Abrar Newspaper

آرى، بالاخره شب موعود فرا رسيد و مردى كه ديگر چيزى براى از دست دادن نداشت، بار ديگر به پراكندن اتهامات بى اساس به يكى ديگر از پايه هاى مسلم اين نظام پرداخت. و اين بار، از بدى بخت و از سياهى نيت، نام مردى را برد كه در انصاف، مردانگى و خوش نفسى اش هيچ دوست و دشمنى ترديد ندارد. آنچه چهارشنبه شب ديدم، باعث شد تا از روى تكليف، قلم به دست گيرم و مختصرا مطالبى را متذكر شوم: اول اينكه، مناظره اى كه مشاهده كرديم، مقابله متانت با بى ادبى بود كه خوشبختانه همه ملت ايران شاهد آن بودند. بى جهت نيست كه هر فرهيخته اى نسبت به آنچه از سوى اين مقام عالى رتبه (و تالى مرتبه) در عرصه بين المللى به نام ايران و ايرانى ارائه مى شود، ترديد مى كند. چرا كه زمانيكه شخصى جايگاه خود را به عنوان رياست جمهور، در كشور خود و در ميان هموطنانش، نمى شناسد، چگونه مى توان او را نسبت به يافتن جايگاه مناسب و در شأن خود در پهنه پيچيده بين المللى صالح دانست. دوم اينكه، اگر بنا باشد، به اميد جمع كردن راى عده اى ساده انديش كه تفاوت ميان اتهام و محكوميت را نمى دانند و اصول مسلم شرعى و حقوقى مانند اصل عدم و برائت را درك نمى كنند، آنچنان زنجير پاره كرد كه هيچ منطقى و متانتى نتواند جلودارتان باشد، ديگر چگونه و با چه ابزارى مى توان جلوى اين جريان كجرو و انحرافى را كه به نام دين تيشه به ريشه دين مى زند، گرفت!! سوم اينكه، جاى بسى تعجب است كه فردى در مناظره براى اولين بار نامش برده شد، تا زمانى كه مخالفتش با شما اعلام نشده بود، هيچ فساد مالى اى نداشت و امروز كه به تشخيص فردى و به دليل عدم وجود حجت شرعى، به بهاى سنگين، از حمايت شما دست كشيده است، يك شبه به مفسد اقتصادى تبديل شده. كسى كه خود را متولى شعور ملت ايران مى داند، بهتر است فراموش نكند كه همه ملت ايران شاهد بودند كه شما چگونه از بخشدارى به رياست جمهورى رسيديد!! پناه مى برم به خدا از شر اين مقام و اين ميز رياست، كه براى به دست آوردنش از هيچ اقدامى و لو دست و پا زدن زائد در مردابى كه به زودى، به يارى خدا و به همت ملت ايران، مى بلعدتان فروگذار نمى كنيد!! جناب آقاى احمدى نژاد! بهتر است بدانيد كه ايرانيان بيدار و ديندار، سالهاست كه فرق ميان خدمت و رخوت را مى دانند و دهقان فداكار را از چوپان دروغگو باز مى شناسند!! خدا را سپاس مى گوييم كه چهره اصلى شما در مقابل چشمان ملت نمايان شد!! بهتر است بدانيد كه، ديگر دورانى كه به قيمت ريختن آبروى نظام، بر اريكه قدرت تكيه زنيد و آراء ملت ايران را بخريد، به پايان رسيده است. همسفره شدن با آنانكه به دنبال فروريختن پايه هاى انقلاب و كشور هستند و هم پياله شدن با آنها كه آرزوى تزلزل اعتبار شخصيتهاى انقلابى اين ديار را دارند، براى اصولگرايانى كه ذره اى شبهه نسبت به حمايتشان از رقباى شما داشتند، حجت را تمام كرد. آرى، چندى است كه بى اختيار اين غزل خواجه حافظ بر زبانم جاريست: «ناموس عشق و رونق عشاق مى برند عيب جوان و سرزنش پير مى كنند تشويش وقت، پير مغان مى دهند باز اين سالكان نگر كه چه با پير مى كنند»