فصل ديوانه كننده ۲۰۰۴-۲۰۰۳ ليگ قهرمانان اروپا به مراحل حساسى رسيده بود. «موناكو»ى كوچك بايد پنجه در پنجه رئال مادريد بزرگ مى انداخت. قرمز و سفيدهاى مونت كارلو از مورينتس، بازيكن سابق رئال مادريد انتظار معجزه داشتند. او در برنابئو نامهربانى هاى زيادى را تحمل كرد اما عاقبت در دقايق پايانى بازى دور رفت مرحله يك چهارم نهايى ليگ قهرمانان انتقام گرفت و آخرين گل بازى منجر به شكست ۴ بر ۲ ميهمان مقابل ميزبان را به ثمر رساند. نوع خاص شادى پس از گل فرناندو نه تنها سكونشينان را ناراحت نكرد بلكه باعث شد آنها به افتخار ستاره سابق خود از جاى خود برخاسته و براى وى كف بزنند. بازى برگشت حكايت ويژه اى داشت. مورينتس در منگنه سؤالات خبرنگاران، نامهربان شد و اعلام كرد در ورزشگاه «لويى دوم» ( استاديوم اختصاصى موناكو) جواب جفاى رؤساى تيم اسپانيايى را خواهد داد. جنگ روانى «فرناندو» قابل انتظار نبود و سران رئال مادريد نتوانستند جواب مناسبى بيابند گاهى اوقات نقل قول ها خيلى جلوتر از اتفاقات، حادثه را رقم مى زنند. در عرصه توپ گرد جايى كه هر گل باعث شكل گيرى حرف و حديث هاى زيادى مى شود، صحبت ها و به عبارت بهتر كركرى هاى قبل و بعد از پايان بازى بر جذابيت هاى زيباترين ورزش دنيا مى افزايد. در پايان دور رفت مرحله يك چهارم نهايى ليگ قهرمانان اروپا فرصت مناسبى ايجاد شد تا به خاطرات نقبى بزنيم و از دل آنها تأثير ماندگار يك سخن حتى نسنجيده را استخراج كنيم. آنچه مى خوانيد تمام كركرى هايى است كه بازيكنان حاضر در مراحل پايانى ادوار اخير ليگ قهرمانان به راه انداخته اند.
پسر بى شخصيت
حسن صالى حميدزيچ، بازيكن وقت بايرن مونيخ گويى سال ها در انتظار رويارويى با ستارگان يك تيم بزرگ بود كه آنگونه درست قبل از بازى دور برگشت مرحله يك چهارم نهايى فصل ۲۰۰۲- ۲۰۰۱ مقابل رئال مادريد از خود بى خود شد و سخنان زشتى را بر زبان آورد. شايد هم برترى خفيف بايرن در بازى رفت اعصاب «حسن» را به هم ريخته بود. به هر حال او شب قبل از جدال بزرگ برنابئو اعلام كرد سفيدپوشان اسپانيا در صورت تحت فشار قرار گرفتن اختيار بدن خود را نيز از دست خواهند داد. اين توهين آشكار دليل انتخاب لقب بارزو (اصطلاحى به معناى پسر بچه بى شخصيت) براى او را نمايان كرد. آتش خشم دوستداران رقيب، سر و صورت او را نشانه رفت و عاقبت آن اتفاقى كه نبايد روى مى داد، به وقوع پيوست. سكونشينان برنابئو خسته و عصبانى از عدم گلزنى تيمشان، هنگام نواختن ضربه كرنر از سوى حميدزيچ فرصت عقده گشايى يافتند و با هر آنچه دم دستشان بود از بازيكن مؤثر اهل بوسنى پذيرايى كردند. حتى اشتفان افنبرگ هم از لطف آنها بى نصيب نماند. تحريكات طرفداران رئال مادريد نتيجه بخش بود و سرانجام سولارى و گوتى از آب گل آلود ماهى صعود را گرفتند. «بارزو» هيچ حرفى براى گفتن نداشت. بايرن مونيخ در مجموع ۲ بازى رفت و برگشت با نتيجه ۳ بر ۲ مغلوب رقيب شد و در سوى مقابل تيم محبوب پايتخت اسپانيا رفت تا در پايان اولين ال كلاسيكوى رقابت هاى اروپايى، بارسا را حذف كند. لوركوزن كوچك هم رقيب دارودسته دل بوسكه نشد و به اين ترتيب نهمين قهرمانى قوهاى سپيد در ليگ اروپا شكل گرفت. «حسن صالى حميدزيچ» چه شد؟ او چندين سال ديگر براى رقيبان بايرن كركرى خواند اما كم كم افت كرد. او اكنون در يوونتوس به دنبال محو لقب آقاى بى شخصيت است و شايد سرانجام بتواند احترام فوتبالدوستان را جلب كند؛ البته اگر احساساتى نشود و براى دوستان خود در تيم رقيب كركرى نخواند!
مرد مبارزه
خوان گاسپارت، رئيس سابق بارسلونا ظاهراً مدير نالايقى بود اما هنگام كرى خواندن براى سفيدپوشان سلطنتى فوتبال اسپانيا، سلطان بلامنازع برهم زدن جو فوتبال اروپا نام مى گرفت. بازيكنان رئال مادريد تصور نمى كردند پس از بستن دهان «حميدزيچ» با صخره سخت ترى مواجه شوند. گاسپارت، خوش خيال هاى ديار ماتادورها را از خواب بيدار كرد و به آنها يك كابوس بزرگ هديه داد. گفته مى شود در ضيافت شام سران ۲ تيم قبل از بازى مرحله نيمه نهايى فصل ۲۰۰۲-۲۰۰۱ ليگ قهرمانان، خوان گاسپارت در حالى كه بشدت مى لرزيد ابراز اميدوارى كرد از اين پس نام تيم رقيب در قبرستان هاى كاستيل شنيده شود، نه در بزرگترين عرصه هاى توپ گرد. اظهارات او موجى از جنجال ها را به وجود آورد.
|
|
|
روزنامه هاى اسپانيايى، خوان را زير تازيانه انتقادات له كردند اما كسى نپرسيد دليل تنفر شديد او از پرافتخارترين باشگاه اروپا چيست. فقط هنگام رجوع به كتاب زندگينامه گاسپارت متوجه شديم او يك كاتالانى اصيل و پيرو فلسفه جدايى اين ايالت از اسپانيا است. موضوع جالب تر تماشاى نام چند تن از نزديكترين اقوام او در جمع كشته هاى جنگ داخلى اسپانيا بود. خب! با چنين تفاسيرى آيا بايد منتظر عكس العمل ديگرى از سوى او بوديم؟ گاسپارت به طبيعى ترين شكل ممكن احساسات خود را بروز داد. درست مانند چارلى ركساچ، مربى وقت كاتالان ها.
گلوله آتشين
بله! چارلى يا همان كارلوس ركساچ در ميان ناباورى همگان بارسا را تا مرحله نيمه نهايى فصل ۲۰۰۲-۲۰۰۱ ليگ قهرمانان بالا آورد. اوضاع تيم او در لاليگا چندان جالب توجه نبود و به اين ترتيب كاتالان ها فقط به رقابت هاى اروپايى توجه داشتند. جدال مقابل رئال مادريد رقابت مرگ و زندگى نام گرفت. ركساچ، استاد جنگ هاى روانى محسوب مى شد و براى اثبات توانايى هاى خود در اين عرصه مجبور شد چند كتاب تاريخى را خريدارى كند. او از لابه لاى متن ها حاشيه هاى جالبى پيدا كرد. يكى از اظهارات تاريخى او قبل از جدال دور رفت رقباى ديرينه، نتيجه همين كنجكاوى بود. او با اعلام اينكه مؤسسان رئال مادريد عده اى خياط كاتالانى بودند، قلب و تاريخ سفيدپوشان را نشانه رفت. نوبت به روزنامه هاى پرتعداد هوادار بارسا رسيد تا اظهارات چارلى را تأييد كنند. آن مقطع در روزنامه هايى مانند «ال موندو دپورتيوو» هيچ ستونى براى گوشزد كردن ضعف هاى تاكتيكى بازيكنان گرانقيمت بارسا وجود نداشت و در سوى مقابل نقد! صحبت هاى جنجالى ركساچ از در و ديوار اين روزنامه بالا مى رفت! بخشى از سنت كاتالان ها حرافى است؛ مى خواهد درون ميدان باشد يا خارج از مستطيل سبز.
انتقام و ديگر هيچ
فصل ديوانه كننده ۲۰۰۴-۲۰۰۳ ليگ قهرمانان اروپا به مراحل حساسى رسيده بود.« موناكو»ى كوچك بايد پنجه در پنجه رئال مادريد بزرگ مى انداخت. قرمز و سفيدهاى مونت كارلو از مورينتس، بازيكن سابق رئال مادريد انتظار معجزه داشتند. او در برنابئو نامهربانى هاى زيادى را تحمل كرد اما عاقبت در دقايق پايانى بازى دور رفت مرحله يك چهارم نهايى ليگ قهرمانان انتقام گرفت و آخرين گل بازى منجر به شكست ۴ بر ۲ ميهمان مقابل ميزبان را به ثمر رساند. نوع خاص شادى پس از گل فرناندو نه تنها سكونشينان را ناراحت نكرد بلكه باعث شد آنها به افتخار ستاره سابق خود از جاى خود برخاسته و براى وى كف بزنند. بازى برگشت حكايت ويژه اى داشت. مورينتس در منگنه سؤالات خبرنگاران، نامهربان شد و اعلام كرد در ورزشگاه «لويى دوم» ( استاديوم اختصاصى موناكو) جواب جفاى رؤساى تيم اسپانيايى را خواهد داد. جنگ روانى «فرناندو» قابل انتظار نبود و سران رئال مادريد نتوانستند جواب مناسبى بيابند. در اين شرايط مورينتس در دقايق ميانى نيمه دوم ادعاهاى خود را ثابت كرد و با به ثمر رساندن يك گل زيبا زمينه ساز سقوط مردان «فلورنتينو پرز» شد. برترى ۳ بريك موناكو در بازى برگشت به معناى شكل گيرى تساوى ۵ بر ۵ در مجموع ۲ رقابت بود. زهر گل هاى مهاجم فعلى والنسيا بيشتر بود و به همين دليل باشگاه فرانسوى به دليل آنچه «فاكتور گل زده بيشتر در خانه حريف» ناميده مى شد، ناباورانه جشن صعود برپا كرد.مورينتس آنچنان زخم خورده بود كه حتى پس از پايان پروژه انتقام هم دست از سر رئالى ها برنداشت. او همچنان كركرى مى خواند و كلمات جديدى را به فرهنگ لغات فوتبال اسپانيا مى افزود. موناكو به لطف گل هاى زيباى مورينتس، چلسى را هم از سر راه برداشت و به فينال ليگ قهرمانان راه يافت. «ناندو» آنجا هم از رئال مادريد به بدى ياد كرد. شايد اين دشمنى صادقانه، سران قوهاى سپيد را بر آن داشت در پايان فصل ۲۰۰۴-۲۰۰۳ مورينتس را كنار رائول بازگردانند؛ هرچند اين تدبير چاره ساز نشد و پرستوى كوچك در آشيانه سابق خود آرام نگرفت. پرواز بعدى او پرخطر بود. مورينتس هم سرانجام مانند تمام اساتيد عرصه جنگ هاى روانى در فوتبال محو شد.
ماجراى مورينيو
آقاى خاص در بين ۲ نيمه بازى چلسى و بارسلونا در ليگ قهرمانان اروپا با اعلام اينكه ريكارد، مربى تيم رقيب به رختكن «آندرياس فريسك» داور سوئدى بازى رفته و با او صحبت كرده، گناه شكست تيم ۱۰ نفره خود را به گردن قاضى فينال يورو ۲۰۰۰ انداخت. او هفته ها روى بورس ماند و هنگامى كه چلسى سرانجام مقابل ليورپول كم آورد، محكم زمين خورد. فريسك تهديد به مرگ شد و از دنياى داورى خداحافظى كرد.
