والنسيا بدون شك سومين تيم برتر اسپانيا پس از رئال مادريد و بارسلونا است اما اين تيم در فصل جارى رقابت هاى لاليگا هيچ نشانى از والنسياى قهرمان  نداشت. شروع نه چندان مناسب سفيدپوشان مستايا در ابتداى فصل جارى باعث شد آنها در رده چهارم جدول و پشت سر رئال مادريد كه در آن زمان در رده سوم قرار داشت جاى بگيرند اما سران اين باشگاه گويا به رده چهارم راضى نبودند تا اينكه سرانجام كيكه سانچز فلورس را از هدايت تيم بركنار كردند و رونالد كومان را به اميد كسب نتايج بهتر و بازگرداندن اقتدار از دست رفته به جانشينى فلورس انتخاب نمودند. والنسيا تحت هدايت كومان نه تنها كارى از پيش نبرد و رضايت سران باشگاه را جلب نكرد بلكه روز به روز بيشتر به سمت قهقرا و زوال پيش رفت. اين تيم كه در ابتداى فصل در مكان چهارم جدول جاى گرفته بود آن قدر ضعيف عمل كرد كه اكنون خطر سقوط به دسته پايين تر را احساس مى كند. مسئولان باشگاه به كومان فرصت دادند تا ناكامى هاى اخير را جبران كند اما اين سرمربى هلندى بازهم نتوانست اوضاع آشفته تيم را به حالت عادى بازگرداند. سرانجام كاسه صبر سران خفاش ها لبريز شد تا نه تنها كومان بلكه ۴ تن ديگر از اعضاى كليدى تيم يعنى خوزه مارى باكرو، تونى برونيس اسلات دستياران سرمربى، ميگوئل آنخل رويز مدير ورزش و آنتونيو فرناندز معاون فنى تيم را از سمت خود بركنار كنند. خروج كومان و ساير اعضاى كادر فنى از مستايا، آينده والنسيا را در هاله اى از ابهام قرار داده است اما به دنبال اخراج كومان، سالوادور گونزالز ماركو ملقب به «وورو» هدايت سفيدپوشان را در اندك هفته پايانى لاليگا برعهده خواهد گرفت اما به نظر نمى رسد حال كه تنها اسكلتى از پيكره والنسيا و تنها چند هفته از رقابت هاى لاليگا باقى مانده است انتصاب «وورو» به عنوان سرمربى جديد بتواند كارى را از پيش ببرد. در واقع آينده والنسيا بسيار مبهم شده است.
گذشته
بسيارى معتقدند اكثر مشكلات والنسيا از زمان انتصاب خوان باتيستا سولر به عنوان رئيس جديد باشگاه در سال ۲۰۰۴ آغاز شده است اما روشن است تمامى آن مشكلات ريشه در گذشته باشگاه داشته اند. هرچند گذشته نه چندان دور والنسيا ثابت مى كند كه سولر در ناكامى هاى اخير اين باشگاه بى تأثير نبوده است. سولر شخصيتى كم صبر و تحمل بود كه اكثر تصميماتش را از روى انگيزه آنى و بدون طرح قبلى به اجرا درمى آورد. او از بدو ورودش به مستايا تغييرات فراوانى را در والنسيا اعمال كرد كه تنها اندكى از آنها تأثير و نتيجه اى مثبت بر جاى گذاشتند. البته نبايد فراموش كرد كه سولر به منظور رقابت با همتايان سابقش در والنسيا اقداماتى نيز انجام داد كه موفقيت هاى زيادى را براى سفيدپوشان به همراه داشت. ضمن آنكه برخى از اقدامات اورتى، مدير سابق والنسيا باعث شد سولر در تحقق اهدافش در اين باشگاه با مشكلاتى روبرو شود. بر كنار شدن رافائل بنيتز سرمربى سابق والنسيا و فردى كه يكى از پرافتخارترين دوران ها را براى سفيدپوشان رقم زد، يكى از موارد منفى بود كه در زمان رياست اورتى اتفاق افتاد و اما نتايج آن در زمان رياست سولر بروز پيدا كرد. خروج بنيتز با ورود سرمربيانى چون رانيه رى و كيكه سانچز فلورس همراه بود كه هيچ يك نتوانستند مانند او باشند. گرچه بعد از اخراج بنيتز بازهم ظواهر امر خوب به نظر مى رسد و والنسيا در مقطعى نمايش خوبى ارائه مى داد اما در واقع روزهاى افتخار و اوج سفيدهاى مستايا تمام شد و قهرمانى در لاليگا به رؤيايى دست نيافتنى تبديل گرديد. كيكه سانچز فلورس در نخستين فصل حضورش در والنسيا تيم را در رده سوم لاليگا قرار داد اما پس از آن اسير مسائل حاشيه  اى فوتبال شد تا فصل بعد با يك پله تنزل در رده چهارم لاليگا رقابت ها را به پايان برساند اما اين تنها بخشى از داستان طولانى ناكامى هاى والنسيا است. مستايا ورزشگاهى است كه كمتر روى آرامش و سكوت را به خود ديده است. نمونه آن اختلاف نظر ميان كيكه سانچز فلورس و آمادئو كاربونى مدير ورزشى آن وقت والنسيا كه بعدها اخراج شد، بود در حالى كه پس از كناره گيرى كاربونى هيأت مديره و كادر فنى تيم مى بايست براى تعيين جانشينى مناسب تلاش مى كردند. ميگوئل آنخل رويز در تابستان ۲۰۰۷ به اين سمت منصوب شد و دقيقاً همان راهى را در پيش گرفت كه پيش از او كاربونى رفته بود. او كه خود را مختار مى ديد بازيكنانى را به مستايا آورد كه مسلماً خودش هم اطلاعى از قابليت هاى آنها نداشت ضمن آنكه بعدها ثابت شد كه هيچ يك از آنها به درد تركيب فلورس نمى خورند و قابليت  سازگارى با طرح و برنامه هاى او را ندارند. معرفى كردن رويز به عنوان مقصر اصلى تمام مشكلات والنسيا كا ر بسيار آسانى است اما بايد اعتراف كرد كه مشكلات اين باشگاه از جاى ديگرى نشأت مى گيرد و آن عدم وجود ارتباط صحيح ميان اعضاى آن است.
شرايط حال
تمام مسائل پيشين والنسيا پايه گذار مشكلات فعلى اين تيم شده است. در حالى كه تركيب والنسيا در فصل جارى بسيار ضعيف تر از تركيب سال هاى گذشته اين تيم بود كه سانچز فلورس فصل را با شروعى رو به افت آغاز كرد. مطمئناً والنسيا حتى با اين تركيب، تيمى نبود كه فصل را با لغزش هايى همچون شكست مقابل ويارئال و اسپانيول آغاز كند. شايد اين ۲ تيم از قدرت هاى لاليگا بوده باشند اما متوقف شدن مقابل تيم  هايى مانند وايادوليد و آلمريا ديگر توجيهى نداشت. بدان نحو شد كه سولر در حالى كه تنها ۹ هفته از آغاز رقابت هاى لاليگا نگذشته بود خود و تيمش را در تنگنا و زير فشار انتقادات مى ديد. از اين رو سولر براى كاهش فشار انتقادات كيكه فلورس را از كار بركنار كرد و كومان سرمربى سابق آيندهوون هلند را به جانشينى او برگزيد. سولر بدون توجه به اين مسأله كه فلورس سرمربى شايسته اى است و ۲ بار والنسيا را در فصول ۲۰۰۱-۲۰۰۰ و ۲۰۰۴-۲۰۰۳ به قهرمانى لاليگا رسانده صرفاً به خاطر آنكه تيمش از ۹ بازى ابتداى فصل ۱۸ امتياز گرفته است او را از مستايا اخراج كرد. او هيچ توجهى به اين موضوع كه والنسيا ديدارهايش را به تيم هاى قدرتمند و اوج گرفته اى مانند ويارئال واگذار كرده است نداشت و اين طور تصور كرد كه فلورس باعث ناكامى هاى سفيد پوشان شده است. بى مهرى سولر به فلورس تا حدى بود كه اين سرمربى طى واكنش شديدى پس از اخراجش از والنسيا به خبرنگاران گفت: «كيكه يك سمت را از دست داد اما دوباره يك زندگى را به دست آورد. اين اظهار شايد بيشتر از هرچيز ديگرى بيانگر اوضاع آشفته و بحرانى مستايا باشد. ورود كومان به مستايا چيزى را عوض نمى كرد زيرا هدايت تيمى را برعهده مى گرفت كه از پايه دچار مشكلات بود با اين وجود بسيارى معتقد بودند كه شانس كومان براى به اوج بازگرداندن والنسيا به روزهاى اوجش بسيار بيشتر از كيكه سانچز فلورس است اما ديدارهاى دشوار يكى پس از ديگرى در انتظار ورود كومان نشسته بودند تا اين سرمربى هلندى را در ابتداى ورودش به مستايا دچرا مشكل كنند. اين اوضاع باعث شد تا او به طور مداوم در حال بحث و مجادله با رسانه ها و مطبوعات باشد و زمانى كه از مجادله با آنها فارغ مى شد مشاجرات خود با بازيكنانش را آغاز مى كرد. لازم به ذكر است تصميمات عجيب و غريب كومان نيز چندان در ناكامى هاى اخير اين تيم بى تأثير نبوده است. او با كنار گذاشتن مهره هاى كليدى همچون ديويد آلبلدا، سانتياگو كانيزارس و ميگوئل آنخل آنگولو از تركيب تيم جو آشفته اى را بر فضاى مستايا حاكم كرد. اين شرايط به كسب نتايج ضعيف از سوى سفيدپوشان منجر شد و وضعيت اين تيم را در ميان ساير تيم هاى لاليگا روز به روز بدتر كرد. گرچه يادآورى كردن ناكامى هاى كومان در والنسيا و دلايل آن وقت گير است اما اين موضوع ارزش آنها را دارد تا بار ديگر آنچه كه اين مربى هلندى در مستايا به ارث گذاشت را مرور كنيم. والنسيا تيمى است كه همواره به عنوان يكى از اضلاع مربع قدرت هاى باشگاهى اسپانيا شناخته مى شود. با اقدامات نادرست هيأت مديره و دست اندركاران اجرايى اين باشگاه و در رأس آنها مدير ورزشى اكنون خود در ميان تيم هاى قعر جدولى كه مدت زمان زيادى به سقوط آنها باقى مانده تبديل شده است. دوران حكومت سولر بر مستايا باعث ايجاد اختلافات فراوانى ميان اعضاى اين باشگاه شد. بدين ترتيب تمامى اعضاى والنسيا اعم از اعضاى كادر فنى هيأت مديره و سايرين به گروه هايى تقسيم شدند كه همچون انگشتان دست جهتشان به سوى يك مسير متفاوت بود. به عبارت ديگر دوران حضور سولر همراه بود با خروج اتحاد از ميان اعضاى والنسيا. بدين نحو قابل پيش بينى بود كه رونالد كومان به هيچ وجه شانسى براى بيرون آوردن والنسيا از مرداب مشكلات نخواهد داشت. بدون شك اين سرمربى هلندى مرتكب اشتباهات فراوانى شده بود اما در صورتى كه طرز تفكر او با آنچه كه از او مشاهده كرديم متفاوت مى بود شايد ناكامى  هاى والنسيا به اين مرحله نمى رسد. در واقع او پاى در مسيرى مى گذاشت كه بن بست بودنش از روز اول مشخص بود.
خطر
حال كه «وورو» هدايت سفيدپوشان مستايا را عهده دار شده است و به عقيده برخى عوامل اصلى ناكامى هاى اخير والنسيا اين باشگاه را ترك كرده اند، سران تيم ممكن است به دنبال راهى باى بازگرداندن تيم در مسيرى كه از ابتداى فصل بايد قرار مى گرفت هستند اما با اين وجود مشخص است كه نه تنها آنها بايد سرمربى جديدى را براى به دست گيرى هدايت تيم در فصل آينده انتخاب كنند بلكه بايد هدف هايى ديگر همچون انتخاب مدير ورزشى و كمك مربيان جديد، تعيين بودجه براى خريد بازيكن در فصل نقل و انتقالات تابستان و برنامه هاى فصل آينده خود را دنبال كنند. سولر در مدت مديريت خود در والنسيا نشان داد كه داراى نوعى تناقض در عملكردش مى باشد. او كه در بسيارى جهات يك ديكتاتور به نظر مى  رسد اجازه داد تا فرهنگ ماكياوليستى در مستايا رشد پيدا كند. در واقع اين مسأله دليل اصلى تمام مشكلات والنسيا طى چند سال اخير بوده است.بلندپروازى هاى سولر در والنسيا براى دست يافتن به ركورد بزرگانى همچون رئال مادريد و بارسلونا باعث شد سفيدهاى مستايا متحمل فشار زيادى شوند. اين مسأله باعث شده تا سقوط از رده چهارم و پيوستن به جمع تيم هاى در آستانه سقوط تنها دستاورد والنسيا در فصل جارى شود. خطر ديگرى سفيدپوشان را تهديد مى كند و آن پيروزى جناح كاربونى و بازگشت مجدد او و دستيارانش به مستايا است. بله درست است. كاربونى مى تواند بازگردد تا بار ديگر تمام وقايعى كه طى چند سال اخير اتفاق افتاده است تكرار شود. با اين تفاسير نكته واضح آن است كه والنسيا بيش از هر چيز ديگرى به وجود يك حاكم مقتدر كه تفرقه را از اين باشگاه بزدايد نياز دارد اما مطمئناً اين حاكم مقتدر نمى تواند شخصى همچون خوان سولر باشد.

فوتبال ايتاليا در تاريخ پرافتخار خود حضور بازيكنان تكنيكى بزرگى را تجربه كرده كه توسط آنها توانسته مقام هاى معتبر قهرمانى را در جام هاى جهانى و جام ملت هاى اروپا به دست آورد. در يك دهه اخير «الساندرو دل پيه رو» و «فرانچسكو توتى» سرآمد فوتباليست هاى تكنيكى ايتاليايى بودند كه با هنر ناب خود تماشاگران و كارشناسان را به وجد آورده و در بازى هاى ملى و باشگاهى گل هاى فراوانى را به نام خود ثبت كردند. دل پيه رو در تيم يوونتوس جايگزين اسطوره ديگر ايتاليايى يعنى «روبرتو باجو» شد و خيلى سريع جايگاه خود را تثبيت كرد ضمن اينكه در كنار ستاره هاى بين المللى از ساير كشورها توانست سطح فنى فوتبالش را ارتقا دهد. بازى در كنار دشان، داويدز، زيدان، سوسا و ندود كه تماماً جزو برترين هافبك هاى جهان بوده و هستند، باعث شد آلكس پيشرفت قابل ملاحظه اى در اين تيم داشته و با ثبات و تداوم و وفادارى به پيراهن يوونتوس محبوب ترين چهره حال حاضر اين تيم لقب گيرد. دل پيه رو افتخارات فراوانى با بانوى پير ايتاليا كسب كرده و فتح چند باره اسكودتو مهمترين عنوان داخلى و قهرمانى در ليگ قهرمانان اروپا، جام در جام و جام يوفا از اهم افتخارات خارجى او است. كسب مقام نايب قهرمانى يورو ۲۰۰۰ و فتح جام جهانى ۲۰۰۶ اوج افتخارات ملى اين چهره بزرگ را رقم مى زند كه هيچ كدام باعث از دست رفتن عطش و اشتياق وى براى افتخارآفرينى هاى مجدد نشد. پس از جام جهانى ۲۰۰۶ با «دونادونى» سرمربى جوان و جديد كشورش به تعامل كامل رسيد و در چند مسابقه مرحله مقدماتى يورو ۲۰۰۸ براى تيم ملى ايتاليا باز هم به ميدان رفت اما در شكست مقابل فرانسه جزو عوامل ناكامى ايتاليا لقب گرفت و دونادونى ترجيح داد از نيروهاى تازه نفس به جاى او سود جويد. وى در طول اين مدت با انجام تمرينات سنگين و فشرده و ارائه نمايش خوب و پرهيز از مصاحبه هاى جنجالى درصدد فراهم ساختن شرايط بازگشت به تيم ملى بود كه سرمربى كشورش هفته قبل اعلام كرد با درخشش اخير در مسابقات سرى A قطعاً در ليست مسافران به دور نهايى يورو ۲۰۰۸ قرار خواهد گرفت. اين اظهارات موتور گلزنى «آلكس» را روشن كرد و پس از باز كردن دروازه ميلان روز يكشنبه هفته جارى با هت تريك رؤيايى اش مقابل آتالانتا نشان داد كه نه تنها انگيزه اش كاهش نيافت بلكه با قدرت و تلاش بيشتر سعى كرد به سرمربى تيم ملى ايتاليا ثابت كند در رابطه با او به بيراهه نرفته و مزد اين اعتماد را در جريان برگزارى يورو ۲۰۰۸ خواهد گرفت اما اوضاع و احوال فرانچسكو توتى مرد رؤيايى رمى ها كه خيلى ها او را وارث بزرگ روبرتو جانينى ملى پوش دهه ۸۰ و ۹۰ ايتاليا مى دانند كه به شاهزاده رمى ها ملقب شده بود. توتى بارها با پيشنهادات سنگين و عالى از سوى تيم هاى داخلى و خارجى روبرو شد اما هيچ گاه به تيفوسى هاى پايتخت پشت نكرد و با اعلام وفادارى به اين باشگاه محبوبيت خود را دوچندان كرد. در تمام اين سال ها يك مرتبه اسكودتو را به همراه كاپلو فتح كرده و با اسپالتى، كوپا ايتاليا و سوپرجام را در كارنامه دارد اما هيچ گاه نتوانسته در عرصه رقابت هاى باشگاهى اروپا توفيقى حاصل كند و حتى نيمه نهايى يك تورنمنت اروپايى را هم تجربه نكرده كه اين مسأله بزرگترين خلأ كارنامه ورزشى او است. مقام آقاى گلى سرى A را نيز در كارنامه دارد و يكى از بهترين زنندگان ضربات ايستگاهى اروپا و جهان لقب گرفته كه به زدن گل هاى زيبا شهرت دارد. توتى به همراه تيم ملى كشورش همان عناوينى را كسب كرده كه دل پيه رو در كارنامه دارد با اين تفاوت كه در يورو ۲۰۰۴ با يك عمل غير اخلاقى و غير حرفه اى از زمين مسابقه اخراج و يكى از عوامل ناكامى ايتاليا لقب گرفت كه البته انجام حركاتى از اين دست و جنجال آفرينى و مجادله با مربيان و بازيكنان حريف در داخل ميدان و در صفحات مطبوعات ورزشى از جمله تخصص هاى اين فوتباليست خلاق و با تكنيك است. توتى اخيراً هم با يكى از داوران فوتبال در هنگام مسابقه باشگاهى مشكلاتى داشته و با پرخاشگرى نسبت به او، خود را در معرض جنجال هاى رايج در فوتبال ايتاليا قرار داد تا مشخص شود كه قصد ندارد سال هاى پايانى فوتبالش را با آرامش سپرى كند. اين مسأله آخر انتقادات زيادى را متوجه او ساخت بخصوص از سوى سران تيم رقيب (اودينزه) كه معتقد بودند بايد از سوى داور اخراج مى شد و در فاصله يك هفته پس از آن اتفاق مقابل ليورنو دچار آسيب ديدگى شد تا در روزى كه رم با يك تساوى ناباورانه دوباره از اينتر فاصله گرفت، بنا به اعلام پزشكان، توتى با يك دورى حداقل ۵ ماهه روبرو شده و حداقل اينكه فصل جارى را از دست بدهد!باتوجه به اينكه مسائل خانوادگى چقدر در رفتار و كردار بازيكنان تأثيرگذار است كارى نداريم اما به نقش مسائل روحى و روانى در موفقيت و ناكامى ستاره هاى بزرگ و حرفه اى ايمان داريم، به گونه اى كه عكس العمل دونادونى و مصاحبه اى در رابطه با دعوت مجدد از آلكس او را سر شوق آورده و مصمم تر از قبل به برترى جويى و نمايش عالى وادار كرده تا با گلزنى و بازيسازى در بازى هاى اخير يووه نقشى آشكار در جايگاه سومى اين تيم داشته باشد و از سوى ديگر انتقادات و جو وحشتناك عليه توتى و برهم زدن آرامش و تمركز او در شرايطى كه رم در كورس قهرمانى سرى A قرار گرفته و نياز مبرمى به كاپيتان با تكنيك و مؤثرش دارد، عامل اصلى آسيب ديدگى و دورى چند ماهه و از دست رفتن فصل جارى (در مقطعى حساس كه رم براى فتح جام هاى داخلى مشغول رقابت با اينتر است) براى توتى شده كه قريب ۲ سال است با تيم ملى كشورش وداع كرده و از انجام مصاحبه هاى آنچنانى و برهم زدن اوضاع اردوى ايتاليايى و جو اين تيم هم هيچ هراسى ندارد و بالطبع اين مسأله نشان مى دهد كه نقش آرامش روانى و تربيت صحيح خانوادگى در شكل گرفتن شخصيت هر فردى از جمله ستاره هاى فوتبال، بارز و مبرهن است تا جايى كه دل پيه رو شخصيتى موجه و محبوب پيدا مى كند و توتى با وجود شايستگى هاى فنى به عنوان سوژه اى براى لطيفه هاى ايتاليايى در نظر گرفته مى شود.

مثل اينكه هفته گذشته، هفته اشتباهات بزرگ در دنياى فوتبال بوده است. از يك طرف ليورپول با گل به خودى شانس تساوى را به چلسى مى دهد و از طرف ديگر بايرن مونيخ با ارتكاب همين اشتباه در مرحله رفت ديدار نيمه نهايى جام يوفا در خانه خود مقابل زنيت سن پترز بورگ روسيه متوقف مى شود. فرانك ريبرى هافبك ملى پوش فرانسوى بايرن در دقيقه ،۱۸اين تيم را پيش انداخت. وى پس از دفع ضربه پنالتى خود توسط دروازه بان زنيت، توپ برگشتى را به تور دروازه حريف چسباند اما در دقيقه ،۶۰ لوسيو مدافع برزيلى اين تيم با ضربه سر نابهنگامش توپ را داخل دروازه خودى كرد. لوكاتونى ستاره ايتاليايى بايرن مونيخ به دليل ۲ اخطاره بودن از شركت در اين بازى محروم بود و تيم در غياب اين مهاجم درخشش هفته هاى گذشته را نداشت.

«كوپا دل رى» يا همان جام پادشاهى اسپانيا امسال هم يك قهرمان نام آشنا داشت، «والنسيا» با «رونالد كومان» باز هم قهرمانى ديگرى را در پرونده اش ثبت كرد تا در فصلى بسيار تلخ و تاريك پر از حاشيه هاى ويرانگر باز هم يك مقام قهرمانى به كلكسيون اين تيم اضافه شود. والنسيا در اروپا حذف شد و در لاليگا با ۳۹ امتياز در منطقه سقوط قرار دارد و بعيد نيست ادامه روند شكست هاى پى درپى كه آخرين آن مقابل بيلبائو به طرز تحقيرآميزى صورت گرفت جايگاه پانزدهم جدول را در فاصله ۵ هفته مانده به پايان رقابت ها براى اين تيم درپى داشته باشد. ۱۶ پيروزى، ۶ تساوى، ۱۱ شكست، ۵۴ گل زده و ۳۶ گل خورده آمار تيمى است كه با فلورس بازى ها را آغاز با كومان ادامه و با گونزالس پايان خواهد داد. كومان با انديشه رسيدن به نيمكت بارسلونا به اسپانيا آمد، چرا كه هنر مربيگرى خود را در هلند و پرتغال اثبات كرده بود اما افتضاح مردانش در لاليگا او را به ورطه نابودى كشاند و حتى قهرمانى در كوپا دل رى هم تضمين براى بقا او نبود. درگيرى با كانيزارس، آنگولو و آلبلدا يعنى دست بردن در لانه زنبور! ۳ بازيكن كهنه كار كه تأثير عميقى روى ساير مردان اين تيم داشته و در جمع هواداران مستايا محبوبيت فراوانى كسب كرده بودند در اولين ماه هاى فعاليت كومان از اين تيم اخراج شده و دست هاى مافيايى به تلافى اين حركت مانع پيشروى والنسيا در جدول لاليگا شدند. چگونه ممكن است تيمى در كوپا دل رى قهرمان شود، بارسلونا گتافه را شكست دهد اما مقابل رقباى ضعيف و معمولى در لاليگا ناكام بماند. اين اوضاع عادى نيست و قطعاً مشكلاتى خارج از زمين مانع نتيجه گيرى مى شود. كومان با اخراج از تيمى كه با او قرارداد ۵/۲ ساله داشت بار ديگر متوجه شد كه فوتبال عرصه اى بى رحم و فراموش كار است كه به سابقه افراد توجهى ندارد. او فهميد ارزش بعضى از عناوين بسيار بالا است حتى بالاتر از قهرمانى در يك جام متفرقه!
اگر والنسيا مى توانست مانند سال هاى اخير در جمع ۴ تيم بالاى جدول بماند حتى اگر در جام حذفى اسپانيا از گردونه خارج مى شد، باز هم كومان در مستايا ابقا مى شد اما اين گونه نشد و با وجود كسب يك جام قهرمانى و به دليل نزديك شدن به منطقه سقوط، «كومان» و «باكه رو» يكى ديگر از اسطوره هاى كاتالونيا با هم از كار بركنار شدند تا در ۵ هفته پايانى لاليگا، والنسيا خود را براى رهايى از سقوط آماده كند. احتمالاً بايد شاهد بازگشت ۳ بازيكن اخراجى و تلاش و انگيزه بيشتر دوستان آنها در تركيب تيم باشيم تا با چند نتيجه خوب در جدول ماندنى شده و تغييرات عمده را در تابستان براى فصل آتى انجام دهند. تجربه تلخ «رونالد» در بازگشت دوباره به اسپانيا به او ياد مى دهد در انتخاب تيم جديد خود وسواس بيشترى به خرج دهد و اعتبارى كه سال ها براى به دست آوردن آن زحمت كشيده، خيلى زود بر باد ندهد. مستايا يك جام را مديون كومان است اما هيچگاه از او به نيكى ياد نمى كند چرا كه مرد سرزمين لاله هاى نارنجى آنها را به ورطه سقوط نزديك كرده و بعيد نيست باعث وداع تلخ اين گروه از لاليگا شود.