مينو نصرت حضور زنان را در ادبيات و شعر، حضورى پررنگ توصيف كرد. اين شاعره در ارزيابى شعر شاعران زن در چند دهه اخير، به ايسنا گفت: «انتظار مى رود حضور زنان در برابر اين همه ديوارهاى بى شمارى كه پيش روى آن ها گذاشته اند، چگونه باشد؟ با اين حال مى بينيم على رغم تمام محدوديت هايى كه در حوزه هاى مختلف هنر و اجتماع براى زنان وجود دارد، آن ها در حوزه ادبيات و شعر، حضورى پررنگ و متفاوت را به نسبت ديگر حوزه ها رقم زده اند.» او تصريح كرد: «به اعتقاد من، هرچند ادبيات كلاسيك ما در نسبت و پيوند جدى با حضور زنان تعريف نشده است و عموما تاريخى از مردان شاعر را مى بينيم، شاعران زن هم ناخودآگاه متأثر از آموزه هاى زيبايى شناختى و بلاغى ادبيات كلاسيك هستند و به نوعى اولين مواجهه هر شاعر با شعرگويى، در قالب غزل اتفاق مى افتد؛ اما از سويى، جامعه زنان شاعر نسبت به جريان هاى زيبا شناختى و ادبى شكل گرفته در جهان بى اعتنا نيستند. آن ها در زمينه خلاءهايى كه در ادبيات كلاسيك خود وجود دارد و نمى توانند به عنوان يك زن شاعر از آن نوع نگاه در ادبيات كلاسيك بهره بگيرند، از تجربه هاى زيبايى شناختى ادبيات جهان بهره مى برند. در واقع، با مطالعه شعر شاعران مدرن جهان دنبال راهى مى گردند كه از نقصان هاى موجود بيرون بروند.» به اعتقاد اين شاعره شعر زنان به سوى آزادى ميل دارد و شاعران زن با رقم زدن شعرشان در پى عبور از قيد وبندهايى هستند كه شرايط خاص اجتماعى و فرهنگى براى آن ها رقم زده است؛ به معنايى، شاعران زن بيش از هر شاعر ديگرى به  سوى آزادى ميل دارند كه اين آزادى در وهله نخست، رهايى از قيد وبندهاى ذهن و خلاصى پيدا كردن از ذهنيت هاست و به اعتقاد من، كار كلمه و شعر مى تواند گره هاى روانى و بيان شاعر را برطرف كند و در نهايت، نتيجه اين مى شود كه شاعر در پى رقم زدن خويش و فهم ذهنيت و رهاشدن از قيد وبندهايى كه او را دچار كرده است، راه خوب نوشتن را دنبال مى كند. او در ادامه خاطرنشان كرد: «شما فروغ فرخزاد را در نظر بگيريد. فروغ دختر خانواده ا ى ايرانى است كه در بين بى شمار خواهران و برادرانى كه دارد، تنها اوست كه جسارت مى ورزد و بسيارى ديوارها و پرده ها را به كنار مى زند؛ هرچند در ادامه زندگى، هزينه سنگين شماتت ها و ملامت ها، توهين ها و تحقيرها را متحمل مى شود؛ اما با حركت شجاعانه خود راه به جهان ديگرى در پيش  روى ادبيات زنان باز مى كند. در حالى كه ديگر خواهران فروغ در جامعه ايرانى نيز مى بايست همپاى او حركت مى كردند و جريانى وسيع را شكل مى دادند، به واسطه هزينه هاى سنگينى كه اين كنش داشت، محافظه كار و سرخورده شدند. اگر ديگر زنان مانند فروغ جاى هراس، شجاعت را آموخته بودند، شايد الان روزگار ادبيات و شاعران ما اين طور نبود.» نصرت معتقد است:  «با رويكرد هاى فمينيستى به سراغ شعر زنان رفتن عملا راه به جايى نمى برد، به جز اين كه بر گستره اختلاف ها دامن مى زند و دو نيمى كه يك پيكر را تشكيل مى دهند، هر روز دورافتاده تر از هم زندگى مى كنند.» او افزود: «به اعتقاد من، ادبيات امكانى گسترده پيش  روى ماست كه ما با عبور از نگاه هاى جنسيتى به درك و دريافتى انسانى از كنش هاى يكديگر برسيم. در واقع، شاعران و نويسندگان يكى چند گام از روانكاوان جلوترند و ما با اين امكانى كه داريم، بايد در مسير فهم ديگرى گام برداريم. در واقع هنر شعر ما را روانكاوى مى كند. شعر خود را به ما نشان داد، خواب مان را آشفته كرد و براى بزرگ كردنش شب هاى زيادى بيدار مانديم. حالا وقتى است كه با شعر هاى مان بزرگ شويم و اين اتفاق اگر در شاعران رخ بدهد، فردا روشن تر از امروز مى توانيم حرف بزنيم.» مينو نصرت متولد اسفند سال ۱۳۳۵ در خامنه، از ۳۰ سالگى به شاعرى پرداخته است. تحصيلاتش را در رشته جغرافياى دانشگاه تهران به انجام رسانده و به قلم او تاكنون، مجموعه هاى شعر «حوا صدايم مى زنند، نام من ليلى است» و «برهوت كاهى رنگ» منتشرشده است.

رئيس انجمن جامعه شناسى ايران گفت: «پيچيدگى روزافزون مباحث اجتماعى و فرهنگى، نياز به مطالعات بين رشته اى را افزايش مى دهد.» ناصر فكوهى در مورد ضرورتهاى مطالعات ميان رشته اى اظهار داشت: «مهمترين ضرورتى كه مى توان از آن سخن گفت، پيچيدگى روزافزون سيستمهاى اجتماعى در همه ابعاد آنها و در كلى ترين مفهومى است كه از اين واژه مى توان درك كرد.» وى افزود: «اين سيستم هاى مختلف امروز چنان به هم پيوند خورده اند كه هر گونه صحبت كردن مجزا از آنها به نوعى اشتباه پايه اى و خطرناك و به توهماتى كاملا بى ريشه و آسيب زا دامن مى زنند. جهانى شدن خود در روندى كه در حال حاضر دارد و چندان مورد پذيرش ما نيست، اما در هر روند ديگرى كه داشته باشد، از جمله در آنچه به وسيله مخالفان كنونى اش مطرح مى شود، جز به ادغام و در هم تنيده شدن سيستم هاى اجتماعى و فرهنگهاى گوناگون نمى تواند راهى داشته باشد. همين امر نيز سبب مى شود كه نياز به مطالعات بين رشته اى افزايش يابد. زيرا تنها اين گونه مطالعات شناخت و درك جهان واقعى كنونى را ممكن كرده و به ما امكان مى دهند بتوانيم با آن وارد تعامل شده و از منافع خود در آن دفاع كنيم.» استاد جامعه شناسى دانشگاه علوم اجتماعى تهران مهمترين مطالعات ميان رشته اى در حوزه علوم اجتماعى و انسانى را چنين تعريف كرد: «بايد به اين نكته اساسى اشاره كرد كه تقريبا تمام علوم اجتماعى و انسانى در طول بيست سال گذشته به سوى مطالعات بين رشته اى پيش رفته اند و در پژوهشهاى خود نه فقط به بعد اصلى مورد مطالعه خويش بلكه به ساير ابعاد پديده نيز توجه مى كنند. بلكه ما رشته هايى چون «مطالعات فرهنگى» و شاخه هاى متعددى از رشته هاى علوم اجتماعى داريم كه عموما با واژه «مطالعات» شروع مى شوند، نظير «مطالعات جوانان»، «مطالعات زنان»، كه بنا بر تعريف، مطالعات بين رشته اى هستند.» فكوهى در پاسخ به اين سوال كه آيا مطالعات ميان رشته اى مى توانند تا حدى به مشكل تخصص در جهان ما پاسخ دهند، به مهر گفت: «اين يك تناقض اساسى است كه ريشه آن لزوما به جهان امروز باز نمى گردد و مى توان آن را تا يونان باستان به عقب بازگرداند. شكى نيست كه «تخصص» سبب مى شود ما در موضوع مورد مطالعه به ژرفناى بيشترى برسيم.» اين نويسنده يادآور شد: «بين رشته اى بودن و جامع نگريستن، هر چند موقعيت كار ما را مشكل تر مى كند، بايد در كنار علوم تخصصى وجود داشته باشد تا بتواند براى پيشرفت هاى آن علوم كاربردهاى مناسب بيابد و آنها را كنترل كند و از طرف ديگر در امورى اساسى براى هر سيستمى همچون سياست گذارى ها و كنترل اخلاقى جامعه مؤثر باشد.»

بزرگ ترين جشن ادبيات قاره اروپا موسوم به «ليت كولوگنى» در دهمين دوره برگزارى خود از ۱۰ تا ۲۰ مارس ۲۰۱۰ (۲۰ تا ۲۹ اسفند) در شهر كلن شاهد حضور نويسندگان بزرگ و نام آور از كشورهاى مختلف جهان است. به گزارش خبرگزارى كتاب، «هرتا مولر» نويسنده برنده نوبل ،۲۰۰۹ «نيك هورنبى»، «زيگفريد لنتس»، «مارتين والسر»، «مارگارت آتوود»،«مارتن تى هارت»، «فرانك شتزينگ» و «هنينگ مانكل» از جمله نويسندگان دعوت شده به اين جشن ادبيات هستند. «راجر ويلمسن» مجرى و روزنامه نگار در جريان اعلام برنامه هاى اين جشن ادبيات در موزه شهر كلن اظهار داشت: «من بخش مهمى از تجسم خود را مديون ادبيات كلنى هستم.» وى اين بار به معرفى فن شعر در دوره باروك مى پردازد. دور پيشين اين جشن حدود ۶۵ هزار بازديد كننده داشت كه از اين تعداد ۱۵ هزار نفر كودكان و نوجوانانى بودند كه در برنامه كتابخوانان نوجوان شركت كردند. اما مقامات براى سال ۲۰۱۰ در حدود ۱۷۵ برنامه پيش بينى كرده اند كه بيشتر از برنامه هاى سال ۲۰۰۹ است. هر سال نقاط مختلف شهر كلن آلمان درگير اين فستيوال ادبى حيرت آور مى شود و همه در كشتى، ايستگاه هاى پليس، مدارس، مراكز تئاتر و سينما، مراكز هنرى، موزه ها، كليساها، دانشگاه ها، بنگاه هاى رهن و حتى باغ وحش ها براى خواندن كتاب بسيج مى شوند. تخصص فستيوال ادبيات كلن در اين است كه نويسندگان متفاوت را گردهم مى آورد تا در مورد موضوعات جارى به بحث بپردازند. همچنين يكى از موضوع هاى اين فستيوال «ماشين هاى همه كشورها، براى خودتان متحد شويد» است و درباره اينكه حدود ۷۰ درصدخسارات وارد شده به كامپيوترها به بدرفتارى انسان ها با رايانه ها برمى گردد. «گوتز آلسمن» آقاى مجله هاى دهه ۵۰ نيز يك نوع ادبى را كه به مدت طولانى به دست فراموشى سپرده شده بود، كشف كرده و در اين جشن ارائه مى كند.

كتابخانه بريتانيا آرشيو ديجيتالى خود را با بيش از ۱۵۰ ميليون اثر كامل مى كند. به گزارش مهر به نقل از گاردين، هدف از اين كار دسترسى بيشتر عموم مردم به صورت آنلاين به گنجينه عظيم فرهنگى عنوان شده  است. اين آرشيو مشترك از ۱۵۰ ميليون اثر صوتى كه از ۲۵۰ سال گذشته در كتابخانه بريتانيا جمع آورى شده به علاوه يك ميليون ساعت برنامه هاى شبكه  راديو تلويزيونى بى بى سى از سال ۱۹۲۲ تشكيل شده  است. كتابخانه بريتانيا در پروژه اى مشترك با بى بى سى اين پروژه را به سرانجام مى رساند. همكاريهاى به توافق رسيده شامل مسائل حقوقى، توزيع محتواى بايگانى، مسائل فنى ديجيتالى كردن و ذخيره آثار خواهد بود. بنا به گفته مديران اين دو نهاد، از طريق اين تفاهمنامه شرايط ايجاد مدلى كه به بهترين روشها به مخاطبان خصوصاً پژوهشگران اجازه دهد تا از اين فرصت بزرگ استفاده كنند فراهم مى شود.

قديمى ترين كتاب اسكاتلند كه يك كتاب سرود مذهبى جيبى است و سال ها در زيرزمين كتابخانه يك دانشگاه در اسكاتلند نگهدارى مى شد، براى نخستين بار در ۴۰ سال گذشته در معرض ديد عموم قرار گرفت. به گزارش خبرگزارى كتاب به نقل از نيو اسكاتزمن، اين كتاب، دست نوشته اى مشتمل برمجموعه اى از سرودهاى مذهبى است كه گوشه هاى آن به تذهيب مزين شده است. گفته مى شود اين كتاب جيبى متعلق به قرن ۱۱ است و توسط راهبان جزيره ايونا با دست نوشته شده و هزينه آن را نيز يكى از اشراف وثروتمندان اين منطقه پرداخت كرده است. در تذهيب اين اثر گرانبها، رنگ هاى سبز، قرمز، بنفش و طلايى ديده مى شود و نوشته ها نيز كاملا سالم و بى عيب باقى مانده اند و مى توان متن لاتين آن را به راحتى خواند. اين كتاب از ابتداى قرن هفدهم در مجموعه اى خاص در كتابخانه ملى اسكاتلند واقع در ادينبورگ نگهدارى مى شود و از سال ۱۹۶۷ تاكنون در معرض ديد عموم نبوده است. اين اثر هم اكنون يكى از شاهكارهاى نمايشگاه جواهرات ادبى است. «جوزف مارشال» كتابدار بخش كتاب هاى ناياب دانشگاه ادينبورگ در اين زمينه گفت: «اين كتاب يك شاهكار است و نمى توان قيمت واقعى آن را تعيين كرد. به هرحال وجود چنين آثار گرانبهايى براى ادينبورگ كه شهر ادبى يونسكو نام گرفته، بسيار مسرت بخش است و اين نمايشگاه مى تواند جمعيت زيادى را به اين منطقه بكشاند.» در اين نمايشگاه كه تا ۱۴ مارس (۱۸ اسفند) ادامه دارد، يك نسخه از «رومئو و ژوليت» مربوط به زمان شكسپير كه نخستين كتابى است كه به زبان گاليك چاپ شده، نيز به نمايش گذاشته شده است. نسخه اى دست نويس و مزين به تذهيب از آثار «ويرژيل» شاعر رومانيايى كه در قرن ۱۵ در پاريس نگاشته شده، نيز از ديگر آثارى است كه در معرض ديد علاقه مندان قرار گرفته است.

آيينه هنر: با پايان نمايشگاه مجسمه شاگردان پرويز تناولى، خانه هنر خود را براى برگزارى اولين نمايشگاه عكس  با عنوان «سياه  و سفيد» آماده مى كند. خانه هنر از روز جمعه ـ۲۷ آذرماه ـ به مدت دو هفته به آثار هنرمندان عكاس اختصاص مى يابد. در اين نمايشگاه عكس كه همه آثار سياه و سفيد هستند، ۸۳ هنرمند آثار خود را ارائه كرده اند.

آيينه هنر: گروه پژوهشى هنر تطبيقى فرهنگستان هنر، «طاق بستان» را با رويكردهاى متفاوت مورد بررسى قرار مى دهد. مطالعات تطبيقى هنر (۲) «طاق بستان » عنوان هم انديشى است كه مباحثى چون «اسطوره شناسى»، «آيكونوگرافى»، تاريخى، بينامتنى و... را مورد بررسى قرار مى دهد. اين هم انديشى توسط گروه پژوهشى هنر تطبيقى فرهنگستان هنر و با همكارى گروه تاريخ هنر پژوهشكده هنر و دانشگاه آزاد اسلامى واحد كرمانشاه برگزار مى شود. «من برتر در نقوش برجسته طاق بستان، مطالعه درون تطبيقى و برون تطبيقى » از بهمن نامور مطلق، « خسرو و شبديز در طاق بستان » از غلامعلى حاتم، « بررسى موردى، نقش نگاره تاجگذارى شاپور دوم در طاق بستان » از حسن بلخارى، « نقد اسطوره اى نقش حلقه ستانى اردشير دوم از اهورا مزدا » از بهناز عبدالهيان، « نگار كنده هاى طاق بزرگ بستان خسرو پرويز، اردشير سوم يا پيروز اول؟ » از سيدرسول موسوى حاجى، « تحليل آيكونو گرافيك نگاره هاى طاق بستان » از ناهيد عبدى، « نقش نمادين آب در حجارى هاى طاق بستان » از جلال الدين كاشفى و « شكار و شكارگران هميشه پيروز در هنر ساسانى » از حميدرضا محبى، مقالاتى هستند كه در اين هم انديشى، ارائه خواهند شد. اين هم انديشى پنجشنبه، ۲۶ آذر، از ساعت ۱۰ صبح در دانشگاه آزاد واحد كرمانشاه با حضور كيوان قدرتى رئيس اين دانشگاه برگزار مى شود.

آيينه هنر: نمايشگاه نقاشى و ويدئو آرت «پروانه اعتمادى» با عنوان «يكى بود يكى نبود ۲» بعد از شش سال از مجموعه اول اين هنرمند در گالرى ماه برپا مى شود. پروانه اعتمادى مجموعه اول «يكى بود، يكى نبود» را اسفند ماه سال ۸۲ با تركيبى از ۲۱ كار ديجيتال در گالرى گلستان رونمايى كرد. حالا بعد از شش سال وقفه اعتمادى مجموعه دوم «يكى بود يكى نبود» را با تركيبى از نقاشى و ويدئو آرت در گالرى ماه رونمايى خواهد كرد. هر تجربه نمايشگاهى اعتمادى همچون شروع تازه اى است. تنوع نمايشگاه ها و دوره هاى گوناگون آثارش، حكايت از حرف تازه اى دارد. گفتنى است؛ اين نمايشگاه روز جمعه - ۲۷ آذر از ساعت ۱۶ تا ۲۱ افتتاح مى شود و تا ۱۶ دى ماه ادامه دارد. علاقه مندان مى توانند در ساير روزها به جز يكشنبه ها از ساعت ۱۵ تا ۱۹ از اين آثار به نشانى تهران، خيابان آفريقا، بلوار گلستان، شماره ۸۹ ديدن كنند.

آيينه هنر: دبير ششمين همايش آئين هاى عاشورايى نگاه پژوهش محورمبتنى بر پژوهش هاى نظرى و كاربردى را ويژگى اين دوره ذكر كرد. رحمت امينى با اشاره به نگاه پژوهش محور مبتنى بر پژوهش هاى نظرى و كاربردى به عنوان ويژگى همايش گفت: «تلاش كرديم نيروهاى دانشگاهى با ايده هايى نو وارد عرصه شوند و نمايش هاى صحنه اى همايش را به دو بخش تجربى و تاريخى تقسيم كرديم.» وى درباره اجراى عمومى آثار جشنواره گفت:«نمايش هاى تهرانى از اول تا آخر دى ماه اجراى عمومى خواهند داشت. دو نمايش درسنگلج، يك نمايش در تالار مولوى و اگر به توافق برسيم يك نمايش در خانه نمايش و يك نمايش در تماشاخانه ايرانشهر اجرا مى شود. روزهاى هفتم و هشتم دى ماه نيز سمينارى پژوهشى برگزار مى كنيم. به دليل سرماى زمستان بخش نمايش هاى آئينى را در سالن اصلى تئاتر شهر اجرا مى كنيم و اين بخش در دانشگاه تهران و دانشكده هنر و معمارى نيز اجرا مى شود.» دبير ششمين همايش آئين هاى عاشورايى درباره حضور اساتيد و بخش ويژه همايش گفت: «در اين دوره دو اثر از محمودرضا رحيمى و روزبه حسينى به صحنه مى روند و نمايش «در قاب ماه» حسين مسافرآستانه نيز در تالار وحدت اجرا مى شود.» ششمين همايش سراسرى آئين هاى عاشورايى از ۹ تا ۱۲ دى ماه در گرگان و تهران برگزار مى شود. على نصيريان، سعيد كشن فلاح و حميدرضا افشار هيأت داوران اين دوره از همايش هستند.