۱- شايد اين قلم، يك هفته ديرتر از آنچه بايد، مشغول خالى كردن اين سطرها روى كاغذ باشد. شايد بهتر بود كه اين مطلب هفته قبل در روزنامه چاپ مى شد اما تقويم تعطيلى ها هيچ وقت خودش را با ما هماهنگ نمى كند. اين بود كه اين مطلب در حالى نوشته شد كه پگاه و استقلال روز دوشنبه در رشت دور رفت بازى فينال را انجام دادند. از نظر قوانين روزنامه نگارى، اين مطلب اصلاً نبايد نوشته مى شد اما از نظر قوانين هوادارى مى شود اين مطلب را اندكى با اغماض، يك هفته با تأخير نوشت. با توجه به اينكه اين صفحه براى هواداران استقلال نوشته مى شود تصميم گرفتيم تا اين مطلب را اين هفته چاپ كنيم.
۲- بحث روز، آسيايى شدن استقلال است. اتفاقى كه نمى توان از كنار آن به سادگى گذشت. اين اتفاق آنقدر وسوسه  برانگيز است كه دهان ها را آب مى اندازد. روى كاغذ شايد حتى خود گيلانى ها نيز بپذيرند كه جامعه فوتبال ايران بيشتر از قهرمانى استقلال لذت مى برند تا قهرمانى پگاه. حضور مجدد استقلال در ليگ قهرمانان آسيا مساوى است با پرشورتر شدن بازى هاى ليگ برتر در فصل آينده، تقويت استقلال از نظر بودجه و حمايت هاى بيشتر سازمان تربيت بدنى، رقابت مجدد استقلال و پرسپوليس در ليگ، افزايش تيراژ روزنامه ها، توجه بيشتر مردم به فوتبال و چندين و چند مزيت ديگر. از همين روست كه قهرمانى استقلال شادى و شعف بيشترى را در پى خواهد داشت تا قهرمانى پگاه.
۳- قهرمانى استقلال در كنار قهرمانى پرسپوليس، پايانى است بر دوره فوتبال صنعتى. هر چند سپاهان و صباباترى (كدام صباباترى؟) نماينده باشگاه هاى صنعتى در ليگ قهرمانان آ سيا خواهند بود اما حضور همزمان ۲ تيم مطرح فوتبال ايران در بازى هاى آسيايى به معناى پايان دوره اى است كه استقلال و پرسپوليس را آنقدر تضعيف مى كردند كه قهرمانى به ديگران برسد. دليل اين تغيير سياست و توجه مجدد به استقلال و پرسپوليس هر چه هست، اميدواريم مربوط به يك سال و ۲ سال نباشد و باز هم مثل روزهاى خوش گذشته حداقل چندين و چند سال طول بكشد.
۴- قهرمانى استقلال از هر نظر كه حساب كنيد به نفع فوتبال باشگاهى و حتى ملى ايران است. تيم ملى،  استقلال و پرسپوليس در كنار هم مشغول رقم زدن روزهاى خوش براى فوتبال ايران هستند. نتيجه خوبى كه در امارات كسب كرديم باعث شد تا اميدها براى چهارمين حضور در جام جهانى افزايش يابد. حضور همزمان استقلال و پرسپوليس در ليگ قهرمانان آسيا نيز كمك مى كند تا فوتبال ايران در عرصه فوتبال باشگاهى قاره كهن نيز حرف هايى براى گفتن داشته باشد. حمله سه جانبه ايران به آسيا با تيم ملى، پرسپوليس و استقلال مى تواند فتوحات زيادى در پى داشته باشد اينطور نيست؟

استقلال در رشت با يك گل به پگاه باخت تا كفه ترازو عملاً به نفع اين تيم گيلانى سنگينى كند. اين باخت آبى ها با وجودى كه در نگاه اول ترسناك نيست و قابل جبران مى نمايد، آن هم در ورزشگاه آزادى و با حمايت چند ده هزار تماشاگرى كه اگر لازم باشد، با سروصدايشان توپ را از خط دروازه حريف عبور خواهند داد، اما واقعيت اين است كه يك گل پگاه در بازى برگشت، كار را از آنچه تصور مى شود، براى استقلال سخت تر و سخت تر خواهد كرد.
در ظاهر، آبى پوشان يك گل خورده و خيلى راحت مى توانند آن را تلافى كنند.
با هر كس هم كه صحبت مى كنى، مى گويد مگر مى شو و امكان دارد كه تيم نادر دست نشان در ورزشگاه بزرگ و پر از تماشاگر پايتخت از نيمه خود جلوتر بيايد و گلزنى كند، غافل از اينكه بله، خيلى چيزها در فوتبال امروز امكان دارد، نمونه اش گلزنى پگاه در بازى دوشنبه هفته آينده و...
زدن يك گل توسط تيم ميهمان، يعنى احساسى شدن و جلو كشيدن ميزبانى كه حتى ۲ گل هم كارش را راه نمى اندازد و بايد حداقل ۳ گل بزند تا اثر آن يك گل رشت و يك گل تهران پگاهى ها را خنثى كند. اگر اين يك گل در نيمه دوم به ثمر برسد كه بايد گفت كار استقلال ساخته است اما اگر در ۴۵ دقيقه نخست ا ين اتفاق بيفتد، مى توان به جبران نتيجه رقم خورده اميدوار بود، البته در اين حالت خطرى بزرگ آبى ها را تهديد خواهد كرد كه آن چيزى نيست جز استفاده پگاه از ضدحمله ها و دفاع جلو كشيده استقلال. مطمئناً در اين شرايط، تيم هاى ميهمان با اعتماد به نفس بالاترى دست به حمله مى زنند و هرچه از زمان بازى نيز بگذرد، اين اعتماد به نفس و انگيزه، برترى اش را نسبت به حملات احساسى بازيكنان عصبى و كلافه تيم ميزبان، بيشتر و بيشتر مى كند. اين چنين است كه ادعا مى كنيم باخت ضعيف استقلال در بازى رفت، آن چنان كه بعضى ها ساده وبى دردسر فرضش كرده اند هم نيست و دغدغه هاى فراوانى را متوجه كادر فنى استقلال كرده است. اهميت گلزنى در خانه حريف در بازى هاى رفت و برگشت حذفى، همين جا مشخص مى شود چراكه باخت با تفاضل يك گل دوشنبه استقلال اگر با نتايج ديگرى چون ۲ بر يك، ۳ بر ۲ يا ... رقم مى خورد، شرايط كاملاً متفاوت با امروز بود. استقلال اگر يك بر صفر در بازى برگشت به برترى برسد، كار به وقت اضافه مى كشد اما در حالت هاى ديگر كه ذكر شد، اين نتيجه حكم به قهرمانى اش مى داد. تيم آبى پوش پايتخت گرچه با تفاضل يك گل در رشت بازى را واگذار كرده اما در تهران به پيروزى با تفاضل ۲ گل توسط پگاهى ها، كار براى قلعه نويى و شاگردانش دشوار خواهد شد.نكته قابل ذكر ديگر، جدا از اين مسأله و پيروزى با چند گل، به رويه پايين استقلال به واسطه باخت ۴ بر يك به پگاه در ليگ برتر و نيز اتفاقى كه در فينال جام حذفى ۴ سال قبل در مصاف با سپاهان افتاد برمى گردد كه مطمئناً از لحاظ روحى آبى ها را در روزهاى باقيمانده آزار خواهد داد اما با تمام اين تفاسير عقيده داريم شرايط در بازى روز دوشنبه آينده به نفع استقلال رقم خواهد خورد چراكه اين بار يك قلعه نويى «باتجربه» بالاى سر اين تيم است كه مى تواند تمام اين كاستى ها و معضلات را به نفع خود و تيمش تغيير دهد و در سالى كه پرسپوليس به قهرمانى رسيده، استقلال را صاحب يك جام زرين كند...

بعد از شكست استقلال تهران در رشت برخى به اين باور رسيدند كه پگاه گيلان به راحتى مى تواند در بازى برگشت در آزادى دست به اداره حريف بزند و قهرمان جام حذفى شود. اين باور را هرگز غيرمنطقى تلقى نمى كنيم و معتقد هستيم امكان وقوع آن كم نيست. با اين حال بر آن هستيم تا از زاويه اى متفاوت و غيرجانبه ارائه به پيش بينى بازى برگشت بپردازيم. استقلال در ميدانى به پگاه گيلان باخت كه مستحق شكست نبود. البته اگر قرار بود تيمى در رشت پيروز شود، پگاه تيم لايق ترى بود. اما همگان ديدند كه فرصت هاى پگاه و استقلال براى گلزنى تفاوت چندانى با يكديگر نداشت. حتى اشتباهات خط دفاعى ۲ تيم نيز تقريباً در يك سطح و بيش از حد انتظار بود. از اين ۲ بحث ابتدايى كه بگذريم مى رسيم به بررسى شرايط ۲ تيم در بازى برگشت.
خروج از خانه بعد از ۲۷۰ دقيقه
پگاه گيلان در هر ۳ بازى آخر خود در جام حذفى در خانه و ميان خيل هوادارانش به ميدان رفته و به خاطر سود بردن از امتياز ميزبانى، موفقيت هاى زيادى را كسب كرده است اما همين تيم در حساس ترين ديدار جام حذفى مجبور شده به تهران بيايد و مقابل احتمالاً يكصد هزار هوادار استقلال به ميدان برود. تيمى كه عادت كرده در خانه به ميدان برود به يكباره با شوك حضور پرشمار هواداران حريف مواجه خواهد شد كه از نظر تعداد قابل مقايسه با تماشاگران پگاه نيستند اگر قرار باشد براساس تعداد علاقه مندان، برد يكى از ۲ تيم را پيش بينى كنيم، چاره اى نمى ماند جز صدور رأى به نفع استقلال.
ثبات در صعود
استقلال و پگاه در چند بازى اخير خود روند متفاوتى را طى كرده اند. تيم امير قلعه نويى در بازى با تيم فولاد خوزستان تيم مستحكمى نشان نداد. در بازى با پگاه هم در حد يك قهرمان ظاهر نشد تا معلوم شود شوك حاصل از ورود سرمربى جديد به اردوى اين تيم به حد كافى موثر نبوده است. درمقابل، پگاه گيلان با نادر دست نشان نه در اين ۳ بازى كه در نيم فصل دوم ليگ برتر ، روندى صعودى را آغاز كرده بود كه آن را در جام حذفى به بهترين نحو ممكن استمرار بخشيده است. اگر بخواهيم براساس اين ثبات در صعود، حكم به برترى يكى از ۲ تيم بدهيم، ناچار بايد نام پگاه را به عنوان تيم برنده اعلام كنيم.
انگيزه هاى سرنوشت ساز
بر كسى پوشيده نيست كه انگيزه هاى بازيكنان پگاه براى موفقيت مقابل استقلال، بيش از انگيزه بازيكنان حريف براى پيروزى مقابل تيم دست نشان است. در كل اين يك اصل در فوتبال است كه بازيكنان تيمى كه از نظر اعتبار در سطح متفاوتى هستند و در يك تيم بى مقام توپ مى زنند در مقايسه با بازيكنان يك تيم معتبر از انگيزه بالاترى برخوردار باشند. خب! اگر بخواهيم بر اين اساس نيز رأى خاصى صادر كنيم بايد نام پگاه را مطرح كنيم. نكته: با توجه به ۲ پيروزى پى در پى پگاه گيلان مقابل استقلال تهران، حس انتقامجويى آبى پوشان واقعاً بالاست و همين امر مى تواند باعث توازن در انگيزه بازيكنان ۲ تيم شود.
حرف آخر
براى اينكه سوءتفاهمى پيش نيايد از مقايسه موارد ديگر صرف نظر مى كنيم با اين حال روى اين نكته تأكيد داريم كه پيروزى پگاه در رشت، پيروزى قاطعى نبوده و استقلال مى تواند در آزادى جبران مافات كند. البته امير قلعه نويى اگر مى خواهد مچ نادر دست نشان را بخواباند بايد در همان نيمه اول كار را تمام كند يا حداقل در كل ۲ مسابقه، نتيجه را به تساوى بكشاند. در غير اين صورت اگر بازى به نيمه دوم كشيده شود اوضاع بدجورى به ضرر استقلال خواهد شد. از يك سو تيم پگاه گيلان در نيمه دوم دونده تر و جنگنده تر ظاهر مى شود. از سوى ديگر، هرچه به پايان بازى نزديك تر شويم فشار روانى هواداران استقلال به تيم خود بيشتر خواهد شد و حضور آنان در آزادى تأثير معكوس خواهد گذاشت. به هر حال ما هم مثل شما منتظر هستيم تا بدانيم آخرين بليت ليگ قهرمانان آسيا نصيب قلعه نويى مى شود يا دست نشان؟ البته اين بليت اولين بليت آسيايى ۲ سرمربى نيز محسوب مى شود. نكته: قلعه نويى يك بار بليت اين مسابقات را به دست آورد اما همان طور كه به ياد داريد اين بليت را كنفدراسيون باطل كرد.

۱- بازى رفت فينال جام حذفى برگزار شد و ۲تيم پگاه گيلان و استقلال تهران حالا بايد در بازى برگشت به مصاف هم بروند . فوتبال استقلال مبتنى بر پشتوانه مردمى و حضور تماشاگر است كه فشار را از سكوها به ميدان وارد مى كند و تيم را به جلو مى كشاند و يا حريف را تحت تأثير قرار مى دهد اما فوتبال پگاه مبتنى بر نگاه به خود و تكيه بر داشته هاى تيمى و آورده هاى باشگاهى است و معمولاً فشار از ميدان به سكوها رخ مى دهد وحضور تماشاگران رابطه مستقيمى با نتايج و نحوه بازى هاى اين تيم دارد.
۲- استقلال، تيمى برآمده از درآمدهاى دولتى است كه كمتر نظارت بر آن صورت مى گيرد و حفره هاى خالى مديريت با پول ملت پر مى گردد تا تنش ها به حداقل برسد اما نه تنها تنش هاى در طول فصل كم نيست بلكه به صورت اعجاب  آورى افزايش مى يابد. پگاه، تيمى برآمده از درآمدهاى بخش خصوصى است كه بيشترين نظارت و كنترل بر آن صورت مى گيرد و حفرهاى خالى با مديريت بهينه و تصميم هيأت مديره پر مى شود و همه تلاش براى كاهش تنش و افزايش بهره  ورى است. استقلال بد نتيجه مى گيرد و در طول فصل چند سرمربى عوض مى كند كه هر كدام تنش هاى خاص خود را به همراه دارد . پگاه نيز به پرتگاه سقوط مى رود و تصميمى سنجيده و درست، اين تيم را به هدفش مى رساند و موجب انسجام و قدرت در جاى ديگر مى شود.
۳- براى آسيايى شدن كدام تيم بهتر و كدام تيم ارجح تر است؟ شما به عنوان هوادار فوتبال، دوست داريد كه استقلال به آسيا برود چرا كه از حمايت تماشاگران برخوردار است و شخصيت بين المللى دارد يا به پگاهى رأى مى دهيد كه از مديريت مالى صحيح سود مى برد و مطمئناًبراى آسيايى شدن نقشه هاى فراوانى در سر دارد و ارزش آن را مى داند و هزينه هايش را صورت مى دهد؟ اصولاً استقلال دولتى را بايد پذيرفت كه هر چقدر قدرت داشته باشد باز هم چشمانش به دستان توانمند دولت است يا پگاه را قبول كرد كه با سيستم هزينه و فايده به مديريت مى پردازد و بيشتر از آنكه اسير «روزمرگى» شود به اهداف و استراتژى هاى تدوين شده اش مى نگرد؟ فوتبال توسعه يافته جهان ديگر تيم هاى دولتى را نمى پسندد و معتقد است توسعه و پيشرفت فوتبال در گرو استقلال، برنامه ريزى و تلاش براى پول آورى است و باشگاه هاى خصوصى مى توانند چنين كاركردى داشته باشند اما فرهنگ جامعه ايرانى و پازل هاى اقتصادى مرسوم مى تواند متضمن گزينه ديگر هم باشد.
۴- انتخاب مشكلى خواهد بود اگر بخواهيم در بحث منافع ملى، مصلحت ها را نيز در نظر بگيريم واسير دورهاى تسلسلى شويم كه فوتبالمان را به گرداب «چالش» نزديك مى كند. پگاه خصوصى همان روشى را در پيش گرفته كه استقلال دولتى به آن مى پردازد، هر دو تيم از لحاظ زيرساخت ها دچار مشكل هستند و هر دو تيم به فوتبال پايه چندان اهميتى نمى دهند پس به هر حال انتخاب ما، انتخاب راحتى نخواهد بود.

پرونده هاى زيادى در باشگاه استقلال وجود دارد كه هنوز مختومه اعلام نشده و در موقع لازم به آنها رسيدگى خواهد شد و اين موقع لازم، پس از دوشنبه هفته آينده خواهد بود. اتفاقات بسيارى در مسابقات ليگ سال گذشته براى استقلال افتاد كه هر كدام تا مد ت ها خوراك رسانه هاى گروهى بود و اگر آنها را كالبد شكافى كنيم به مسائل بسيار جالبى مى رسيم. به عنوان مثال اين كه چرا وقتى مى خواستند فيروز كريمى را به جاى حجازى بياورند، از اميرقلعه نويى هم برنامه گرفتند. با اين كه مذاكره با سرمربى فعلى آبى پوشان از چه زمانى آغاز شد و چه كسانى در بازگشت قلعه نويى به استقلال دخيل بودند و... البته در اين ميان نبايد از كنار كسى كه نقش اصلى را در اين اتفاقات داشت به سادگى بگذريم و اين فرد شخصى نيست جز مديرعامل باشگاه استقلال. عملكرد جالب فتح الله زاده در سال گذشته، آن قدر سوژه دارد كه بتوان مدت ها روى آن بحث كرد و كاغذها از آن نوشت. مقامات مافوق فتح الله زاده يعنى اعضاى هيأت مديره باشگاه استقلال از كارهايى كه وى در اين مدت انجام داده رضايت ندارند و اين مسأله را بارها در محافل خصوصى اعلام كرده اند. دليل «اظهرمن الشمس» آن هم عدم برگزارى جلسه هيأت  مديره در هفته هاى اخير است. طبق شنيده ها، فتح الله زاده تلاش بسيارى داشت تا پيش از ديدار رفت جام حذفى، اعضاى هيأت مديره را دور يك ميز بنشاند اما اين خواسته او هر بار به نوعى انجام نشد تا سرنوشت فتح الله زاده به مسابقه برگشت مقابل پگاه در ورزشگاه آزادى گره بخورد. شنيده ها حكايت از آن دارد كه مديرعامل استقلال به زودى مسئوليت خود در هيأت مديره را تحويل مى دهد و براى فصل آينده عضو هيأت مديره نخواهد بود اما وضعيت مديرعاملى وى كاملاً متفاوت است و در صورت كسب مقام قهرمانى، او مى تواند به ادامه يافتن اين مسئوليتش خوشبين باشد.
***
درست يكى، دو روز پس از رسمى شدن حضور امير قلعه نويى در استقلال، تناقض گفته هاى فتح الله زاده و اعضاى هيأت مديره، كانون توجهات شد. مديرعامل استقلال به صورت رسمى اعلام كرد اعضاى هيأت مديره خواستار ايجاد تغيير در كادر فنى شده اند اما منصور پورحيدرى كه عضو هيأت مديره است بلافاصله از اين موضوع ابراز تعجب و بى اطلاعى كرد. خيلى جالب است كه فتح الله زاده بگويد هيأت مديره گفته فيروز كريمى را بركنار كن و پورحيدرى هم بگويد هيأت مديره از اين مسأله بى اطلاع است و خود فتح الله زاده به تنهايى در اين مورد تصميم گرفته است! مسايلى از اين دست، بسيار در استقلال اتفاق افتاده و مسعود زريبافان تا يكى، دو روز پيش مشغول تحقيق و جمع آورى اطلاعات درباره اين اتفاقات بود. رئيس مجمع باشگاه استقلال از طريق چند دوست و مشاور تحقيقاتش درباره علل ناكامى استقلال در ليگ را آغاز كرد. تعدادى از همين دوستان، افرادى بودند كه در گذشته در استقلال مسئوليت داشتند و از بيشتر اتفاقات مطلع بودند گزارشات مكتوب، روز سه شنبه روى ميز زريبافان حاضر بود و جالب اينكه بيشتر كسانى كه اين گزارش ها را نوشته بودند، از مسائل مشتركى به عنوان مشكلات استقلال در فصل گذشته نام برده بودند. همه اين پرونده ها بسته نگه داشته شده تا تيم با آرامش كار خود در جام حذفى را پيش ببرد اما پس از ۹۰ دقيقه اى كه در تهران پيش روست، بايد منتظر اتفاقات جالبى بود، چرا كه آن موقع، حرف هاى نگفته بسيارى زده  خواهد شد.