است و قرار است همكارى هاى لازم براى اجراى نمايش انجام شود.» او كه پيش از اين احتمال اجراى نمايش براساس «اديپ» خبر داده بود، يادآور شد: «هنوز هم در انديشه اجراى اين نمايش هستم البته «اديپى» كه ما اجرا مى كنيم، خلق دوباره اين نمايشنامه است و شكلى كاملا كارگاهى خواهد داشت، البته با توجه به امكاناتى كه داريم، ايده هايمان را پياده خواهيم كرد.»